‫کی تو نسل ما...
‫تو دهه پنجاه...
‫با این آهنگ کلاسیک فوق‌العاده نرقصیده
‫ سامبا نو آرپژ؟
‫والدیر یه گروه موسیقی داشت.
‫تو همۀ جشن فارغ‌التحصیلی‌ها اجرا داشتن.
‫و اون همخوانیش؟ کی میخوندش؟
‫- خود نوازنده‌ها؟ ‫- آره.
‫و همین رفیقتون.
‫- آره، منم بودم. ‫- چه عالی.
‫در واقع، خود والدیر هم همخوانی می‌کرد.
‫چه عالی.
‫ اونایی که بی‌حالن، جرئت ‫رقصیدن ندارن، متوجهی
‫ سامبا تو کلاب آرپژ از این دلپذیرتر نمیشه.
‫بذار بشنویمش.
‫ سامبا نو آرپژ، از لوئیز ‫باندِیرا و والدیر کالمون.
« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
‫شِیا دِ پیهاسا
‫داستان ما...
‫در برزیل سال ۱۹۷۷ اتفاق می‌افته،
‫دورانی پر از شیطنت و شرارت...
‫هی.
‫می‌خوای باک رو پر کنم؟
‫نگران اون نباش. مشکلی نیست.
‫- می‌خوای پرش کنم؟ ‫- خب...
‫آره، پرش کن، ولی...
‫اون قضیه‌ش چیه؟
‫یکشنبه پیش اتفاق افتاد.
‫بدبخت با چاقو اومده بود قوطی روغن بدزده.
‫ریوانیلدو، شیفت شبی، ‫شاتگان ۱۲ گیج رو برداشت...
‫و بهش شلیک کرد. تو سینه و صورتش.
‫دیگه بلند نشد.
‫حرومزاده حقش بود.
‫نگران نباش، شما مشتری هستی.
‫کار شما ربطی به اون ماجرا نداره.
‫باشه؟
‫خب پس
‫یه کم بیا عقب.
‫- که نزدیک پمپ باشی. ‫- باشه.
‫- از یکشنبه اونجاست؟ ‫- آره.
‫کل ماجرا رو برات تعریف می‌کنم.
‫از شب یکشنبه، آخر هفته‌ی کارناوال، اونجاست.
‫ریوانیلدو به صاحب‌ها زنگ زد.
‫منم زنگ زدم.
‫جوابی ندادن.
‫ریوانیلدو فرار کرد که ‫حین ارتکاب جرم گیر نیفته.
‫رفت پارتی کارناوال.
.من اینجا با این گندکاری درگیرم
‫کاپوت رو باز کن.
‫اگه من برم،...
‫کارم رو از دست می‌دم.
‫اگه بمونم،...
‫با یه تیکه گوشت گندیده درگیرم.
‫تقریباً دارم به این گندکاری عادت می‌کنم.
‫چقدر می‌شه؟
‫- سر ۱۲۰ نگه دار لطفاً. ‫- باشه.
‫به پلیس زنگ نزدی؟
‫ای بابا، پلیس‌ها...
‫زنگ زدیم، گفتن چهارشنبه خاکستر میان. ‫[یکی از مهم‌ترین روزهای مقدس در تقویم مسیحیت]
‫چون سرشون تو کارناوال شلوغه.
‫تا الان که خبری ازشون نشده.
‫الان سه‌شنبه‌ست. از دیروز بو گرفته.
‫اوه، اون سگ‌ها رو نگاه کن.
‫هی سگ‌ها!
!گمشید
‫گمشید!
‫توله‌سگ‌های لعنتی، بزنید به چاک!
‫از اینجا برید!
‫این دیگه چه کوفتیه.
‫مرسی.
‫خدانگهدار.
‫چه عجب!
‫ممنون.
‫[پلیس راه فدرال]
‫از یکشنبه اونجاست.
‫زود هم تشریف نیاوردین.
‫ما اصلاً از اون یکی خبر نداشتیم.
‫اونوقت من تو این بدبختی‌ام.
‫- صبح بخیر، قربان. ‫- صبح بخیر.
‫گواهینامه و کارت ماشین لطفاً.
‫پس شما برای جسد نیومدین؟
،نه اصلاً
‫همکارم خواست بزنیم کنار برای بازرسی...
‫اون فولکس زرد.
‫می‌شه لطفاً کپسول آتشنشانی‌تون رو نشونم بدین؟
‫می‌شه از ماشین پیاده شید، آقا؟
‫چرا؟
‫باید داخل ماشینتون رو بگردم.
‫می‌تونید بهم اعتماد کنید.
‫واقعاً لازمه این کار رو بکنید؟
‫لازمه.
‫لطفاً پیاده شید.
‫همینجا منتظر بمونید، میشه؟
‫کپسول آتشنشانی مشکلی نداره.
‫آره.
‫همینطوره.
‫مواد مخدر تو ماشین نیست؟
‫گل نمی‌کشی؟
‫نه.
‫اسلحه؟
‫من اسلحه حمل نمی‌کنم.
‫برو، واینستا.
‫هیچکس نمی‌خواد وایسه.
‫لاستیک زاپاس یه کم صاف نیست؟
‫زاپاس خوبیه.
‫خیلی‌خب پس.
‫گوش کن آقا.
‫میشه...
‫به صندوق کارناوال نیروی پلیس کمک کنین؟
‫قربان...
‫قربان نه، من گروهبانم.
‫گروهبان.
‫سه روزه تو راهم.
‫همین الان هرچی برام مونده ‫بود رو دادم پول بنزین.
‫اگه میخوای...
‫میتونی چند تا از این ‫سیگارها رو داشته باشی.
‫می‌تونم نگهشون دارم؟
‫حتماً.
‫گم شین! بزنین به چاک.
‫یالا گمشو!
‫کیش!
‫سگ‌های گرِ لعنتی.
‫«مأمور مخفی»
‫خانم سباستیانا | ساختمان اُ.اِچ.آر ‫محله سنت آنتونیو، بدون پلاک
‫رسیفی ‫[شهری در شمال شرق برزیل]
‫از پرنامبوکو به جهان.
‫شنوندگان ژورنال دو کومرسیو، بعد از ظهر بخیر!
‫[از من حرکت، از خدا هدایت]
‫امروز سه‌شنبه کارناواله.
‫پس زنت بهت خیانت کرده، آره؟
‫آسیب هم دیدی؟
‫بهتره بشینی و از آهنگ شیکاگو لذت ببری،...
‫ اگه حالا ترکم کنی...
‫[فقرا قلق خودشونو دارن]
‫بخش اول: کابوس پسر
‫دپارتمان اقیانوس‌شناسی
‫خدا سلامتی بهتون بده، بابا.
‫رئیس اوکلیدس.
‫باید با بچه‌هام یه صحبتی بکنم، اشکالی نداره؟
‫برو بابا، گمشو.
‫قبل از اینکه برم تو،
‫جریانو برام تعریف کن.
‫ببین بابا،
‫فکر کنم کار همون عوضی هفته پیشه.
‫چی؟
‫چه مرگته؟ عقلتو از دست دادی؟
‫فکر کردی حاضر بودم بابا رو از ‫وسط جشن کارناوال بکشم بیرون...
‫...اگه قضیه جدی نبود؟
‫مسئول اینجا کیه؟
‫آریستئو، از کلانتری کورده‌ئیرو.
‫از این یارو کونیه متنفرم.
‫فرناندو این دور و بر نیست؟
‫داره از کارناوال لذت می‌بره.
‫- خبرنگار هم هست؟ ‫- نه.
‫فقط یه دانشمند و چندتا دانشجو.
‫پای راسته یا چپ؟
‫نتونستم ببینم، خیلی دور بودم.
‫چه بوی گندی میده.
‫رئیس اوکلیدس، ‫لازم نبود تشریف بیارید.
‫دیگه واقعاً کارم اینجا تمومه.
‫اوکلیدس کاوالکانتی هستم، ‫رئیس پلیس.
‫در خدمت شما.
‫نمونه یکشنبه پیدا شده، باید سریع بجنبیم.
‫- اینجا یخچال ندارین؟ ‫- خرابه.
‫همین‌طور که داشتیم روش کار ‫می‌کردیم، اون تیکه رو پیدا کردیم...
‫منظورم، پاست.
‫شروع کردم به درآوردنش، ولی ‫فکر کردم بهتره این کارو نکنم.
‫به پلیس زنگ زدیم.
‫لعنتی.
‫کوسه کجا پیدا شده،
‫یا کشته شده؟
‫150 متری ساحل.
‫اون بالاها تو کاندیاس.
‫و اون پا...
‫مال یه مرده؟
‫ترجیح میدم چیزی نگم.
‫این رو باید پزشک قانونی بگه.
‫- چاقوی جیبی؟ نکن. ‫- به این کارا عادت دارم.
‫به نمونه آسیب می‌زنی.
‫خودم تیکه رو درمیارم.
‫لطفاً اونجا منتظر بمونین.
‫چاقوی جیبی ممنوع.
‫دستکش‌هام.
‫دکتر، فقط یه سؤال.
‫عکسی هم گرفته شده؟
‫هیچ عکسی.
‫پروفسور،
‫کوسه نره یا ماده؟
‫نر.
‫لعنتی!
‫ماموریت با موفقیت انجام شد
‫وای خدای من، خیسِ آب شدی!
‫از این طرف.
‫- دونا سباستیانا؟ ‫- بله، در خدمتم.
‫- مارسلو؟ ‫- درسته.
‫- چطوری شما؟ ‫- توپ توپ.
‫- میخواستم برم. ‫- البته، بفرمایید.
‫این کلویسه. بپر بالا، پسر!
‫- چطوری مرد؟ ‫- خوبم.
‫- اونجا ردیفی؟ ‫- آره
‫بزن بریم.
‫پلیسا با این ریش نگرفتنت؟
‫امروز ازم دزدی کردن!
‫- چطوری؟ ‫- سیگارامو دزدیدن.
‫هیچی بهشون نده.
‫می‌تونی از سیگارای من بکشی.
‫من هیچ‌وقت نمی‌ذارم مال منو بدزدن.
‫چند وقته سیگار می‌کشی؟
‫۶۰ ساله.
‫شوخی می‌کنی! چند سالته؟
‫۷۷، تو سه‌جلدم همینو نوشته.
‫من متولد ۱۹۰۰ هستم.
‫کمکش کن.
‫- می‌تونی صندوق عقبو باز کنی؟ ‫- بازه.
‫خوش اومدی.
‫- ایشونه؟ ‫- خودشه.
‫خوش اومدی!
‫تیمارستان اوفیر
‫برات آبجو آوردم.
‫نوشیدنی خوشامدگویی.
‫یا مریم مقدس...
‫هارولدو.
‫مارسلو.
‫ای بابا...
‫این مهمونی از هفت برقراره ‫ دو شبه هیچکی نخوابیده.
‫بیخیال، دونا سباستیانا!
‫بریم خونه، بهتره استراحت کنی.
‫- بعداً می‌بینمت. ‫- خوش اومدی.
‫ببین کی اینجاست!
‫ترزا ویکتوریا.
‫این مارسلوئه، تازه رسیده.
‫سلام.
‫- سلام، از دیدنت خوشبختم. ‫- منم همینطور.
‫اینم آنتونیو، شوهرشه. اونا اهل آنگولان.
‫اوضاع اونجا چطوره؟
‫ای بابا، بذار واسه یه موقع ‫که یکم وقت داشته باشی.
‫می‌تونیم با هم گپ بزنیم تا برات تعریف کنم.
‫دونا سباستیانا، امروز خیلی سرحالن، نه؟
‫نگران نباش، بهشون می‌گم ‫صدای موسیقی رو کم کنن.
‫سرم داره می‌ترکه.
‫- ردیفش می‌کنم. ‫- باشه.
‫- خوش اومدی. ‫- ممنون، امیدوارم بهتر بشی.
‫- بعداً می‌بینمت. ‫- از آشناییت خوشحال شدم.
‫اینجا اوفیره.
‫من بیست ساله که اینجا زندگی می‌کنم.
‫و اینم آپارتمان خواهرزاده‌م، ژیسا.
‫کامل برات آمادش کردم.
‫کارت خیلی درسته!
‫- تمیز و مرتب. ‫- یه آپارتمان عالی.
‫مبله کامل.
‫از کلویس خواستم بیاد اینجا رو تمیز کنه...
‫می‌تونم اینا رو بذارم تو اتاق خواب؟
‫آره، کلویس.
‫همه جا رو تمیز کرد و گرد و خاکا رو گرفت.
‫ولی من بیشتر از این می‌خواستم، برای ‫همین دیروز چندتا خوشبوکننده آوردم،
‫برگ سداب تازه و نمک درشت.
‫و یه مراسم پاکسازی انجام دادم.
‫شما فوق‌العاده‌این.
‫- اینجا رو خونه خودت بدون. ‫- خیلی ممنونم.
‫تو چی؟ مدرسه می‌ری؟
‫- نه، نمی‌رم. ‫- چرا؟
‫اون ماه پیش از ریو فورموسو اومده اینجا.
‫از دست پدر و عموش فرار کرده.
‫می‌خواستن اونجوری که ‫خودشون می‌خوان، مرد باشه.
‫کلویس یه مرده.
‫- نیستی؟ ‫- چرا، من یه مردم.
‫فقط، نه اونجوری که اونا می‌خوان.
‫برای همین اینجا به من کمک می‌کنه.
‫هر کاری ازش بخوام انجام ‫می‌ده. به گلا آب می‌ده،
‫انبه می‌چینه، همه کاری می‌کنه.
‫بعدش هم بعد از سریال
‫می‌ره می‌خوابه.
‫مدرسه‌ش رو هم بعداً یه فکری به حالش می‌کنیم.
‫تو باید بری مدرسه.
‫خب، پس یه گربه تو خونه‌ست.
‫دونا سباستیانا، این چیه؟
‫به گربه حساسیت داری؟
‫نه، گربه دوست دارم، ولی...
‫اونا تو روستا به دنیا اومدن.
‫می‌خواستن بکشنشون، ژیسا آوردشون اینجا.
‫این لیزا و اینم اِلیس.
‫- لیزا و اِلیس؟ ‫- آره.
‫لیزا و الیس
‫اینا هم جزو آپارتمانن؟
‫یه جورایی.
‫وقتی ژیسا رفت، گربه‌ها رو به من سپرد.
‫پیش من طبقه بالا بودن، ولی ‫هی میومدن در رو چنگ می‌زدن.
‫منم با خودم گفتم: خدای من،
‫اینا خیلی دلشون برای ژیسا تنگ شده،
‫برای همین از کلویس خواستم ‫اون سوراخ رو درست کنه،
‫بهت گفتم زشت می‌شه.
‫آره، تو گفتی.
‫همه‌ش تقصیر منه، عزیزم.
‫ولی زشت شده، نمیشه انکارش کرد.
‫در رو خراب کرده.
‫حالا دیگه سگ و گربه ازش رد میشن.
‫دخترا، این مارسلوئه که در ‫موردش بهتون گفته بودم.
‫مارسلو، اون جوآناست.
‫و اون تپله هم ماریاست.
‫سلام.
‫ببخشید.
‫اونا تو ساختمون کار می‌کنن.
‫سلام، دونا سباستیانا.
‫همسایه جدیدم کلودیا و دخترش دبورا.
.سلام - .سلام، از دیدنتون خوش‌وقتم -
.منم همین‌‌طور
‫سر دختره چشه؟
‫شپش
‫شپش گرفته.
‫کلودیا هم معلمه هم دندون‌پزشک.
‫جدا شده!
‫دوست‌داشتنیه.
‫- اومده اینجا تو رو ببینه. ‫- بس کن.
‫معلومه که نه.
‫درست میشه.
‫داشتم رد می‌شدم.
‫دوست دارم دهن‌لقی کنم.
‫- عجب آدمی هستی تو. ‫- هر اتفاقی بیفته...
‫نه...
‫- از دیدنتون خوش‌وقتم. ‫- منم همینطور.
‫- به ساختمون ما خوش اومدین. ‫- ممنون.
‫اگه چیزی لازم داشتین، من ‫طبقه بالا زندگی می‌کنم.
‫- طبقه‌ی بالا؟ ‫- آره.
‫- کلوویس اون بالاست؟ ‫- هست...
‫بهش میگم برام سیگار بگیره.
‫از دیدنتون خوشحال شدم.
‫حالا دیگه همه‌چیز رو می‌دونی.
‫یه چیزی برات دارم.
‫بیا.
‫باید اونجا باشی. صبح خیلی زود جمعه.
‫- ساعت پنج صبح. ‫- ممنونم...
‫خیلی خوبه که آدم بتونه کمک کنه.
‫♪ Retiro: Tema de Amor Número 3 ♪ ‫♪ Conjunto Concerto Viola ♪
‫♪ یه خونه لب دریا پیدا کردم. ♪
‫♪ درخت نارگیل داره و یه ننو که وصلش کنیم. ♪
‫♪ و بعد، عشق من... ♪
‫♪ عشق رو تو آغوشت حس می‌کنم. ♪
‫♪ با شکوهی زیبا. ♪
‫♪ و بعد... ♪
‫♪ جاده رو ادامه می‌دیم. ♪ ‫♪ دیگه فقط ما دو تا نیستیم. ♪
‫[آرواره‌ها]
‫این همه کوسه.
‫آره، پدربزرگ.
‫داشتم پوستر اون فیلمه رو می‌کشیدم.
‫کِی می‌تونم ببینمش؟
‫فرناندو، درجه‌بندیش برای بالای ۱۴ ساله.
‫تازه، خواب بد هم می‌بینی.
‫من همین الانشم خواب بد می‌بینم، پدربزرگ.
‫اگه یه ذره آرامش برام ‫مونده بود، اونم پرید رفت.
‫دونا لنیرا، من میرم پسرم رو ببینم.
‫واقعاً فکر می‌کنی باید اینجا باشی؟
‫می‌خوام فرناندو رو ببینم، آقای الکساندر، هست؟
‫فرناندو.
‫یه پا تو شکم یه کوسه بود.
‫ترسیدی؟ پای آدم؟
‫آره، پای یه آدمیزاد.
‫- تو تلویزیون دیدی؟ ‫- تو رادیوی پدربزرگ.
‫تو رادیوی پدربزرگ که نمیشه چیزی دید.
‫فقط میشه شنید.
‫باید پیدا کنیم...
‫اون آقایی که پاشو گم کرده ‫و دوباره بچسبونیمش سر جاش.
‫با یه پیچ یا...
‫یه کم چسب، یا یه تیکه نخ.
‫- یا بدوزیمش. ‫- آره.
‫با اون چیزه.
‫بابا، مامان می‌تونه الان اینجا پیش ما باشه؟
‫خاطره‌ی مامانت الان اینجاست پیشمون.
‫وقتی به کسی فکر می‌کنیم، انگار پیشمونه...
‫ولی می‌تونه برگرده؟
‫نه، پسرم.
‫مامان مریض شد و مُرد.
‫اون دیگه برنمی‌گرده.
‫یادته سرما خورده بودی و تب شدیدی داشتی؟
‫آره، یادمه.
‫ذات‌الریه یعنی تب خیلی خیلی بالاتره.
‫وای! مثلاً ۵۰ درجه؟
‫مثلاً ۵۰.
‫خیلی بده، نه؟
‫هست، ولی من و تو اینجاییم.
‫و مامان هم پیشمونه، یعنی خاطره‌ش پیشمونه.
‫و اینکه الان با تو زندگی نمی‌کنم ‫فقط برای اینه که نمی‌تونم.
‫ولی به همین خاطر اومدم اینجا.
‫باشه؟
‫تا بتونیم زندگی کنیم... ‫و برای همیشه با هم باشیم.
‫من و تو.
‫♪ Love To Love You Baby ♪ ‫♪ Donna Summer ♪
‫ایالت سائو پائولو
‫اون همیشه تو کل شهر پخش میشه.
‫جدی؟
‫زنا چطورن؟
‫خوبن.
‫سد سرجیو موتا
‫اولیویرا اونجاست.
‫- اولیویرا! ‫- ستوان.
‫میدونی که من اهل سوال پرسیدن نیستم ولی...
‫کنجکاو شدم.
‫جریان این پیرزنه که اون پشته چیه؟
‫اگه بهت بگم چی گیرم میاد؟
‫هیچی به هیچی.
‫لعنتی.
‫گمشو.
‫خب، اون زنه چی؟
‫کنجکاوم.
‫انگار یه جایی از تنت میخاره ‫که دستت بهش نمیرسه، هان؟
‫ارث و میراث و حسادت.
‫تازه رسیدن.
‫کارم تقریباً تمومه.
‫گیروتی قطعات برزیلی
‫همین آدمه،
‫ظاهراً فرار کرده رفته رسیف.
‫بیشتر پرس و جو میکنم، بهت خبر میدم.
‫سفیدپوسته، بومیه،
‫سبزه‌ست یا سیاه‌پوست؟
‫سفیدپوسته.
‫چیکاره‌ست؟
‫تو اون کاغذه نوشته.
‫اونی که سمت راسته.
‫ریش‌داره.
‫یه همچین آدمی...
‫لابد خودتم میدونی که گرون‌تر درمیاد.
‫شصت هزار کروزیرو ازت میگیرم.
‫ایاب و ذهاب، جا و خرج و مخارج.
‫من چهل هزارتا میدم.
‫یه کار درجه یک میخوام.
‫و هیچ‌جور دردسری هم نمیخوام.
‫دیگه با من تماس نگیر.
‫فرض کن من اصلاً وجود ندارم.
‫خودتی و خودت.
‫با تمام احترام، آقای جیروتی.
‫گیروتی!
‫آقای گیروتی.
‫ما قبلاً هم از این معرکه‌ها با هم داشتیم.
‫الکی ادای چونه زدن رو درآوردن فایده نداره،
‫وقتی خودتم میدونی قیمتم منصفانه‌ست.
‫شصت هزار کروزیرو.
‫سی هزارتاش الان.
‫سی هزارتاش بعداً.
‫- شما دو تا همیشه با همید؟ ‫- همیشه.
‫درسته.
‫قرارداد رو هم با هم امضا می‌کنیم.
‫حالا اگه موافق نیستی،
‫درک میکنم و به نظرت احترام میذارم.
‫این تعطیلات چه زود گذشت.
‫آدم پَستیه.
‫میخوام...
‫یه سوراخ...
‫یه سوراخ؟
‫توی دهنش.
‫لالش کن، فهمیدی؟
‫خیالت راحت باشه.
‫باشه.
‫باشه، همون شصت هزارتا.
‫خب، پس پوسیدگی نداریم، هان؟
‫جرم دارم.
‫آها. یکیشو پیدا کردم.
‫خیلی هم بزرگه.
‫آروم.
‫مارسلو!
‫بله، دونا سباستیانا؟
‫خریدا رسیدن. بیا با والدمار آشنا شو.
‫- وقتت تمومه. ‫- اوه نه، تموم نیست!
‫حال بوسیدن ندارم.
‫یعنی چی؟
‫دیگه خیلی بوسیدیم.
‫باشه پس.
‫داستان گیسا رو میدونی؟
‫خواهرزاده‌ی دونا سباستیانا؟
‫صاحب اون تخت...
‫...و صاحب این خونه.
‫به من گفتن رفته و وسایلش رو اینجا جا گذاشته.
‫دروغه.
‫نامزدش کشتش.
‫عصبانی شده بود چون بورسیه گرفته ‫بود بره آلمان درس بخونه...
‫چی داری میگی؟
‫- عجب مصیبتی. ‫- آره.
‫تو از کجا میدونی؟
‫دونا سباستیانا بهم گفت.
‫فهمیدم که به بقیه یه داستان دیگه میگه.
‫دونا سباستیانا.
‫- سلام، پائول. ‫- حالت چطوره؟
‫خوبم، بدتر از اینا هم بودم.
‫ولی برای یه آدم ۷۷ ساله، حالم عالیه.
‫جوآنا.
‫هی، صبح بخیر.
‫صبح بخیر.
‫حاضری عزیزم؟
‫صدا کردید خانم؟
‫می‌تونی خریدامو بگیری؟
‫کجا بودی؟
‫رفته بودم به یکی که دندون‌درد داشت کمک کنم.
‫اذیتت که نمیکنه؟
‫من دارم اذیتش میکنم. جاش امنه.
‫من عاشق این زنم.
‫- فرشته‌ی نگهبان ماست. ‫- واقعاً هست.
‫حسابی بهش میرسن.
‫خب بگو ببینم، اینا رو هر هفته میاری؟
‫هر پنجشنبه.
‫پدر و مادرم یه مزرعه دارن.
‫هرچی اضافه بیاد جمع میکنیم...
‫و من میوه و سبزیجات رو میارم اینجا.
‫- که ما دیگه مجبور نشیم بریم بیرون؟ ‫- درسته.
‫ماریا!
‫- دونا سباستیانا ‫- سلام.
‫- صبح بخیر، والدمار. ‫- صبح بخیر.
‫سلام، مارسلو.
‫داری خواروبار پناهنده‌ها رو ورانداز می‌کنی؟
‫امروز مانگاباس داریم؟
‫نه، مانگاباس تموم کردیم.
‫بیا سعی کنیم از این کلمه استفاده نکنیم، باشه؟
‫ما اینجا ازش استفاده نمی‌کنیم.
مانگابا؟
‫ پناهنده.
‫پس ما چی‌ایم؟
‫فلاویا.
‫یه لحظه.
‫- چی گفتی؟ ‫- داری به نوارِ چه تاریخی گوش می‌دی؟
‫۲۵ فوریه ۱۹۷۷.
‫تو چطور؟
‫نوار سال ۷۸.
‫مال سباستیانا.
‫آهان.
‫قرار این بود که...
‫اون ساعت پنج صبح بره اداره...
‫و سراغ آنیسیو رو بگیره،
‫که رابط ما اونجا بود. و اونم رفت.
‫بخش ۲: مراکز تشخیص هویت
‫بیدار شو.
‫حواستو جمع کن.
‫[پای انسان در شکم کوسه پیدا شد]
‫اینجا چیزی نیست که ندونم، ‫و هیچ‌وقتم قرار نیست باشه.
‫اینو باش.
‫[دانشجوی کشاورزی همچنان مفقود است.]
‫خدای من، آدم چقدر می‌تونه بدشانس باشه.
‫ما که نمی‌تونستیم بدونیم پسر خوبیه.
‫از کجا باید می‌دونستیم؟
‫مؤسسه تشخیص هویت روبرتو سن تلمو
‫اونو نگاه کن.
‫چرا اینقدر نگرانِ...
‫حرف روزنامه‌ها هستی؟
‫چون ممکنه چندتا کمونیست پدرسگ...
‫بخوان زیر پامونو خالی کنن، پسرم.
‫تا وقتی جسدی نباشه، مشکلی پیش نمیاد.
‫فقط با یه پا به هیچ‌جا نمی‌رسن.
‫خب...
‫پا چی شد؟
‫تو سردخونه‌ی شهره.
‫مارسلو؟
‫بله. آنیسیو؟
‫چه آدم وقت‌شناسی هستی.
‫بهم گفته بودن زود بیام.
‫به همه‌مون همینو گفتن.
‫بریم تو.
‫- داس دورس؟ ‫- بله؟
‫لطفاً قهوه و آب بیار. باشه.
‫- شکرش کم باشه. ‫- حتماً.
‫لهجه‌ت به سائوپائولویی‌ها ‫نمی‌خوره. من اهل پرنامبوکوام.
‫آهان، که اینطور.
‫ولی لهجه‌ی پرنامبوکوییت هم یه کم می‌لنگه ها.
‫جرالدو، لطفاً پشت این میز.
‫صبح بخیر، دونا داگمار.
‫انگار یه روز کاری معمولیه، مگه نه؟
‫پشت اون میز بشین.
‫- من کجا بشینم؟ ‫- اون ته.
‫اون میز آخریه.
‫ما امروز اینجا جمع شدیم تا از ‫رئیس پلیس، اوکلیدس، حمایت کنیم.
‫همونی که اون پایین دیدینش.
‫اداره ساعت هفت برای مردم باز می‌شه.
‫اون موقع‌ست که کار شماها شروع می‌شه.
‫ما ساعت پنج اومدیم اینجا، ‫اونوقت ساعت هفت باز می‌شه؟
‫درسته. وقت دارین جا بیفتین.
‫و مهم‌تر از همه...
‫...به حد نصاب می‌رسیم.
‫حد نصاب برای چی؟
‫آقای فورمیگا.
‫نه، الیسانجلا هستم.
‫من امروز صبح منتظر یه بسته لباسم.
‫می‌شه برام نگهش دارین؟
‫و به اون پسره بگو
‫ممنون.
‫کوکسینیا می‌خوری؟
‫حتماً.
‫به نظر خوشمزه‌ست.
‫سه تا زدم به حسابت.
‫کوکسینیا می‌خوای، تازه‌کار؟ نه، ممنون.
‫فقط ۱ کروزیرو و ۵۰.
‫ممنون، صبحونه خوردم.
‫مطمئنی؟
‫می‌تونین از این اتاق استفاده کنین.
‫- براتون رزروش کردم. ‫- ممنون.
‫همه توجه کنن.
‫ازتون دعوت شده که بیاین.
‫تو اینجا بمون، باشه؟
‫این خانمه کیه؟
‫یه دختربچه‌ی حدوداً سه‌ساله...
‫دمِ در خونه‌شون ماشین ‫بهش می‌زنه و می‌میره.
‫دختره بچه‌ی خدمتکارِ این خانمه بوده.
‫برای همینه که رئیس پلیس ‫اوکلیدس، اون آقاهه، اینجاست.
‫از آنیسیو خواست که قبل از ‫ساعت کار، همه‌مون رو جمع کنه.
‫ما زود اومدیم برای گرفتن اظهاراتِ خانمه.
‫اینجا اداره پلیسه؟
‫نه.
‫امروز اینجا شده اداره پلیس تا کار اون ‫خانوم مایه‌داره راحت‌تر راه بیفته.
‫عجب زن بی‌رحمی.
‫به خدمتکارش گفته بود بره نون بخره.
‫و دختره رو تنها گذاشته ‫بود گریه می‌کرد. طفلکی.
‫در حیاط باز بوده.
‫دختره رفته بیرون، شاید دنبال مادرش می‌گشته.
‫یه اتوبوس بهش زده.
‫ظاهراً هیچوقت به مادر دختره نگفتن...
‫که زمان و مکان شهادت دادنش رو عوض کردن.
‫ببخشید،
‫لطفاً برگردید سر میزاتون.
‫یالا.
‫بیاید با رئیس پلیس اوکلیدس همکاری کنیم.
‫ببخشید.
‫صبح بخیر.
‫خیلی ممنون که تشریف آوردید.
‫جلسه شهادت تو دفتر من برگزار میشه.
‫می‌تونید مثل یه روز کاری ‫عادی به کارتون برسید.
‫بعد از شهادت‌تون، عکاس‌های ‫خبری یه عکس می‌گیرن.
‫لطفاً بیاید با رئیس پلیس ‫ اوکلیدس همکاری کنیم.
‫من کارم پورسانتیه.
‫تازه وارد عزیز، ازدواج کردی؟
‫و/یا از هم‌صحبتی با خانوما لذت می‌بری؟
‫بله.
‫اما...
‫من لذ...
‫...لذت می‌برم.
‫ولی...
‫...پیچیده‌ست.
‫آمار کشته‌شدگان کارناوال: ۹۱ نفر
‫پای انسان در شکم کوسه پیدا شد
‫از ۱۰۰ تا هم بیشتر میشه.
‫شک نکن.
‫بیشتر از ۱۰۰ تا کشته؟
‫حتماً.
‫- پلیسی؟ ‫- نه، نیستم.
‫ولی قیافه‌ت که خیلی به پلیسا می‌خوره.
‫نه، پلیس نیستم.
‫اوکلیدس اولیویرا کاوالکانتی.
‫- در خدمتم. ‫- مارسلو.
‫مارسلو چی؟
‫آلوز.
‫اسم پلیساست.
‫نه، پلیس نیستم.
‫عکاس خبری الان میاد تو.
‫اون زنه خیلی داره عذاب می‌کشه.
‫بچه‌ها کلاً دردسرن.
‫به هر حال، من رئیس پلیسم.
‫دفترم همین اتاق بغلیه.
‫- هر کاری داشتی، فقط صدام کن. ‫- خیلی ممنون...
‫اینی که داره میاد...
‫آنیزیوئه.
‫- دیدیش؟ ‫- اوکلیدس.
‫از امروز با ما شروع به کار کرده.
‫خیلی ازش تعریف کردن.
‫اتاق بایگانی رو نشونت میدم.
‫- بله. ‫- جایی که بایگانی‌مون رو نگه می‌داریم.
‫هر کمکی خواستی خوشحال میشم کمکت کنم...
‫از دیدنت خوش‌وقتم.
‫اون...
‫رئیس پلیس اوکلیدس عجب شخصیتیه.
‫آهان، اون.
‫یه انسان ناقص.
‫بهتره نزدیک خودت نگهش داری.
‫از طرف دیگه،
‫پسر سفیدپوستش،
‫سرجیو...
‫خدا بهمون رحم کنه...
‫دارم میام، رئیس.
‫بازم که تویی، دزیدریو.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫همش تقصیر این ساعتاست، رئیس.
‫برنامه‌م رو به هم می‌ریزن.
‫برو دم در ورودی.
‫خدای من.
‫عجب آدم قرمساقیه‌ها. لعنتی.
‫- اینجا محل کارته. ‫- باشه.
‫یا خدا!
‫به این شروعی که داشتی اهمیت نده. ‫نگران نباش.
‫کارت کلی برو بیا داره.
‫اینجا تمدید کارت شناسایی انجام می‌شه.
‫من از سال ۶۶...
‫تا ۷۳ اینجا کار می‌کردم.
‫خیلی آدم مرده دیدم.
‫یه اسم بگو.
‫ماریا آپارسیدا دوس سانتوس.
‫اینجا دیگه کم آوردم.
‫مادرت؟
‫اسم پدر راحت‌تره.
‫خیلی خب پس، اینو امتحان کن...
‫لورینالدو فرناندو دِ ملو سولیموئس.
‫ سولیموئس ...
‫این شد یه اسم!
‫بقیه‌ش حاشیه است.
‫لورینالدو...
‫لورینالدو فرناندو.
‫خودشه، درسته.
‫- هنوز دانشجوئه... ‫- اسم پدر راحت‌تره.
‫الان میام.
‫مارسلو،
‫من اینجام که کمکتون کنم.
‫من با الزا کار می‌کنم.
‫هیچی نگو.
‫شنیدی؟
‫- مادرِ دختره‌ست. ‫- همون دختره که مرده؟
‫به ما دستور دادن هیچ‌کس نره تو.
‫می‌دونم اون توئه.
‫خانم، شما نمی‌تونید بیاید تو.
‫دونا کلِیْده!
‫به من دست نزن.
‫دونا کلِیْده، می‌دونم اون تویی!
‫می‌دونم اونجایی!
‫می‌خوام برم تو... می‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫می‌خوام تو روی خودم بگه!
‫ولم کن!
‫دونا کلِیْده، می‌دونم اون تویی!
‫دونا، می‌دونم...
‫می‌خوام از زبون خودت بشنوم چرا این کارو کردی.
‫چرا دختر منو تنها گذاشتی؟
‫شما دارید جلوی ورود موکل من به ‫یه ساختمون عمومی رو می‌گیرید!
‫برو گمشو!
‫ببین کی پای کیوسک تلفنه.
‫چطوری رفیق؟
‫بیا بریم اون‌ور خیابون...
‫یه چیزی دارم بهت نشون بدم، عاشقش می‌شی.
‫- همین الان؟ ‫- آره.
‫می‌خوام تو رو با یه آدم حسابی آشنا کنم.
‫دارم پسرامو می‌برم ببیننش، ‫تو هم می‌تونی با ما بیای...
‫- رئیس اوکلیدس، درسته؟ ‫- در خدمتم. بزن بریم.
‫- اون‌ور خیابون؟ ‫- زیاد طول نمی‌کشه.
‫باید یه تلفن بزنم. حتماً باید الان باشه؟
‫یه تلفن بزنم. باید الان باشه؟
‫الان اونجاست.
‫بابا ازت خوشش اومده، رفیق. شانس آوردی...
‫یالا.
‫اون‌ور خیابون؟
‫یکی بود یکی نبود، یه پادشاهی بود...
‫که یه کَکِ گنده داشت...
‫که خیلی دوستش داشت...
‫درست مثل پسر خودش.
‫[به زبان پرتغالی] سی و هشت.
‫دنبال خیاطش فرستاد.
‫خیاطه اومد...
‫اینجاست!
‫هانس!
‫رفیق من!
‫صدا رو می‌شناسم.
‫سلام رفیق قدیمی. هانس کجاست؟
‫یه رفیق آوردم باهاش آشنا شه.
‫بهش بگو نیستم.
‫حال شما چطوره، رئیس اوکلیدس؟
‫نمی‌شه یه وقت دیگه مزاحم شیم؟
‫- می‌تونم بیام تو؟ هانس... ‫- قربان.
‫رئیس اوکلیدس اینجاست.
‫هانس!
‫صبح بخیر!
‫رفیق آلمانی من!
‫می‌خوام تو رو با یکی از دوستام آشنا کنم.
‫مارسلو، ایشون هانس هستن.
‫یه سرباز واقعی آلمانی از جنگ جهانی دوم.
‫این مرد کلی قصه برای تعریف کردن داره!
‫امروز نه.
‫خسته‌ام.
‫جای زخم‌هاتو نشون بده...
‫به بچه‌هام و دوستم.
‫رئیس اوکلیدس...
‫ما به خاطر زحمات شما تو این محله سپاسگزاریم.
‫ولی لطفاً یه وقت دیگه تشریف ‫بیارید. هانس حالش خوب نیست.
‫رئیس، لطفاً.
‫بذارید یه کلمه با هانس حرف بزنم.
‫فقط می‌خوام جای زخم‌هاشو ببینم.
‫امروز نه،
‫خسته‌ام.
‫خسته‌ام!
‫هانس، مجبور نیستی این کارو بکنی.
‫یا حضرت فیل! سیاهه آلمانی بلده!
‫بابا، فکر نکنم حال و حوصله داشته باشه.
‫هانس،
‫گوش کن.
‫جای گلوله‌ها رو بهمون نشون بده...
‫روی پاهات.
‫یالا، نشون بده.
‫فکر کنم...
‫نمی‌خواد حرف بزنه.
‫جای زخم‌هاتو بهمون نشون بده.
‫تو آلمان کوسه هم هست؟
‫جای گلوله؟
‫- دمت گرم! ‫- پشمام.
‫- داغونه. ‫- بهت نگفته بودم؟
‫آلمان؟
‫بلژیک.
‫به قدر کافی دیدی یا بازم می‌خوای؟
‫هانس...
‫این کارو به خاطر خودمون می‌کنم.
‫این احمق...
‫امنیت تو و ما رو تضمین می‌کنه.
‫اون هیچ‌وقت نمی‌فهمه...
‫که تو یه یهودی هستی.
‫برای همیشه.
‫بیرون!
‫از دفتر من برو بیرون!
‫و رفیقاتم بردار ببر.
‫بیرون!
‫اینجوری حرف می‌زنی چون...
‫یه سرباز جنگ جهانی دومی.
‫همین الان گمشو بیرون.
‫این چه کوفتیه!
‫برازیلیا. دی.اف. برازیلیا - ناحیه فدرال
‫ شرکت کوستا و کارپینتیرو، بفرمایید؟
‫می‌خواستم با ژائو پدرو صحبت کنم.
‫وصلتون می‌کنم.
‫ببخشید، دوست‌مونه.
‫وصلش می‌کنم.
‫سلام ژائو. چه خبره اونجا؟
‫خوب گوش کن. امیدوارم حالت خوب باشه.
‫نگو کجایی.
‫- چرا؟ ‫- این تماس امن نیست.
‫تلفن‌هامون شنود می‌شه.
‫ببین، فقط می‌تونیم روی یه خط امن صحبت کنیم.
‫- الان قطع کن. ‫- ژائو.
‫قطع می‌کنم...
‫یه شماره برام بفرست تا بهت زنگ بزنم.
‫شماره رو چطوری بفرستم؟
‫لعنتی!
‫♪ Guerra e pace, pollo e brace ♪ ‫♪ Ennio Morricone ♪
‫تلگراف.
‫تلفن شماره ۲۱۶۱۸۰ تمام
‫داخلی ۲۲ تمام
‫منتظر تماس ساعت ۵:۳۰ عصر باشید، تمام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫تلگراف.
.تلگراف
‫چرا بازش کردی؟
‫ولی نخوندمش.
‫نخوندیش، چرا بازش کردی؟
‫نمی‌دونم چی بگم...
‫ و آن اژدهای بزرگ افکنده شد.
‫این مار بزرگ...
‫- پدرو؟ ‫- خودمم.
‫می‌خواستم با آقای الکساندر صحبت کنم.
‫منتظرتون هستن.
‫ورود ممنوع
‫عجب پله‌هایی، ها؟
‫یه زنی هست...
‫که تو ورودی جن‌زده شده.
‫مال این فیلمه.
‫- کسی با من تماس نگرفت؟ ‫- نه.
‫ولی یکی براتون پیغام فرستاده.
‫روز خوبی داشته باشی، بابا. فرناندو.
‫ممنون.
‫بیا بریم تو.
‫فقط پرسنل مجاز
‫[آرواره‌ها]
‫دوباره آرواره‌ها رو گذاشتی؟
‫پدرو برای صبح شنبه برنامه‌ریزی کرده.
‫به‌خاطر اون قضیه‌ی پاست... توی شکم کوسه.
‫مردم عاشقشن.
‫راستی،
‫فرناندو خیلی دلش می‌خواد ‫ آرواره‌ها رو ببینه.
‫گفتم شنبه بیارمش.
‫شوخی می‌کنی؟
‫من که می‌ذارم ببینه.
‫براش زیادی ترسناکه.
‫بچه با دیدن پوسترش کابوس می‌بینه.
‫[طالع نحس | 1976]
‫یه...
‫هر روز همین بساطه.
‫هر روز.
‫فاطیما عاشق اون پنجره بود.
‫دوست داشت دقیقاً همونجایی که تو نشستی بشینه.
‫می‌خوام یه سوال ازت بپرسم.
‫چشم تو چشم.
‫وقتی شما دوتا زن و شوهر بودین...
‫خیلی بهش خیانت کردی، مگه نه؟
‫بعد از این همه وقت این حرفا چیه می‌زنی؟
‫کردی یا نکردی؟
‫آقای الکساندر.
‫من و فاطیما خیلی همدیگه رو دوست داشتیم...
‫خودت بهتر از هر کسی اینو می‌دونی، مگه نه؟
‫می‌دونم.
‫فرناندو بزرگ‌ترین مدرک این عشقه.
‫حالا،
‫بهش خیانت کردی یا نه؟
‫یه لحظه.
‫با شما کار دارن.
‫سلام ژائو. درست شد.
‫خوشحالم باهات صحبت می‌کنم و می‌دونم خوبی.
‫باید سریع بگم، سکه زیادی ندارم.
‫تونسته اسمت رو تو لیست پلیس فدرال بذاره.
‫یعنی ممنوع‌الخروجی.
‫خیلی عجیبه.
‫نمی‌تونم سفر کنم؟
‫دارم سعی می‌کنم هضمش کنم.
‫داره از نفوذش استفاده می‌کنه.
‫این یه بازی کثیف تو بالاترین سطحه.
‫دارم بهت می‌گم،
‫تونسته یه دادستان جدی رو ‫از پرونده کنار بذاره،
‫طرفدار رژیم بود، ولی جدی بود،
‫و جاش یه آدم عوضی رو گذاشته،
‫یکی از رفقای خودش.
‫این چه وضعیه!
‫باید بگم،
‫اوضاع اصلاً خوب به نظر نمی‌رسه.
‫پس لطفاً...
‫خودت رو به خطر ننداز.
‫آفتابی نشو.
‫این آخرین ژتونمه.
‫خوب گوش کن.
‫الزا
‫مهمترین نقش رو الان تو داستان داره.
‫الزا
‫جای خوبیه.
‫تکنسینِ ریو اینجا می‌مونه.
‫اینجوری خرج هتل نمی‌ده.
‫- آقای الکساندر؟ ‫- الکساندر دِ ژسوس دو ناسیمنتو
‫- من الزا هستم. ‫- از دیدنتون خوش‎‌وقتم.
‫- من والدمار هستم. ‫- سلام.
‫چی صداتون کنم؟
‫اینجا می‌تونید به اسم ‫خودم صدام کنید، آرماندو.
‫چه افتخاریه که اینجا با شما صحبت می‌کنم.
‫هیچ‌وقت حرفی از اسم جعلی نزده بودی.
‫این کار درستی نیست، مگه نه؟
‫نه، نیست.
‫و ممنون بابت بلیت‌های مجانی. ‫همین الان فیلم رو دیدیم.
‫خوشتون اومد؟
‫من آدم مذهبی‌ای نیستم، ولی ترسناک بود.
‫والدمار نزدیک بود خودشو خراب کنه.
‫از فیلم ترسناک خوشم نمیاد.
‫می‌تونم مکالمه‌مون رو ضبط کنم؟
‫هر چی رو که دوست داری ضبط کن.
‫در حال ضبط.
‫این مثل...
‫همون برنامه‌های محافظت ‫از شاهد آمریکایی‌هاست.
‫اونجا کارها با کلی پول انجام می‌شه،
‫و توسط دولتشون.
‫ولی اینجا، همه‌چی یه جورایی ‫سرهم‌بندی شده به سبک برزیلیه.
‫و برای محافظت از شما در برابر خود برزیل.
‫به چند نفر دارین کمک می‌کنین؟
‫با شما، چهار نفر اینجا تو رسیفی.
‫به‌علاوه دو نفر تو فورتالزا ‫و یکی تو سالوادور.
‫تو رسیفی همه‌مون تو اون ساختمونیم؟
‫ببین، هر مورد با بقیه فرق داره.
‫- پس همه‌مون به هم کمک می‌کنیم. ‫- درسته.
‫و کی هزینه همه اینا رو می‌ده؟
‫هزینه‌ش رو دختر...
‫یه خانواده‌ی خیلی ثروتمند تو سائوپائولو میده...
‫همونی که مدت‌هاست داره مملکت رو چپاول می‌کنه.
‫امروز سر کار چطور بود؟
‫خب، شما منو تو یه کلانتری گذاشتین.
‫جداً؟
‫اونجا کلانتری نیست.
‫شما خواستین برین موسسه تشخیص هویت.
‫درسته، خواستم.
‫می‌خوام سعی کنم پیدا کنم...
‫تنها مدرکی رو که ثابت می‌کنه...
‫مادر مرحومم وجود داشته.
‫ولی امروز، اونجا یه کلانتری بود.
‫رئیس پلیس و همه‌چی هم داشت.
‫شما دو تا با هم حرف زدین؟
‫یارو یه عوضی به تمام معناست.
‫یه حروم‌زاده.
‫بدترین قسمتش اینه که...
‫به نظر می‌اومد از من خوشش اومده.
‫فقط جهت اطلاعت، ما اونجا یه متحد داریم.
‫آنیسیو.
‫اشکالی نداره اون بدونه من کی‌ام؟
‫آنیسیو داره کمک می‌کنه.
‫ولی اون نه شما رو می‌شناسه نه می‌دونه ‫چه کاری داره براتون انجام می‌شه.
‫در مورد پاسپورت‌ها بهم بگو.
‫واسه خودم و پسرم.
‫نمی‌دونم خبر داری یا نه ولی من تو یه لیستم...
‫که پلیس فدرال منو ممنوع‌الخروج کرده.
‫با توجه به شرایط،
‫ما به این نتیجه رسیدیم که شما به ‫یه پاسپورت جعلی احتیاج دارین.
‫ما می‌تونیم ردیفش کنیم.
‫می‌تونم اون مدارک رو برات جور ‫کنم ولی چند روز طول می‌کشه.
‫چه خبره؟ نمی‌فهمم.
‫چرا من به پاسپورت جعلی احتیاج دارم؟
‫من که کار اشتباهی نکردم.
‫و این وسط چی به شما می‌رسه؟
‫شما کی هستی؟
‫من متخصص اطفال هستم.
‫من فقط دارم سعی می‌کنم کمک کنم.
‫آرماندو، الان بحث این چیزا نیست.
‫به پسرت فکر کن. نوه من.
‫به دخترم، فاطیما، فکر کن.
‫آقای الکساندر، من تمام فکرم پیش پسرمه.
‫من واقعاً برای دخترتون متاسفم، آقای الکساندر.
‫و همچنین همسرت، آرماندو.
‫چطور این کشور می‌تونه کسی ‫مثل فاطیما رو از دست بده؟
‫برزیل تاوان سنگینی برای این کار میده.
‫من مخالفم.
‫با تمام احترامی که قائلم.
‫هیچ بهایی پرداخت نمی‌کنه.
‫هیچ گهی نمی‌خوره.
‫آرماندو، من تحسینت می‌کنم.
‫ولی تو باید از اینجا بری.
‫اگه من جای تو بودم، گورمو ‫از اینجا گم می‌کردم.
‫کمکشون رو قبول می‌کردم و همین امروز می‌رفتم.
‫برای همین این قرار رو گذاشتم.
‫آقای الکساندر...
‫ما باید از چیزی که هنوز داریم محافظت کنیم.
‫تو و نوه من.
‫من تو اتاق پروژکتورم. در رو قفل کن.
‫ما می‌خوایم بیشتر بدونیم.
‫در مورد انریکه کاسترو گیروتی.
‫و اینکه چطور پاش به این ماجرا باز شد.
‫همه‌چی رو می‌ریزم بیرون.
‫می‌خوام این بار رو...
‫از رو دوشم بردارم.
‫این یه مکالمه‌ست.
‫ضبط شده
‫در مورد این بهم بگو.
‫انریکه گیروتی.
‫من آدم خشنی نیستم.
‫ولی این مرد...
‫با چکش می‌کشتمش.
‫با چکش مغزش رو می‌پاشوندم.
‫شما...
‫اسلحه حمل می‌کنید؟
‫نه، ولی بلدم چطور از چکش استفاده کنم.
‫من باید برم دستشویی.
‫ضبط رو متوقف کرد تا بره دستشویی.
‫می‌خوایم بیشتر بدونیم...
‫در مورد انریکه کاسترو گیروتی،
‫و اینکه چطور پاش به این ماجرا باز شد.
‫فلاویا؟
‫یه مکالمه.
‫کدوم تاریخ رو داری گوش میدی؟
‫- ببخشید؟ ‫- داری به نوار کدوم تاریخ گوش می‌دی؟
‫این صدای الزا با مارسلوئه، داخل گیومه،
‫۲۵ فوریه ۱۹۷۷.
‫البته هنوز تمومش نکردم.
‫مارسلو همون آرماندوئه، ‫اینو که می‌دونی، درسته؟
‫همین الان همینو اینجا شنیدم،
‫ولی گیج شدم.
‫پس مارسلو در واقع آرماندوئه.
‫- اسم مستعاره. ‫- آره.
‫باهوشی فلاویا!
‫تو داری به کدوم گوش می‌دی؟
‫نوار آنیسیو.
‫مال سال ۷۶.
‫درسته.
آوامــووی
‫من باید برم دستشویی.
آوامــووی
‫چطور با گیروتی آشنا شدی؟
‫برای بازدید اومده بود دانشگاه.
‫به عنوان مدیر گروه،
‫بعضی وقتا می‌رفتم فرودگاه ‫دنبال مهمون‌ها، اینجا تو رسیفی.
‫اون عضو هیئت مدیره الکتروبراس بود،
‫زیر نظر وزارت معادن و انرژی.
‫پس شما آرماندو هستید.
‫رزومه‌تون رو خوندم.
‫یه جور دیگه تصورتون می‌کردم.
‫- اینو به حساب تعریف می‌ذارم. ‫- بله. هوا گرمه، نه؟
‫اولین برداشتی که ازش داشتی چی بود؟
‫از گیروتی؟
‫یه تیکه آشغال.
‫و پسرش، یه آشغال دیگه.
‫چند وقته مدیر گروه هستی؟
‫از دوره فوق دکترام برگشتم...
‫حدود دو سال پیش.
‫حالا دارم مرخصی تحقیقاتی‌ام رو جبران می‌کنم.
‫و انتخاب شدم.
‫هیچ‌وقت به کار کردن تو صنعت فکر کردی؟
‫یه سر و سامون دادن صنعتی ‫خیلی به دردت می‌خوره.
‫از تحقیق کردن لذت می‌برم.
‫گفت یه سر و سامون دادن صنعتی؟
‫آره، نیاز به یه سر و سامون دادن صنعتی داشتم.
‫چه تاریخی بود؟
‫اون موقع...
‫آگوست ۱۹۷۴ بود.
‫اون رو به همه معرفی کردیم...
‫تو دپارتمان.
‫لواندا آزیوِدو اونجا بود،
‫مارسلو واسکونسلوس، سباستیائو پیرس...
‫همه جا رو بهش نشون دادیم.
‫آزمایشگاه‌هامون و تمام ‫پروژه‌هامون رو بهش نشون دادیم.
‫پروژه خودگردانی الکتریکی،
‫پروژه ماشین برقی.
‫دستگاه دباغی چرم،
‫که یکی از افتخارات دپارتمان ما بود.
‫اجازه بدید شما رو به همکارانم معرفی کنم.
‫- سلام بچه‌ها. ‫- سلام.
‫خب، ایشون دکتر سوزان هستن از دانشگاه لیدز.
‫سانجی، جسلین، از بخش تکنولوژی، از کبک.
‫شما بریتانیایی هستین.
‫اوه، من نه. راستش من آمریکایی‌ام.
‫اهل نیویورکم، اِم... ولی سانجی...
‫من بریتانیایی‌ام.
‫شما بریتانیایی هستین.
‫بله.
‫اوه، واقعاً؟
‫بله.
‫ما با هم تو لیدز درس خوندیم.
‫الان کبک زندگی می‌کنم.
‫البته.
‫خب، رسیدیم.
‫آدم خوبیه.
‫همین بود. فردای اون روز...
‫یه جلسه بود.
‫توی اون جلسه، اون رسماً...
‫کلاً ما رو تعطیل کرد.
‫برای اینکه در وقت صرفه‌جویی کنیم،
‫میرم سر اصل مطلب.
‫تا جایی که به الکتروبراس مربوط می‌شه،
‫دور از پرنامبوکو،
‫کاری که اینجا انجام میدی.
‫باید بخشی از یک کل باشه، به نظر من.
‫شماها بیش از حد دارید مستقل کار می‌کنید.
‫از ما تو جنوب، ارتباطتون قطعه.
‫من ترجیح می‌دم در ریو متمرکز بشیم...
‫روی موضوع بعضی از تحقیقات شما.
‫و تصمیم‌سازی.
‫دقیقاً برای اینکه از اون ‫بحث قدیمی جلوگیری کنیم.
‫که چطور کارها تو شمال و جنوب فرق دارن.
‫می‌دونم شماها لهجه متفاوتی دارید،
‫خب،
‫روش کارتون هم متفاوته.
‫خب، اینجا حتی رئیس بخش هم مو بلنده.
‫درسته آرماندو؟
‫زنده باد تفاوت‌ها، درسته؟
‫چیزی که من میخوام بگم اینه که...
‫من از چیزایی که اینجا دیدم شگفت‌زده شدم.
‫ببخشید.
‫فقط برای...
‫اینکه موضوع روشن بشه.
‫تمام پروژه‌های ما در روزنامه رسمی منتشر شده.
‫نمی‌فهمم چرا تعجب کردید.
‫- اجازه بدید حرفم تموم بشه. ‫- مگه اینکه نخونده باشیدش.
‫منظورم مثبت بود.
‫- فقط برای اینکه روشن بشه. ‫- این یه تعریفه.
‫آه، باشه.
‫راستی، تکنولوژی دباغی چرم...
‫که مساحت سطح چرم رو اندازه می‌گیره،
‫برای فرهنگ محلی مهمه.
‫گاو نر، بز، گاو.
‫اینا برای اقتصاد منطقه‌ی نوردسته مهمن.
‫ازش خوشم میاد.
‫اینجا یه مرکز منطقه‌ایه، نه یه مرکز ملی.
‫چه برسه به بین‌المللی.
‫مثلاً همین ماشین برقی، ‫پروژه‌ای که بهم نشون دادی.
‫راستی، آرماندو هم داره روش کار می‌کنه.
‫تحقیقات پیشرفته‌تری...
‫داره تو کانادا انجام می‌شه.
‫در واقع، ما ۱۲ تا نمونه‌ی اولیه ‫از اون کنسرسیوم کانادایی خریدیم.
‫- از طریق الکتروبراس. ‫- مایلم اضافه کنم...
‫البته باید اضافه کنم که از طریق التروبراس .
‫شما و شرکتتون هم بخشی از اون کنسرسیوم هستین.
‫التروبراس.
‫ التروبراس واقعاً ۱۲ تا ‫نمونه‌ی اولیه از کنسرسیوم خریده.
‫التروبراس؟
‫- نه شرکت خود شما؟ ‫- التروبراس. می‌تونم ادامه بدم؟
‫خب.
‫خب...
‫نمی‌دونم...
‫اگر پول مالیات‌دهندگان
‫باید اینجا تو نوردسته صرف بشه،
‫روی پروژه‌هایی مثل این...
‫نمی‌شه جدی حساب کرد.
‫وقتی خودتون این همه مشکل ‫برای حل کردن دارین...
‫و علاوه‌ بر اون،
‫رقابت با کله‌گنده‌های اون‌ور آب.
‫دکتر گیروتی.
‫آزِوِدو، من استاد محقق هستم،
‫با مدرک از دانشگاه فدرال ریو گرانده دو سول.
‫- شما جنوبی هستی؟ ‫- بله، هستم.
‫تمام پروژه‌های ما بودجه‌شون تأمین می‌شه...
‫از طریق بودجه‌ی تحقیقاتی دولتی.
‫و پروژه‌های مشارکتی داریم.
‫که از صندوق‌های مستقل خارجی تأمین می‌شه.
‫وقتشه تو معیارهای ‫بودجه‌دهی‌تون تجدید نظر کنین،
‫مخصوصاً تو استقلالتون.
‫ لواندا اولین قربانی ما بود.
‫رفت سر کار...
‫تو متروی سائوپائولو،
‫جایی که اون مرتیکه تو کمیته‌ی فنی بود.
‫این بلا سر همه‌ی تیم اومد؟
‫بله.
‫یه جورایی یه خونه‌تکونی تو صنعت بود.
‫بودجه‌ی دانشگاه‌های دولتی رو خشک کرد...
‫برای منفعت شخصی خودش.
‫فقط...
‫و بعدش من...
‫زیر بار اتهامات له شدم.
‫نمی‌دونم خبر دارین یا نه،
‫ولی دو تا مقاله‌ی سفارشی منتشر شد...
‫مقاله‌های هماهنگ‌شده برای تخریب شما،
‫تو روزنامه‌های ریو و سائوپائولو.
‫خدا رو شکر،
‫تو هیچ‌کدوم از روزنامه‌های ‫ رِسیفه چیزی ندیدیم.
‫اینا همه‌ش می‌گذره.
‫امیدوارم که بگذره.
‫آقای الکساندر،
‫لطفاً اینجا بشینین تا بتونم ببینمتون.
‫من داستان رو برعکس براتون تعریف کردم.
‫شب قبل از اون جلسه،
‫ما رفتیم بیرون برای شام.
‫من،
‫فاطیما،
‫گیروتی و اون پسرش.
‫اون کارش رو به عنوان منشی ‫شما شروع کرد، مگه نه؟
‫دستشویی.
‫چه زن زیبایی دارین.
‫آب میل دارین؟
‫بله، لطفاً.
‫من شما رو با همسرم به شام دعوت کردم...
‫و اونم همین الان بهتون گفت. معلمه‌ها، مگه نه؟
‫ولی من می‌دونم چرا دارین این کارو می‌کنین.
‫به خاطر تحقیقات باتری لیتیومیه، نه؟
‫تحقیقات رو ثبت اختراع کردم.
‫پروژه‌ی منه.
‫یه پیشرفت کوچیکه ولی اختراعش مال منه.
‫ویسکی لطفاً.
‫شمّ من هیچ‌وقت خطا نمی‌کنه، هان پسر؟
‫منو که می‌شناسی.
‫این یارو داره از دانشگاه استفاده می‌کنه ‫تا تحقیقات رو به اسم خودش ثبت کنه.
‫- من احترام می‌خوام. ‫- آره.
‫از سیستم دولتی استفاده می‌کنه ‫تا به بازار دسترسی پیدا کنه.
‫باید درِ این خراب‌شده‌ها رو تخته کنیم.
‫- پول مفت، هان؟ ‫- من احترام می‌خوام.
‫پول دولتی پول مفته.
‫من رئیس مرکز تحقیقاتی‌ام که ‫شما دارین ازش بازدید می‌کنین.
‫من کارمند دولتی تو دانشگاهی ‫هستم که میزبان شماست.
‫- باورم نمی‌شه. ‫- می‌دونستم باید بیام اینجا.
‫می‌دونستم.
‫آرماندو، من تو کار مهندسی‌ام.
‫یه شرکت خانوادگی رو می‌چرخونم،
‫که با زحمت و عرق ریختن ساخته شده.
‫پدرم ایتالیاییه، اهل جنوا.
‫من خون ایتالیایی تو رگ‌هامه.
‫تو اصلاً نمی‌دونی با کی در افتادی، پسر جون.
‫تو یه کمونیستی.
‫- من کمونیست نیستم. ‫- هستی.
‫سرمایه‌داری؟
‫- بیشتر کمونیستی تا سرمایه‌دار. ‫- اینجا رو ببین.
‫نقشه رو که بلدی.
‫برزیل.
‫شمال.
‫هر کسی جای خودش.
‫دمت گرم، رفیق.
‫فاطیما.
‫من برای دانشگاهی کار می‌کنم که میزبان شماست.
‫من پسر بچه نیستم که اینجوری صدام کردی.
‫من احترام می‌خوام... پول شام حساب شده.
‫جلسه فردا ساعت ۸:۳۰. ساعت ۸ میام دنبالتون.
‫خواستی بیا، نخواستی هم نیا.
‫اون احمق لازم نکرده بیاد.
‫بذارید یه چیز کوچیک بگم.
‫بلند شدم چون هم دستشوییم گرفته ‫بود هم حالم داشت بهم می‌خورد.
‫به محض اینکه بلند شدم، از سرم پرید.
‫جلوی زنت رو بگیر.
‫شما به ما بی‌احترامی کردید.
‫واقعاً بی‌احترامی بود.
‫- بیا بریم. ‫- وایسا.
‫نه، نه. جلوی زنت رو بگیر.
‫حالا گوش می‌کنی.
‫من تمام شب رو به احترام آرماندو ساکت موندم.
‫بی‌احترامی بود، مخصوصاً از ‫طرف یه پدر جلوی چشم پسرش.
‫الان یاد پدر خودم میفتم که یه مرد فروتنه.
‫اون از نه سالگی شروع به کار کرد.
‫به این میگن مرد.
‫به این میگن مرد. شنیدی؟
‫مثل شوهر من. این یعنی مرد.
‫یالا، پاشو بریم.
‫ولی تو مستی، تو هم مستی.
‫خجالت بکشید. شماها دیگه چه جور آدمایی هستید؟
‫و منشی میگه به درک. برو درتو بذار.
‫- کوتاه بیا دیگه! ‫- برو درتو بذار.
‫تو هم برو درتو بذار.
‫- سر جات بشین. ‫- آرماندو...
‫آرماندو، نکن...
‫- هر کی سر جای خودش. آروم باش.
‫از دوران مدرسه تا حالا به کسی مشت نزده بودم.
‫دوران مدرسه، دهه پنجاه.
‫با این حال جلسه برگزار شد.
‫همونطور که بهت گفتم.
‫فاطیما واقعاً این حرفو در مورد من زده؟
‫بله، آقای الکساندر.
‫خیلی خب.
‫باشه پس.
‫خب.
‫گیروتی یه جنایتکاره.
‫جاش تو زندونه.
‫و وقتی اینو میگم،
‫منظورم تبعیدگاه و اینجور جاها نیست.
‫باید بندازنش کاراندیرو.
‫کاری که اون می‌کنه خیانته.
‫اون یه کلاهبرداره.
‫و یه قاتل.
‫توی گروه شما که بهشون میگیم، پناهنده ...
‫حل کردن پرونده‌ی ما از همه مهم‌تره.
‫می‌فهمم... این دو تا ‫دانشگاه خارجی منو می‌خوان.
‫حتماً دارن بهتون فشار میارن.
‫موضوع این نیست.
‫اینکه اون دانشگاه‌های خارجی ‫شما رو می‌خوان، عالیه.
‫ولی مسئله این نیست.
‫به ما خبر رسیده که دو نفر استخدام شدن...
‫که بیان رسیفی و شما رو پیدا کنن.
‫این خوب نیست.
‫دو نفری کار می‌کنن، اهل ایالت ریو هستن.
‫اونی که سنش بیشتره آگوستو بوربائه.
‫نظامی سابق، سال ۱۹۷۰ از ارتش اخراج شده.
‫تو میناس ژرایس مستقر بود.
‫حتی این نیروهای مسلح فشل هم اونو نمی‌خواستن.
‫یه آدم تباهه.
‫اونی که جوون‌تره، بابی، پسر ناتنیشه.
‫بعضیا میگن ناپدریه مادرِ بابی رو کشته.
‫و حالا با هم کار می‌کنن.
‫یعنی میگی آدمکش فرستادن سراغ من؟
‫بله.
‫گیروتی پشت این قضیه است؟
‫گذرنامه‌ها چی شد؟
‫یه هفته، نهایتاً ده روز.
‫چهار روزه دستتونه.
‫چهار روز؟
‫این دیگه نهایت بی‌احترامیه.
‫به فاطیما، به تو...
‫و به پسرت، که خونه‌ی منه.
‫اون خیلی سالم و سلامته...
‫چهار روز؟
‫مؤسسه پزشکی قانونی پرنامبوکو
‫باید راجع به یه چیزی بیرون باهات صحبت کنم.
‫چی شده؟
‫خیلی مهمه.
‫- چرا؟ ‫- بهتره بریم بیرون.
‫همون بیرون نگهش دار.
‫یالا، لوسیو.
‫بجنب.
‫آرلیندو یه پاش هواست.
‫پشمام!
‫این قراره بترکونه!
‫گوش کنید.
‫پشمالو دوباره حمله می‌کنه! سونیا.
‫کارتون عالی از آب در اومده.
‫پای پشمالو!
‫پیراناها امشب میان بیرون.
‫تو این آشغالو پرت می‌کنی اونور، سرجیو.
‫چی؟ تو پرتش می‌کنی.
‫بیا.
‫همینجا بزن بغل.
‫وایسا، وایسا
‫من زنگ می‌زنم
‫سینما سائو لوئیز، بفرمایید؟
‫می‌خواستم با آقای الکساندر صحبت کنم
‫فکر کنم ایشون رفتن
‫وصلتون می‌کنم به اتاقک
‫ممنون...
‫تماس از بیرون.
‫بله
‫استیندس هستم. می‌تونم با آقای ‫الکساندر صحبت کنم، لطفاً؟
‫امروز زود رفتن. شما؟
‫فقط واسه خاطرجمعی می‌پرسم، اسمش ‫الکساندر ژسوس دو ناسیمنتو است، درسته؟
‫کاری از دستم برنمیاد، رفیق. اسمت رو بذار،...
‫بهش می‌گم.
‫این دیگه چه کوفتیه.
‫انگار پدرزنش تو سینما سائو لوئیز کار می‌کنه،
‫نه اون یکی.
‫اینه! خودشه!
‫رسیدن
‫لعنتی.
‫این توریست لعنتی رو نگاه کن!
‫سرهنگ من وقت‌شناسه.
‫کلاه رو باش!
‫به افتخار خود لعنتیت!
‫- این کامیون پلیس اینجا چی‌کار می‌کنه؟ ‫- سوار شین.
‫- یالا دیگه. ‫- قضیه همینه.
‫همه سوار شین!
‫اداره امنیت عمومی پرنامبوکو ‫پلیس مدنی
‫این سرهنگ منه.
‫ سرهنگ من. کی داره این حرفو می‌زنه.
‫ستوان من.
‫ستوانُ کوفت.
‫ستوان یکم! و به اون یونیفرمی که ‫یه روزی می‌پوشیدم افتخار می‌کنم.
‫اجازه بدین ناپسریم، بابی رو معرفی کنم.
‫یا همون عبدیاس.
‫تو شناسنامه‌ش، عبدیاسه.
‫پسر رشیدیه.
‫همه چی خوبه، عبدیاس؟
‫تیراندازیش خوبه؟
‫خبر نداری.
‫اینم سرجیو.
‫پسر مامانشه.
‫اون یکی هم آرلیندوئه،
‫مثل پسرم می‌مونه.
‫من بابی رو ترجیح می‌دم، آقای اوکلیدس.
‫جناب رئیس اوکلیدس، من تو ‫خیابون شیرینی نمی‌فروشم،
‫حالیته؟
‫من کل زندگیم جون نکندم...
‫که حالا یکی بهم بگه آقا.
‫اصلاً بابی دیگه چه صیغه‌ایه؟ این اسم مرده؟
‫اون روز قحطی اسم مردونه اومده بود؟
.‫رئیس اوکلیدس
‫- بهتر شد. ‫- خیلی آدم سرسختیه، بچه جون.
‫خوشش نمیاد بهش بگن آقا، قاطی می‌کنه.
‫گرفتی چی شد، نه؟ پس حالا آروم باش.
‫شماها برای مأموریت اینجایین؟
‫بیخیال، وارد این بحث نشیم.
‫هیچ‌وقت رفاقت و کار رو قاطی نکن، باشه؟
‫کارناوال حسابی ترکوند.
‫نزدیک ۱۰۰ نفر به فنا رفتن.
‫تو روزنامه در مورد اون ماجرای خفن خوندم.
‫حتی یه پا هم بود که کوسه قورتش داده بود.
‫اینا قصه است واسه توریستا.
‫حالا که حرفش شد،
‫می‌ریم یه دوری بزنیم؟
‫ دور ؟
‫می‌ریم یه دوری بزنیم.
‫معلومه که آره. حتماً می‌ریم یه دوری بزنیم.
‫کجا می‌ریم؟
‫آروم باش، بچه.
‫امروز ما فقط توریستیم
‫هیچ دوری هم قرار نیست بزنیم.
‫نقشه چیه؟
‫ردیف شده.
‫همه چی ردیفه.
‫یکیشون ۱۵۷ ئه.
‫اون یکی هم ۱۵۷ و ۲۱۳.
‫اون پشتن.
‫همین الان اون توئن؟
‫ ۱۵۷ و ۲۱۳.
‫پشمام.
‫منظور ۲۱۳ ئه؟
‫که به زبون ساده می‌شه تجاوز.
‫ ۱۵۷ می‌شه سرقت مسلحانه منجر به قتل.
‫فقط بچه‌های خوب.
‫مردی محلی به نام پدرو ژورژه دو ناسیمنتو،
‫۲۷ ساله، دانشجو،
‫ساکن محله‌ی موستاردینیا،
‫در حال قدم زدن شبانه ‫در پارک سیزده مایو بود
‫به همراه دوستش الکساندرینو بورژس، ۳۲ ساله،
‫دندانساز و ساکن بومبا دو همتریو،
‫که ناگهان غافلگیر شدند.
‫توسط سایه‌ای که از ناکجاآباد ‫جست‌وخیزکنان بیرون پرید
‫و شروع به لگد زدن به آن‌ها کرد.
‫ولی این خیلی عجیبه.
‫عجیبه، ولی همه‌مون می‌دونیم قضیه چیه، مگه نه؟
‫تو روزنامه مثل یه خبر عادی باهاش برخورد شده!
‫ترزا، اون تیکه مربوط به حمله رو بخون. عالیه.
‫بخونش.
‫- ولی تو که خوندی. ‫- منم خوندم.
‫ولی با لهجه‌ی آنگولایی ‫تو خیلی گوش‌نوازتره.
‫ممنونم.
‫وای خدای من!
‫سلام به همگی.
‫- خوش اومدی. ‫- اوه عزیزم.
‫- همه چی خوبه؟ ‫- بله.
‫مارسلو، خوشحالم که اومدی خداحافظی کنی.
‫دونا سباستیانا بهم گفت.
‫- می‌خواستم پیشت باشم. ‫- زنده باد!
‫من جرالدو هستم، از دوستای سباستیانا.
‫ پای پشمالو تو کاسا آمارلا خیلی رو بورسه.
‫یه کم آنارشیستی نیست به نظرت؟
‫- می‌تونم یه تلفن بزنم؟ ‫- اگه راه دور نباشه.
‫کلوویس، بیا تو شستن ظرفا کمکم کن.
‫من از رِسیف خوشم نمیاد.
‫اینجا باهام خوب رفتار نشده.
‫ببخشید این موقع شب زنگ می‌زنم.
‫می‌خواستم برای آقای الکساندر یه پیغام بذارم.
‫خیلی دلم می‌خواد با پسرم حرف بزنم.
‫شهر عجیبیه، ولی...
‫باشه.
‫ پای پشمالویی که لی‌لی‌کنان دور می‌شه...
‫تو لوآندا می‌ترکونه!
‫ممنون، زولیکا.
‫ممنونم.
‫- این کاشاسائه؟ ‫- خودشه.
‫زنده باد آقای مارسلو.
‫مارسلو اسم مستعارته، درسته؟
‫مارسلو...
‫اسم من آرماندوئه.
‫ولی اگه دوست داری می‌تونی مارسلو صدام کنی.
‫ترجیح می‌دم...
‫اسم واقعیم رو فاش نکنم.
‫ ترزا ویکتوریا ...
‫اسم یکی از عمه‌های عزیزم بود.
‫راستش، من همیشه دلم می‌خواست ‫ ترزا ویکتوریا باشم.
‫اسم قشنگیه.
‫من از اسم‌های ترکیبی خوشم میاد.
‫این اسم‌ها برای امنیت خودتونه.
‫راحت نیست آدمو با یه اسم دیگه صدا کنن.
‫فقط محض احتیاطه.
‫اسم خود من سباستیاناست.
‫عوضش نکردم.
‫اسم منم کلوویسه.
‫فقط کلوویس، همین.
‫کاش منم به اندازه‌ی شماها شجاع بودم.
‫واقعاً می‌گم.
‫ولی راحت نیست... زیر سایه‌ی ‫تهدید به مرگ زندگی کردن.
‫من تحت تهدید مرگم.
‫منم تهدید به مرگ شدم.
‫بیاید حال و هوا رو عوض کنیم،
‫من یه کم موسیقی پخش می‌کنم.
‫دونا سباستیانا، من ‫نمی‌خواستم حالتون رو بگیرم.
‫یه کمک بده.
‫اینو گفتم چون...
‫من زنده‌ام، قوی‌ام.
‫پسرم رو دارم.
‫می‌خوام زندگی کنم.
‫فقط اینکه...
‫امروز فهمیدم...
‫که تهدید به مرگ شدم.
‫خیلی غافلگیرکننده بود.
‫برای کسی که تو آنگولا با ‫هر دو گروه درافتاده...
‫پناه آوردن به اینجا...
‫خیلی خوب بود.
‫حالا من و آنتونیو داریم می‌ریم.
‫با هواپیمایی که پرچم پرتغال رو نداشته ‫باشه، روی این موضوع اصرار داشتیم.
‫ترزا، داری زیاد حرف می‌زنی.
‫دونا سباستیانا،
‫شما بهترینی.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫خواهش می‌کنم عزیزم.
‫شما دو تا کجا می‌رید، ترزا؟
‫لازم نیست در موردش حرف بزنیم.
‫ولی ممنونم.
‫خواهرزاده‌ام، ژیسا، عاشق این آهنگ بود.
‫بهتره بگم، عاشقشه.
‫فکر کنم با من کار دارن.
‫سلام، آقای الکساندر.
‫مشکلی نیست.
‫بعداً باهاتون صحبت می‌کنم، شب خوش.
‫نمی‌خوام ناراحت ببینمت. ‫بیا موزه‌ی کوچیک منو ببین.
‫اینو ببین...
‫این خواهرزاده‌مه،
‫ژیزا، وقتی بچه بود.
‫تو این یکی، دیگه بزرگ شده.
‫اونجا شمایی؟
‫اون منم با معشوقه‌ی اون موقعم، آندریا.
‫این مال ایتالیاست، تو ساسولو .
‫- واقعاً؟ شما ایتالیا زندگی کردین؟
‫هفت سال. از سال ۳۶ تا ۴۲.
‫- هیچ‌وقت بهم نگفته بودین. ‫- هیچ‌وقت نپرسیدی.
‫فقط وقتی جنگ تموم شد برگشتم.
‫رفتم ایتالیا که موسیقی بخونم.
‫بعدش موندم، اوضاع هی بدتر و بدتر می‌شد.
‫نتونستم برگردم.
‫اونجا، اول کمونیست بودم... بعدش آنارشیست...
‫یا شایدم برعکس، یادم نیست.
‫من اونجا یه چیزی رو با چشمای خودم دیدم...
‫که بهت نمی‌گم.
‫با خودم به گور می‌برمش.
‫سه تا کارم اونجا کردم...
‫که اونا رو هم بهت نمی‌گم.
‫ولی انجامشون دادم و مجبور بودم.
‫خلاصه که...
‫به سلامتی همه‌تون!
‫به سلامتی.
‫- به سلامتی دوستم جرالدو. ‫- ممنون.
‫زندگی چیزای بد داره، ولی چیزای خوبم داره.
‫به سلامتی هارولدو، که هارولدو نیست.
‫به سلامتی مارسلو،
‫که آرماندوئه.
‫به سلامتی این خانم، که ‫برای من ترزا ویکتوریاست.
‫داره با آنتونیو میره سوئد.
‫به سلامتی کلودیا...
‫که خودِ کلودیاست.
‫و به سلامتی دبورا،
‫که مطمئنم تو برزیل بهتری زندگی می‌کنه.
‫اون تو یه برزیل بهتر، با ‫دوز و کلک کمتر بزرگ میشه...
‫به سلامتی همگی.
‫به سلامتی.
‫ممنون، دونا سباستیانا.
‫آروم باش.
‫منو نگاه کن، من اینجام.
‫بخش سوم: انتقال خون
‫لعنتی!
‫ویلمار.
‫آقای بابی.
‫آقای آگوستو.
‫همینه اون مرده؟
‫خودشه.
‫ایرینئو میگه تو خودِشی.
‫نمی‌دونم والا.
‫از پسِ کار برمیاد؟
‫آره، برمیاد.
‫یه کاره همینجا تو رسیف.
‫مسئولیت و تعهد بالایی می‌خواد.
‫فقیره یا پولدار؟
‫چه می‌دونم!
‫قیافه‌ش شیکه، ولی پولدار نیست.
‫قیافه شیک یعنی پولدار.
‫گرون‌تر درمیاد.
‫اسلحه داره؟
‫نه.
‫ترسوئه.
‫من با ۴۰۰۰ تا انجامش می‌دم.
‫لعنتی!
‫با چی کارو انجام می‌دی؟
‫یه ۳۸ لوله متوسط،
‫تیرش خطا نمیره.
‫بهت ۲۰۰۰ تا می‌دم.
‫۴۰۰۰ تاست. من با ۴۰۰۰ تا انجامش می‌دم.
‫تو این خراب‌شده کار می‌کنی...
‫شکر جابجا می‌کنی...
‫مثل حیوون، واسه یه لقمه نون.
‫کار راحتیه!
‫ما اطلاعاتی داریم که کمکت می‌کنه.
‫ مثل حیوون
‫با این جمله آخرت حال نکردم.
‫خود جنسه.
‫۴۰۰۰ تا.
‫باشه، ۴۰۰۰ تا.
‫ولی همین الان میای.
‫۲۰۰۰ تا پیش.
‫همین الان.
‫سورینو، من باید برم بیرون.
‫- نیم ساعت دیگه برمی‌گردم. ‫- باشه.
‫- تو رئیسی. ‫- حله.
‫اگه سانتا کروز امروز ببره،
‫آبجوهاش با من.
‫الان برمی‌گردم.
‫باشه، الکساندر.
‫- ببخشید... ‫- سلام.
‫- آقای الکساندر اینجاست؟ ‫- همین الان رفت.
‫جداً؟
‫حیف شد.
‫ پای پرمو ‫پایی را از سردخانه می‌دزدد.
‫ماریا آپارسیدا داس سانتوس
‫ماریا آگوستا؟
‫- ماریا آپارسیدا؟ ‫- ماریا آپارسیدا.
‫تعدادشون کم نیست.
‫مادرتونه؟
‫واقعاً پیگیر این موضوعی، ها؟
‫مادرم فوت کرده و می‌خوام ‫یه مدرک ازش داشته باشم.
‫حتی اگه فقط یه دونه باشه.
‫و می‌دونم کارت شناساییش اینجا صادر شده.
‫تا پرونده‌شو پیدا نکنم، ول‌کن نیستم.
‫امیدوارم پیداش کنی.
‫صبح بخیر.
‫- صبح بخیر رئیس. ‫- صبح بخیر.
‫اینجا کارت شناسایی صادر می‌کنن؟
‫بله، قربان.
‫برندا اولیویرا دا ماتا.
‫من فقط باید با یه نفر صحبت کنم.
‫ماریا اوژنیا.
‫آرماندو.
‫اسمش مارسلوئه.
‫الیزانجلا، می‌تونی راهش بدی بیاد تو.
‫- سلام ‫- من آرماندو صدات کردم.
‫- فرناندو چطوره؟ ‫- خوبه...
‫ازم خواست اینو بهت بدم.
‫مجبور شدم قسم بخورم...
‫که صبح میام.
‫برگردونش.
‫ بابا،
‫ بابابزرگ و مامان‌بزرگ خیلی خوبن...
‫ولی من می‌خوام با تو زندگی کنم.
‫ فکر کنم دارم کم‌کم...
‫موفق میشم مامان رو فراموش کنم.
‫ زود برگرد،
‫ فرناندو.
‫داری نوه‌ام رو ازم می‌گیری.
‫دارم پسرم رو می‌برم.
‫و باید هم ببریش.
‫باید برم.
‫مدرک مادرت رو پیدا کردی؟
‫نه.
‫کلودیا آندراده لیما ملو.
‫ببخشید.
‫ماریانا دا روشا پینیرو.
‫ماریانا؟
‫ممنون.
‫نفر بعد، کائوا باروس کامپوس.
‫دموستنس گوئرا فریرا.
‫- ببخشید. ‫- بله؟
‫اون آرماندوئه؟
‫نه.
‫اسمش مارسلوئه.
‫آرماندو.
‫اسمش آرماندو نیست.
‫چند نفر رو بذار بترسوننش.
‫ما فقط دو تا ماشین گشت داریم.
‫ببخشید.
‫رئیس اوکلیدس، ببخشید.
‫بله، مارسلو.
‫باید باهاتون حرف بزنم.
‫بگو...
‫خودتون می‌دونید که من اسلحه حمل نمی‌کنم.
‫اون پایین خیلی تو دید هستیم.
‫این مرده...
‫پیداش شد، به دخترا توهین کرد.
‫چه غلطا.
‫منو تهدید کرد.
‫داره دردسر درست می‌کنه، ‫برای همین اومدم پیش شما.
‫باید یه اسلحه داشته باشی رفیق.
‫آدم حساب می‌بره.
‫دستت رو دراز کن.
‫دستمو...
‫دستت، می‌خواد دستت رو ببینه.
‫دراز کن.
‫خب.
‫استرس داری.
‫با زنش ریختی رو هم؟
‫نه، نمی‌شناسمش.
‫الان همون پایینه.
‫رئیس اوکلیدس...
‫من اینجا نمی‌اومدم...
‫که ازتون کمک بخوام...
‫اگه فکر نمی‌کردم وضعیت خطرناکه.
‫- آرلیندو. ‫- بله؟
‫برو یه سر و گوشی آب بده.
‫چشم، خودم کفِ این کارم.
‫- بریم. ‫- ممنون، رئیس.
‫مارکائو، با من بیا یه خبرایی شده.
‫- حتماً باید الان باشه؟ ‫- زود تموم میشه.
‫کلاهبرداران و شیادان
‫ستوان.
‫هی، ستوان.
‫تلفن با شما کار داره.
‫آقای آگوستو، ویلمار هستم.
‫مرده رو پیدا کردم.
‫کجا؟
‫تو اداره‌ای که کارت شناسایی صادر می‌کنه.
‫مطمئنی خودشه؟
‫شک ندارم.
‫خوب دیدمش.
‫بزنم؟
‫بابی پیشته؟
‫نه، اون تو سینما موند.
‫بهتر.
‫کارش رو بساز.
‫چشم.
‫بزن تو دماغش.
‫تو باجه تلفنه.
‫اون یارو که کلاه قرمز داره؟
‫بریم، مارکائو.
‫بقیه‌ی پولت پیش منه.
‫هی، رفیق.
‫داری مزاحم رفیق ما میشی؟
‫کارت شناساییت رو نشون بده.
‫رفیق، من اینو می‌شناسم.
‫امروز کارت شناساییم رو یادم رفته بیارم.
‫تیراندازی!
‫تیراندازیه، اون تو جهنمه.
‫حرومزاده.
‫کاری که پس‌فردا می‌تونی انجام بدی رو...
‫فردا انجام نده!
‫زنده باد تنبلی!
‫پاینده باد بطالت همگانی!
‫یه مرد با کلاه قرمز؟
‫از اون طرف؟
‫عشق پولی ارزون‌تر از عشق مجانیه!
‫یه رفاهی هست
‫و یه آینده‌نگری!
‫میل و هوس هی بیشتر می‌شه!
‫شکوه و جلال بی‌معنیه، افق هم همینطور!
‫چیزی که من می‌بینم یه کوچه‌ست!
‫کتاب، کتاب، کتاب... کتاب برای شناور موندن!
‫یه کمکی بکنید.
‫آرلیندو کجاست؟
‫- دیدی چی شد؟ ‫- آره.
‫باید آزاد باشه. و صدقه قبول نمی‌کنه!
‫حواست به چیزی که داری باشه...
‫قبل از اینکه از دست بره!
‫این پرونده‌ها نباید از این اتاق بیرون برن.
‫به خاطر اتفاقی که افتاده همه خط‌ها اشغالن.
‫بگو ببینم، اسمت مارسلو که نیست، هست؟
‫"مثل حیوون"
‫الزا.
‫همین الان پاسپورت‌ها رو می‌خوام.
‫الزا...
‫دوران من تو رِسیف تموم شده.
‫برید عقب! بزنید به چاک!
‫تلفات کارناوال: ۹۱ نفر
‫توریست جنوبی در آرایشگاه به قتل رسید.
‫انگیزه احتمالا انتقام بوده
‫دنی.
‫بله؟
‫بگو.
‫سعی کردی بفهمی چه بلایی سر این آدما اومده؟
‫می‌دونی، من یه جورایی نگرانم.
‫سعی کردم گوگلشون کنم، ولی هیچی پیدا نشد.
‫همه‌شون مال قبل از دوران گوگلن.
‫باید روزنامه‌ها رو اسکن کنیم.
‫آره، ولی این کارش بیشتره.
‫دارم به آنیسیو گوش می‌دم، که ‫سعی کرده بود به آرماندو کمک کنه،
‫می‌دونی؟
‫دوباره رفتی سراغ پرونده آرماندو؟
‫یه کم برات تکون دهنده بود، نه؟
‫آره، لازم بود یه کم ازش فاصله بگیرم.
‫خب...
‫نمی‌دونم چرا، ولی داستان این ‫مرده خیلی روم تأثیر گذاشت.
‫احتمالاً چون خانواده‌ام اهل پرنامبوکو هستن.
‫پدربزرگم، که تقریباً حکم پدرم رو داشت.
‫دوست داشتم صدای آرماندو رو با هدفون بشنوم.
‫صدای خوبی داشت.
‫محقق به قتل رسید
‫من نگهش دارم؟
‫آرماندو سولیموئس، ۴۳ ساله، ‫با شلیک گلوله کشته شد
‫این جرم به عنوان یک ‫قتل سفارشی تلقی می‌شود.
‫بگو بابا.
‫ممنون، خداحافظ.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫می‌خوام دکتر فرناندو دِ ‫مِلو سولیموئس رو ببینم.
‫ایشون منتظر من هستن.
‫دکتر فرناندو.
‫- فلاویا، درسته؟ ‫- دقیقاً.
‫داری خون اهدا می‌کنی؟
‫بله.
‫وزنت چقدره؟
‫۵۲ کیلو.
‫فلاویا؟
‫دکتر فرناندو.
‫از دیدنتون خیلی خوش‌وقتم.
‫حالتون چطوره؟
‫شوخی کردم وقتی گفتم فقط در ‫صورتی می‌بینمت که خون بدی.
‫ولی کار خوبیه.
‫اولین باره که خون می‌دم.
‫جات امنه. مگه نه، رزا؟
‫همه چی خوبه.
‫می‌تونم خونم رو ببینم؟
‫اهل میناس ژرایس هستی؟
‫بله، ولی چند سالیه که تو ‫سائوپائولو زندگی می‌کنم.
‫اولش خیلی به این کار راغب نبودم،
‫ولی خوشحالم که این کار رو کردم.
‫می‌تونم اینو بردارم؟ بله، بفرمایید.
.ممنون، رزا
‫ممنون، رزا.
‫الان وقت خوراکیه. براش یه شیرکاکائو می‌آرم.
‫می‌دونم پدرت یه مدتی رو...
‫دنبال یه مدرک هویتی از مادرش می‌گشت.
‫اینجا تو رسیف، مگه نه؟
‫توی نوارها هست.
‫ببینید، من نمی‌دونم...
‫اینو نمی‌دونستم.
‫در مورد مادربزرگ پدریم،
‫تنها چیزی که می‌دونم اسمشه.
‫ ماریا آپارسیدا دوس سانتوس.
‫که به ایندیا معروف بوده.
‫این تمام چیزیه که می‌دونم.
‫همین.
‫هیچ مدرکی از مادربزرگت داری؟
‫هیچی. هیچ‌وقت ندیدمش.
‫نه عکسی، نه هیچی.
‫هیچ سابقه‌ای، هیچی.
‫پدربزرگ پدریم...
‫دختر خدمتکار خانواده رو تو بونیتو ...
‫...حامله کرده بود.
‫اینجا تو پرنامبوکو.
‫پدربزرگم ۱۷ سالش بود
‫و مادربزرگم ۱۴ سالش، یه بچه بود.
‫انگار که...
‫همه‌ی کارای خونه رو می‌کرد.
‫یه جورایی خدمتکار بود...
‫مثل...
‫یه برده یا یه آدم به بردگی گرفته شده.
‫نمی‌دونم.
‫واقعاً به بردگی گرفته شده بود.
‫و مادربزرگم رو به اسم...
‫همه بهش می‌گفتن ایندیا، فقط ایندیا.
‫و پدرم، پسرش...
‫همه می‌گفتن پسر خوشگلیه...
‫پس اون ایندیا بود
‫و پدرم خوشگله.
می‌بینی؟
‫آسون نیست.
‫برام خیلی سخته... حرف زدن در این مورد...
‫دارم این کارو می‌کنم چون تو اصرار کردی.
‫تو واقعاً یه چیز دیگه‌ای، ‫ایمیل زدی، زنگ زدی...
‫ولی حرف زدن در این مورد برام سخته.
‫در مورد پدرت آرماندو چی؟
‫پدرم آرماندو
‫نتیجه‌ی اون رابطه بود
‫بین یه پسر ۱۷ ساله و یه دختر ۱۴ ساله.
‫و...
‫اون طرف پولدار خانواده، به اصطلاح پولدار ...
‫یعنی خانواده‌ی پدربزرگم.
‫اونا پدرم رو گرفتن تا بزرگش کنن،
‫و مادرش هیچ کاری نمی‌تونست ‫بکنه. یه بچه بود...
‫ببین، قضیه اینه.
‫من برای یه دانشگاه خصوصی کار می‌کنم
‫که بهم پول داد تا نوارها رو پیاده‌سازی کنم
‫نوارهایی که از اون آرشیو گرفتن.
‫و حالا نوارها رو پس می‌خوان.
‫حس می‌کنن اطلاعات حساسی روشون هست.
‫برای همین همه‌ی نوارها رو پس خواستن.
‫ولی این واقعاً مهم نیست
‫چون من از همه‌ی ضبط‌ها کپی گرفتم.
‫گفتم که تو یه چیز دیگه‌ای، نگفتم؟
‫ولی دلیل دیگه‌ای که اومدم اینه که،
‫برام باارزش بود که حرفای پدرت رو شنیدم.
‫شنیدن حرفای بقیه در موردش.
‫فلاویا...
‫این ضبط‌ها چطور به دستت رسید؟
‫از طریق دخترِ سارا گوبرت
‫که پدرت اون رو به اسم الزا می‌شناخت
‫وقتی تحت تعقیب بود.
‫فلاویا، من وارد این بحث نمی‌شم.
‫باشه؟
‫اشکالی نداره.
...راستش
‫من اینو آوردم،
‫با همه‌ی ضبط‌هایی که کپی کردم،
‫هرچیزی که به دست آوردم،
‫این توئه.
‫صدای پدرت اینجاست،
‫و آدمایی که در موردش حرف می‌زنن.
‫مال توئه.
‫می‌تونی نگهش داری و هر ‫کاری دوست داری باهاش بکنی.
‫می‌دونی، پدربزرگم الکساندر...
‫که منو بزرگ کرد
‫و من اون رو پدر خودم می‌دونم...
‫بهم می‌گفت که...
‫همیشه این داستان رو تعریف می‌کرد.
‫وقتی پدرم...
‫روزی که پدرم فوت کرد، حموم کرده و آماده بودم.
‫لباس مورد علاقه‌م رو پوشیده ‫بودم و اونجا وایساده بودم.
‫بیرون خونه، منتظرش بودم.
‫قرار بود بیاد دنبالم.
‫راستش من اینو یادم نمیاد.
‫انگار یکی یه چیزی بهت می‌گه ‫و تو یه خاطره می‌سازی...
‫ولی نمی‌دونم اون روز رو یادم میاد یا نه.
‫دارم در موردش باهات حرف می‌زنم، ولی من...
‫حقیقت اینه که، من یادم نمیادش.
‫حقیقت اینه که،
‫تو پدرم رو بیشتر از من یادت میاد...
‫فکر نکنم زیاد کمکت کرده باشم.
‫اشکالی نداره.
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫این سفر به رسیف برای من یه فرصت هم هست
‫که چندتا از فامیل‌هام رو ‫ببینم. فقط تلفنی می‌شناسمشون.
‫اینجا فامیل داری؟
‫پدربزرگم اهل اینجاست.
‫برای یه خانواده کار می‌کرد
‫همین نزدیکی‌ها، تو میدون چورا منینو .
‫عاشقشم، چورا منینو (بچه ننه). ‫اسم باحالیه برای یه میدون.
‫از بچگی در مورد این‌جا شنیدم.
‫عجب تصادفی، که سر از اینجا درآوردم.
‫تصادف می‌خوای؟
‫وقتی بچه بودم،
‫خیلی دلم می‌خواست اون فیلم ‫ آرواره‌ها رو ببینم.
.می‌شناسمش - می‌شناسی؟ -
‫پدربزرگم نمی‌ذاشت ببینم،
‫پوسترش به تنهایی منو می‌ترسوند،
‫اون کوسه با اون دهن گنده‌ش.
‫اون آپاراتچی سینما سائو لوئیز بود.
‫یه روز، منو برد که ببینمش.
‫یهو همین‌جوری.
‫آماده شدم و رفتم.
‫از روزی که فیلم رو دیدم، ‫کابوس‌های کوسه تموم شد.
‫قسمت جالبش اینجاست.
‫حدس بزن فیلم رو کجا دیدم.
‫من که سینمای محلی‌ای نمی‌شناسم.
‫دقیقاً همینجا.
‫اینجا قبلاً سینما بوده؟
‫سینما بوآ ویستا، جایی که آرواره‌ها رو دیدم.
‫خیلی عوض شده. واقعاً شده.
‫اصلاً یه جای دیگه‌ست.
‫حالا من اینجا کار میکنم.
ماشینت؟ - .اینجاست -
‫ممنون، فرناندو.
‫ممنون.
‫مترجم: اشکان هیدی
‫♪ Não Há Mais Tempo ♪ ‫♪ Angela Maria ♪
« آوا مووی - مرجع دانلود فیلم و سریال » [ AvaMovie.in ]
‫«مأمور مخفی»
‫برای رونالدو، خوزه جونیور و ‫ژوسلیسه. برای کلبر. برای استلا.
‫هرگونه تشابه با حوادث یا مکان‌های ‫جغرافیایی صرفاً تصادفی است...