‫سال آخر من در ردموند آغاز شده است.
‫ما برای کسب افتخارات فارغ‌التحصیلی می‌جنگیدیم،
‫با دقت آثار کلاسیک را مطالعه می‌کردیم
‫و سخت مشغول ریاضیات بودیم.
‫گاهی اوقات خسته می‌شدیم. ‫گاهی اوقات احساس دلسردی می‌کردیم.
‫بیا تو.
‫اوه، من دیگه بریدم!
‫انگار هیچ‌چیز ارزشش رو نداره.
‫به چی داری می‌خندی؟
‫فقط داشتم چند تا از داستان‌های قدیمی باشگاه قصه‌گویی رو نگاه می‌کردم.
‫دلم یه تنوع می‌خواست، ‫برای همین اینا رو از تو صندوقم درآوردم.
‫انقدر غرق در اشک و تراژدی هستن ‫که به شکل طاقت‌فرسایی خنده‌دارن.
‫خودم هم افسرده و دلسردم.
‫ولی هیچ‌چیز خنده‌داری در موردش وجود نداره.
‫اصلاً فایده‌ی زندگی کردن چیه، آن؟
‫باید این رو بخونی.
‫«قبرهای من»؟
‫شاهکار منه.
‫آقای هریسون می‌گفت این داستان در مورد آدم‌هایی ‫ـه که نمی‌شناسم تو جاهایی که بازم نمی‌شناسم.
‫فیل می‌گفت کشنده‌ست... به بیش از یک معنا،
‫چون هیچکس توش نمی‌تونه از به قتل رسیدن ‫یا مردن از قلب شکسته فرار کنه.
‫خنده‌ت نمیگیره؟
‫مطمئنم می‌خواستم احساساتی بشم.
‫هرچند که چه اشک می‌ریختم چه نه، ‫دور و برم پر از چیزهای عزیز بود.
‫الان این رو می‌فهمم.
‫این چیه؟
‫اوه، آره. یادم اومد.
‫این یه گفتگوی کوتاهه تو باغی ‫که پر از گل‌های مینا و نخود شیرینه،
‫بین یه قناری وحشی مهمان و ‫روح نگهبان اونجا.
‫روزی که این رو نوشتم یادمه.
‫از سقف لونه اردکِ آقای کاب ‫تو جاده‌ی توری افتادم پایین.
‫ماریلا حسابی دعوام کرد.
‫فکر کنم این کار رو بکنم.
قسمت 23 ‫یاد گرفته‌ام که به هر ‫مانع کوچکی چون یک شوخی بنگرم ‫و به هر مانع بزرگی چون ‫پیش‌درآمدی برای پیروزی
‫ممنونم.
‫سه تا برای استلا.
‫دو تا برای پریسی.
‫ممنونم.
‫این یه نامه‌ست با تمبر هندی ‫برای شما، خاله جیمزی.
‫کی می‌تونه از هند نامه بنویسه؟
‫بدون شک یکی از اون سه تا خاطرخواه خاله.
‫برای تو چیزی نیست، آن، ‫جز یه آگهی.
‫و این یکی نامه تپل و باشکوه ‫هم برای منه از طرف جوناس.
‫عزیزم، چه اتفاق خوبی افتاده؟
‫مجله‌ی «دوست جوانان» یه طرح کوتاهی که ‫دو هفته پیش براشون فرستاده بودم رو قبول کرده!
‫آن شرلی!
‫کی قراره چاپ بشه؟ ‫براش پولی هم بهت دادن؟
‫یه چک ده دلاری فرستادن،
‫و سردبیر نوشته که دوست داره ‫کارهای بیشتری از من ببینه.
‫چی بود؟
‫یه طرح قدیمی بود که تو آوونلی اتفاق میفتاد.
‫بازنویسیش کردم و فرستادمش، ولی هیچوقت ‫واقعاً فکر نمی‌کردم قبول بشه،
‫چون نه تراژدی داشت، نه رمانس، ‫و نه حتی یه پیرنگ.
‫با اون ده دلار می‌خوای چیکار کنی؟
‫بیاین همگی بریم شهر و مست کنیم!
‫اوه، فیل.
‫فکر کنین یه نویسنده‌ی واقعی و زنده ‫تو خونه‌ی پتی داشته باشیم!
‫این یه مسئولیت بزرگه.
‫واقعاً همینطوره.
‫نویسنده‌ها موجودات دمدمی مزاجی هستن. ‫هیچوقت نمی‌دونی کی و چطوری کار دستت میدن.
‫آره.
‫ممکنه آن از ما سوژه داستان بسازه.
‫اوه، چه فکر وحشتناکی!
‫من هیچوقت این کار رو نمی‌کنم.
‫منظورم این بود که توانایی نوشتن برای ‫مطبوعات یه مسئولیت بزرگه.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫ولی تا حالا فقط نوشته‌های کوتاهم قبول شده.
‫من معتقدم تو یه استعداد خدادادی داری.
‫در مورد اون مطمئن نیستم، ‫ولی قصد دارم ادامه بدم.
‫دوست دارم داستان‌های بهتری بنویسم.
‫من پشتتم.
‫می‌دونم که می‌تونی نویسنده‌ی بزرگی بشی.
‫ممنونم.
‫نگاه کن چطور محو هم شدن.
‫راستی، بعد از ظهر شنبه ‫خونه هستی؟
‫بـ... بله.
‫مادرم و خواهرهام دارن ‫میان بهت سر بزنن.
‫چی؟!
‫ببخشید که اینطوری غافلگیرت کردم.
‫نـ... نه،
‫خوشحال میشم ببینمشون.
‫مادر روی خودش داره میاد؟
‫خب، فکر کنم اجتناب‌ناپذیر بود.
‫در هر صورت، حتماً تو رو به عنوان ‫عضو احتمالی خاندانشون در نظر گرفته.
‫تو رو می‌سنجن، آن.
‫فیل، این چه طرز حرف زدنه؟
‫اشکالی نداره.
‫من سعی نمی‌کنم تأثیر خوبی بذارم.
‫فقط خودم خواهم بود.
‫فردا شنبه‌ست.
‫برای دیدنشون چی بپوشم؟
‫یادت باشه، این مادر روی ـه. ‫بهتره یه لباس خوب و رسمی بپوشی.
‫احتمالاً حق با توئه.
‫استلا، یه کم اینجا رو مرتب کن.
‫اینجا خیلی به هم ریخته‌ست.
‫دست خودم نیست.
‫جور دیگه‌ای نمی‌تونم حتی یه ‫صفحه گزارش بنویسم.
‫به نظرت موهام رو بالا جمع کنم؟
‫خب! اینم از کیک شکلاتی که آماده شد!
‫وای، ولی خیلی خوب به نظر میاد.
‫یالا، آن. اینقدر فکر و خیال نکن ‫و بیا چای بخور.
‫باشه.
‫چه بوی محشری میاد.
‫مگه نه؟
‫و من نصف روز رو صرف پختنش کردم!
‫نگران نباش. من بازم جا دارم.
‫آن، یه دستمال از آشپزخونه بیار.
‫باشه.
‫میشه تو در رو باز کنی، استلا؟
‫باید اون کلاه جدیدی باشه که سفارش دادم.
‫پس خودت باز کن.
‫جای مهمی از کتابم هستم.
‫اوه، باشه پس.
‫ممنونم از...
‫اینجا خونه‌ی پتی ـه؟
‫بله.
‫اسم من گاردنر ـه.
‫خـ... خانم گاردنر؟
‫خانم آن شرلی منزل هستن؟
‫یـ... فقط یه لحظه.
‫وضـ... وضعیت اضطراریه! خانم گاردنره.
‫چی؟!
‫مگه قرار نبود فردا بیاد؟!
‫خانم گاردنر؟!
‫از من نپرسین!
‫در هر صورت، الان اینجاست!
‫آن، زود باش لباست رو عوض کن.
‫استلا، اون شلختگی رو جمع و جور کن!
‫کیک رو چیکار کنیم؟
‫فعلاً اون دستمال رو بنداز روش!
‫سلام. ببخشید که منتظرتون گذاشتم.
‫اسم من فیلیپا گوردون ـه.
‫من همکلاسی آن شرلی هستم.
‫روی همیشه به من لطف زیادی داشته.
‫خب؟
‫خانم آن شرلی منزل هستن؟
‫بله، الان تشریف میارن پیشمون.
‫چـ... چرا، خودشون اومدن!
‫از... از دیدارتون خوشوقتم.
‫من آن شرلی هستم.
‫به خونه‌ی پتی خوش اومدید.
‫اینها دخترانم هستن، ‫آلین و دوروتی.
‫از دیدارتون خوشبختم.
‫خوشبختی از منه. من آن هستم.
‫حالا چی؟ باید یه چیزی بگم.
‫ام...
‫چه موجودات بی‌ادبی!
‫جوزف! راستی!
‫خانم شرلی.
‫بله؟
‫شما...
‫به گربه علاقه دارین؟
‫خب، بله.
‫من هیچوقت از گربه خوشم نیومده.
‫جـ... جدی میفرمایید.
‫من عاشقشونم!
‫اونا خیلی خوب و خودخواه هستن.
‫سگ‌ها زیادی خوب و فداکارن.
‫ولی گربه‌ها به طرز باشکوهی انسان‌ان.
‫تو ساکت باش.
‫شما دو تا سگ چینی دلربا اونجا دارین.
‫اجازه هست از نزدیک نگاهشون کنم؟
‫بله، بفرمایید.
‫نمی‌دونم نژاد این سگ‌ها چیه.
‫مـ... منم نمی‌تونم بگم.
‫هی، تو!
‫تمومش کن!
‫آلین! آسیب دیدی؟
‫واقعاً، جای تعجب داره که از گربه‌ها متنفرم؟!
‫بهم بگید، خانم شرلی.
‫بـ... بله؟
‫قصد شما در مورد پسرم چیه؟
‫اگه...
‫وای.
‫خب پس، با اجازه‌ی شما.
‫خواهش می‌کنم، به سلامت.
‫آن!
‫روی همه چیز رو در مورد تو بهم گفته.
‫من تنها کسی از خانواده‌م که ‫باهاش درد و دل می‌کنه.
‫می‌دونی که هیچکس نمی‌تونه ‫به مامان و آلین اعتماد کنه.
‫می‌دونم که من و تو قراره دوستای صمیمی بشیم.
‫بله. ممنونم، دوروتی.
‫شما دخترا حتماً اوقات ‫فوق‌العاده‌ای اینجا دارین!
‫اجازه نمیدی منم اغلب بیام و ‫تو این اوقات شریک باشم؟
‫البته.
‫هر وقت دوست داشتی بیا.
‫آدم‌هایی که خبر میدن شنبه ‫میان، نباید جمعه بیان.
‫آن کجاست؟
‫طبقه بالاست.
‫دوروتی...
‫واقعاً دختر شاد و عزیزیه.
‫آلین...
‫هیچوقت از من خوشش نخواهد اومد. این دیگه حتمیه.
‫و خانم گاردنر...
‫با این حال، راستی و جوزف، ‫چه استقبالی ازشون کردین.
‫امتحاناتت چطور بود؟
‫من هر کاری از دستم برمی‌اومد انجام دادم.
‫تنها کاری که باقی مونده اینه که ‫منتظر نتایج باشم.
‫نگران نباش. می‌دونم که خوب عمل می‌کنی.
‫ممنونم.
‫الان می‌فهمم.
‫اگه به خاطر اون دیداره، من بهت ‫گفتم که قرارمون شنبه‌ست.
‫منم همینو گفتم، ولی مادر ‫اصرار داشت که جمعه‌ست.
‫تو همیشه جوری رفتار می‌کنی که انگار من مقصرم.
‫فکر کنم از من دلخوری که مجبورت ‫کردم برای رفتن به اروپا همراهم بیای.
‫البته که نه.
‫اوه، حالم خوب نیست.
‫می‌ترسم که دوباره مریضی‌م برگرده.
‫ام...
‫متأسفم که اون روز نتونستیم ازتون ‫خیلی مهمون‌نوازی کنیم.
‫و گربه‌ها هم خیلی وحشتناک بودن.
‫ولی خوشحالم که جمعه اومدین.
‫اگه قرار بود تا شنبه منتظرتون بمونم،
‫می‌دونم که قلبم زیر فشار ‫این استرس له می‌شد.
‫اومدن شما نجاتش داد.
‫ممنونم.
‫مادر...
‫از زمان مریضی‌ش روی خیلی چیزها ‫به خصوص حساس شده.
‫حتماً خیلی اذیتت کرده.
‫نه، امیدوارم همه‌تون دوباره بیاین، ‫اگه می‌تونید تحمل کنید.
‫روی واقعاً مثل یه شاهزاده تو قصه‌هاست.
‫گیلبرت هیچوقت نمی‌تونست اینطوری باشه.
‫پس چرا من...
‫چند روز بعد، ‫نتایج امتحانات اعلام شد.
‫بالاخره تموم شد!
‫پریسی با افتخار در رشته کلاسیک، ‫و فیل در ریاضی فارغ‌التحصیل شدن.
‫استلا هم یه نتیجه‌ی کلی خوب گرفت.
‫منم تونستم بالاترین افتخار رو در رشته انگلیسی کسب کنم.
‫می‌فهمین که زندگی مشترک ما ‫تقریباً تموم شده؟
‫آره.
‫همیشه می‌تونیم دور هم جمع بشیم.
‫آره. بیاین به نیمه‌ی پر لیوان ‫نگاه کنیم.
‫به این راحتی‌ها نخواهد بود.
‫فیل به محض اینکه فارغ‌التحصیل بشه، خانم بلیک میشه.
‫اون همسر یه کشیش میشه،
‫و سرش خیلی شلوغ‌تر از این حرفا میشه که برای ما وقت بذاره.
‫آره. من یه شمعدون کوچیک میشم ‫که راه جوناس رو روشن کنم.
‫و روی هم به زودی درخواست ازدواج میده، مگه نه، آن؟
‫میده؟ نمی‌دونم.
‫شکی توش نیست!
‫خیلی تنها میشم.
‫واسه چی غصه می‌خوری؟
‫و صبح روز جشن فارغ‌التحصیلی...
‫بله؟
‫صبح بخیر، آن.
‫برات چیزی آوردن.
‫آنِ عزیزترینم،
‫بی‌شک درخشش تو در روز ‫فارغ‌التحصیلی چشمانم را خیره خواهد کرد.
‫رویال گاردنر.
‫صحبت‌های من به پایان رسید.
‫ممنونم از همه‌ی شما که گوش دادین.
‫من رویال گاردنر هستم، ‫به نمایندگی از کلاس فارغ‌التحصیلان.
‫ما مشتاقانه منتظر دستاوردهای شما هستیم.
‫ممنونم، قربان.
‫تبریک میگم. ما به شما افتخار می‌کنیم،
‫آن شرلی.
‫ممنونم، قربان.
‫گیلبرت اون گل‌های موگه رو برات فرستاده، مگه نه؟
‫من تو مسائل قلبی چیزی رو از دست نمیدم.
‫آره.
‫چرا؟
‫خودم هم نمی‌دونم. فقط...
‫فقط چی؟
‫من و گیلبرت از بچگی این روز ‫رو تصور می‌کردیم.
‫روزی که در لباس فارغ‌التحصیلی هنر، ‫کلاه به سر خواهیم گذاشت.
‫ممکنه به روی بربخوره.
‫براش توضیح میدم.
‫نمی‌خوام هیچ سوءتفاهمی پیش بیاد، ‫و قصد دارم گل‌های اون رو تو مهمونی بزنم.
‫آره، این کار رو بکن.
‫منم نمی‌دونم گیلبرت ‫چه فکری با خودش کرده.
‫چرا؟
‫شنیدم که نامزدی اون و کریستین قراره به محض ‫تموم شدن جشن فارغ‌التحصیلی اعلام بشه.
‫تو چیزی در این مورد شنیدی؟
‫نه.
‫آن.
‫میشه با من برقصی؟
‫متأسفم.
‫برنامه‌ی رقصم پره.
‫خب، که اینطور.
‫پس باشه برای یه وقت دیگه.
‫بله.
‫باز هم برای فارغ‌التحصیلی تبریک میگم. ‫و برای کسب بالاترین افتخار در انگلیسی.
‫ممنونم.
‫و تو هم افتخار عالی در رشته کلاسیک ‫و جایزه‌ی کوپر رو گرفتی.
‫پنج سال بود که کسی این جایزه رو نبرده بود!
‫ممنونم.
‫خب پس...
‫گیل، بیا برقصیم.
‫با کمال میل.
‫آن.
‫روی.
‫عصبانی هستی، مگه نه؟
‫نه، ولی غافلگیر شدم.
‫متأسفم.
‫هیچوقت نمی‌دونستم انقدر آدم حسودی هستم.
‫ترسیدم.
‫وقتی به از دست دادن تو فکر می‌کنم...
‫مهمونی تا پاسی از شب ادامه داشت،
‫ولی نامزدی گیلبرت و کریستین ‫هیچوقت اعلام نشد.
‫فکرش رو بکن، همین امشب هفته‌ی دیگه، ‫من تو آوونلی خواهم بود.
‫چه فکر لذت‌بخشی!
‫ولی برای همیشه از خونه‌ی پتی ‫هم خواهم رفت.
‫نمی‌دونم آیا روح تمام خنده‌های ما
‫در رؤیاهای دوشیزگی خانم پتی و ‫خانم ماریا هم پژواک خواهد داشت یا نه.
‫چه اوقات خوبی اینجا داشتیم!
‫چه گپ‌ها و شوخی‌ها و ‫دورهمی‌های صمیمی و خوبی!
‫من قراره ماه ژوئن با جو ازدواج کنم و می‌دونم ‫که به طرز وصف‌ناپذیری خوشبخت خواهم بود.
‫ولی همین الان احساس می‌کنم دلم می‌خواد این ‫زندگی دوست‌داشتنی ردموند تا ابد ادامه پیدا کنه.
‫مهم نیست که چه شادی‌های عمیق‌تری ‫بعداً نصیبمون بشه
‫دیگه هیچوقت همون زندگی ‫دوست‌داشتنی و بی‌خیال
‫که اینجا داشتیم رو نخواهیم داشت.
‫برای همیشه تموم شد، فیل.
‫با راستی چیکار می‌کنی؟
‫خاله جیمسینا میگه اون رو ‫با بقیه‌ی گربه‌ها می‌بره.
‫از جدا شدن از راستی متأسفم،
‫ولی ماریلا از گربه‌ها متنفره، و فکر نکنم ‫خیلی وقت تو گرین گیبلز بمونم.
‫چرا نه؟
‫مدیریت دبیرستان سامرساید ‫بهم پیشنهاد شده.
‫وای! قراره قبولش کنی؟
‫من... هنوز تصمیم نگرفتم.
‫چه آسمون قشنگی.
‫تو یه همچین عصری، یه نفر ازت ‫می‌خواد که بری باهاش قدم بزنی.
‫نمی‌دونم.
‫آن، روی اینجاست.
‫می‌خواد بدونه باهاش قدم می‌زنی یا نه.
‫فکر می‌کنی روی درخواست ازدواج میده؟
‫مطمئنم.
‫آن دختر خیلی خوش‌شانسیه.
‫فکر کنم همینطوره. ولی آیا این بهترین حالته؟
‫استلا؟!
‫من آن رو دوست دارم و از روی هم خوشم میاد.
‫حتی خانم گاردنر هم الان فکر می‌کنه آن جذابه.
‫ولی من شک‌های خودم رو دارم.
‫عیسی.
‫آن،
‫نمی‌تونم بیشتر از این شکرگزار باشم که با تو آشنا شدم ‫و وقتم رو در ردموند با تو گذروندم.
‫و می‌خوام همیشه با تو باشم، ‫تا وقتی که مرگ من رو بگیره.
‫آن،
‫آیا عشق من رو قبول می‌کنی ‫و رضایت میدی که با من ازدواج کنی؟
‫آن؟
‫نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم با تو ازدواج کنم.
‫نمی‌تونم!
قسمت بعد ‫امروز، روز تولد ‫خوشبختی ماست
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫مترجم: KAREN_X5
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]