‫الو؟
‫جوجو-ساما!
‫چیکارم داری، کیتاگاوا مارین؟
‫ببخشید که یهو بهت زنگ زدم!
‫همینو بگو.
‫مثل همیشه رحم نداری!
‫جو ـ‌ جوجو؟!
‫مارین-چان داره با جوجو حرف می‌زنه؟!
‫الان بیرونی؟
‫دارم با خانواده‌ خرید می‌کنم.
‫عــه، پس همین نزدیکی‌هایی.
‫جوجو؟!
‫راستش من امروز برای عکاسی به یه رویداد کاسپلی رفته بودم!
‫پس دوربین خریدی.
‫آره!
‫بعدش... قراره به‌زودی...
‫یه کاسپلی گروهی از تابوت بکنیم!
‫اه، همون بازی ترسناک.
‫تو هم طرفدارشی، جوجو-ساما؟!
‫من نه، ولی شینجو دوستش داره.
‫از هرچیز ترسناکی خوشش میاد.
‫که اینطور!
‫خلاصه، ما قراره یک‌شنبه‌ی هفته‌ی بعدی یه کاسپلی گروهی بکنیم...
‫هفته‌ی دیگه؟ تا اون‌موقع می‌رسونی؟
‫گوجو واکانا لباستو می‌دوزه، نه؟
‫راستش این‌بار قراره لباس کاسپلیم رو از یه فروشگاه بخرم.
‫پس، جوجو-ساما...
‫چیه؟
‫می‌دونی... ما برای کاسپلی گروهی...
‫به دو نفر دیگه نیاز داریم.
‫می‌شه تو هم‌ــ
‫نـــه!
‫چه زود! حتی نذاشتی جمله‌م رو تموم کنم!
‫من فقط برای خودم کاسپلی می‌کنم.
‫قبلاً بهت گفتم که علاقه‌ای ندارم با کاسپلیرهای دیگه معاشرت کنم!
‫اگه آدم کم داری، جای دیگه‌ای دنبالش بگرد.
‫گفت نمیاد.
‫حدس می‌زدم.
‫چرا انقدر خوش‌حال به‌نظر میای؟
‫اونه-چان.
‫مامان گفت شما زودتر برین پیش بابا.
‫خیلی‌خب.
‫با تلفن حرف می‌زدی؟
‫آره. کیتاگاوا مارین زنگ زده بود.
‫عـــه؟ مارین-سان؟!
‫پرسید می‌خوام به کاسپلی گروهی‌شون از تابوت ملحق شم‌ــ
‫اونه-چان! می‌خوای یه کاسپلی گروهی از تابوت بکنی؟!
‫وای! وای! خیلی هیجان‌زده‌ام!
‫بی‌صبرانه منتظر دیدن کاسپلیت از تابوتم، اونه-چان!
‫میرا-چان، رز-چان، کلیر-چان، اِما-چان، سوفیا-چان، شارلوت-چان...
‫هرکدوم رو کاسپلی کنی، بهت میاد!
‫احتمالاً از صحنه‌ی شام عکس بگیرین.
‫بی‌بروبرگرد باید اون بخش باشه.
‫آه، و همین‌طور صفحه‌ی عنوان بعد از اینکه بازی رو تموم می‌کنی!
‫صحنه‌های زیادی هستش که می‌خوام ببینم.
‫کاسپلی گروهیه، پس می‌رین یه استودیو، مگه نه؟!
‫یعنی اون استودیوـه چه شکلیه...
‫قول می‌دم مزاحم‌تون نشم، پس حتماً بذار بیام ببینم!
‫قبول نکردم.
‫وقتی برای «بلیز!!» کاسپلی گروهی کردم، ‫به‌خاطر لباس بلک لیلی و هزینه‌ی استودیو بود.
‫بدک نبود، ولی دیگه دور کاسپلی گروهی رو خط کشیدم.
‫حتی اگه گوجو واکانا لباسم رو بدوزه، اگه دختر جادویی نباشه، من‌ــ
‫آ ـ‌ آه...
‫عجب.
‫کاملاً دچار سوءتفاهم شدم و فکر کردم ‫قراره کاسپلی‌های تابوت رو ببینم.
‫ببخشید.
‫الو، سلام؟ کیتاگاوا مارین؟
‫وا ـ‌ واقعاً باهامون کاسپلی گروهی می‌کنی؟
‫با جوجو کاسپلی گروهی می‌کنم...
‫جدای اون، اصلاً باورم نمی‌شه که جوجو واقعاً وجود خارجی داره.
‫وجود دارم!
‫درست مثل عکس‌هات، زیبا و تو‌دل‌برویی!
‫اونقدرام ادیت‌شون نمی‌کنی،‌ مگه نه؟!
‫انقدر نازی که نمی‌تونم ازت چشم بردارم.
‫آره،‌ آره، آره! آره، آره، آره!
‫کیتاگاوا-سان خیلی ذوق‌ کرده.
‫آه! ایموتو-سان هم همین‌طور.
‫همینو بگو! همینو بگو! ‫همینو بگو! همینو بگو!
‫جوجو-چان.
‫لباست رو از کجا گرفتی؟
‫واقعاً مدلش رو دوست دارم.
‫راستش من برای سرگرمی شخصیت‌های دختر رو کاسپلی می‌کنم.
‫وای! چقدر نازه!
‫روجینا و هانا تِنبو. شرط می‌بندم لباس‌هایی دارن که خیلی بهت میاد.
‫ممنونم!
‫می‌شه اون عکس رو به منم نشون بدی؟
‫من می‌رم دست به آب. شرمنده، گوجو-کون!
‫بفرما رد شو.
‫جوجو-چان، الان چندتا فالوور داری...
‫وای!
‫تـ ـ‌ تو 210,000تا فالوور داری؟! برگام!
‫بلک لیلی‌ات حسابی وایرال شد، نه؟!
‫درواقع، گمونم اصلاً سابقه نداشته که ویرال نشده باشی!
‫اون عکس‌ها خیلی ناز بودن.
‫عکس‌های خوبی بودن. هم حالت چهره‌ات و هم لباس‌هات.
‫جدی می‌گی؟!
‫اون لباسم رو گوجو واکانا برام دوخته بود.
‫واکانا، تو دوخته بودیش؟
‫بله!
‫عکس‌هاتو دوست دارم، جوجو. عکاس حرفه‌ای داری؟
‫نه، اینطور نیست.
‫عجب، فکر کردم کار یه عکاس حرفه‌ایه.
‫حالا که حضوری دیدمت، برام عیان شد که واقعاً نازی.
‫ولی همه‌ش همین نیست.
‫چون وقتی که عکاست دوستت داره، همه‌ی نقاط قوتت رو می‌شناسه،
‫و می‌خواد هرطور شده نازترین عکس‌ها رو ازت بگیره، نازتر به‌نظر میای.
‫این به هرکسی که عکس‌هات رو می‌بینی، منعکس می‌شه...
‫و حتماً به‌خاطر همینه که همه دوستت دارن.
‫ببینم، نکنه تو عکاسش هستی، شینجو-چان؟
‫آره. همیشه خواهر کوچیکم ازم عکس می‌گیره.
‫آ ـ‌ آ ـ‌ آره، مـ ـ‌ من می‌گیرم...
‫شینجو-چان، تو نمی‌ری رویدادهای کاسپلی؟
‫من از عکس گرفتن از خواهرم لذت می‌برم.
‫عکس گرفتن واقعاً کیف می‌ده، مگه نه؟
‫بله!
‫شینجو-چان.
‫می‌خوای میرا باشی؟
‫هــه؟
‫هـــــــــه؟!
‫مـ ـ می‌خواین میرا-چان رو کاسپلی کنم؟!
‫خیلی هم عالی!
‫شینجو-چان! میرا خیلی بهت میاد!
‫فقط به یه نفر دیگه نیاز داریم! توروخدا!
‫ولی،‌ ولی، میرا-چان شخصیت اصلیه.
‫گوجو-سان چی؟!
‫من روم نمی‌شه.
‫انجامش بده بابا.
‫قبلاً کاسپلی کردی، مگه نه؟
‫بله.
‫اما فقط یه‌بار.
‫نمی‌خوای میرا باشی؟
‫چرا! من عاشق میرا-چانم!
‫ولی... نمی‌دونم درسته که میرا-چان رو کاسپلی کنم یا نه.
‫حس می‌کنم قدم زیادی برای این شخصیت بلنده.
‫آه، نگرانِ اونش نباش!
‫بسپرش به من!
‫خب پس!
‫شینجو-چان میرا می‌شه.
‫من شارلوت می‌شم. آکیرا سوفیا می‌شه.
‫آمانه-کون اِما می‌شه.
‫مارین-چان رز می‌شه و جوجو-چان، کلیر.
‫میاکو-سان.
‫من خودم کاسپلی نمی‌کنم، اما کمکی ازم برمیاد؟
‫جدی؟! می‌خوام حتماً از صحنه‌ی شام عکس بگیریم، ‫پس کلی وسایل لازم می‌شه.
‫ممنونم!
‫به دست‌سازه نیاز دارین؟! خوشحال می‌شم امتحان کنم!
‫پس، بهتره برای چی ازت کمک بخوایم؟
‫البته از اونجایی که تابوت رو بازی نکردی،
‫شک دارم بدونی چه وسایلی لازم‌مون می‌شه.
‫می‌تونی برای منو قرض بگیری، امروز یه سر بیا خونه‌م!
‫خیلی ممنونم! این بازی خیلی زمان می‌بره؟
‫نه! سه‌سوته تموم می‌شه. هفت ساعت بیشتر نیست.
‫هفت ساعت؟!
‫خداروشکر که فردا یک‌شنبه‌ست.
‫واکانا-کون...
‫جانم؟
‫بعد از اینکه تمومش کردی، می‌شه نظرت رو درموردش بهم بگی؟
‫دوست دارم نظرات افراد مختلف رو درموردش بشنوم.
‫فقط بهم زنگ بزن و نظرتو بگو. ممنون می‌شم.
‫چشم.
‫منم می‌خوام نظراتتون رو بدونم!
‫پس، بیاین بعد از اینکه بازی رو تموم کرد، ‫مشورت کنیم ببینیم چی باید درست کنه.
‫من می‌رم سرویس بهداشتی.
‫باشه!
‫آکیرا، می‌ری سیگار بکشی؟
‫اوهوم.
‫منم می‌رم یه نخ بکشم.
‫پس، منم می‌رم سرویس بهداشتی.
‫بعد از اینکه همه برگشتن، حرف‌های آخرو ‫می‌زنیم و می‌ریم پی کار و زندگی‌مون.
‫مارین-چان، شما هم هنوز باید از اینجا برین به آکوس.
‫بله!
‫راستی، شینجو-چان!
‫جانم؟
‫من اون روزی توی جشنواره‌ی فرهنگی مدرسه‌مون ‫ری-ساما از پرزهاست رو کاسپلی کردم!
‫ری-ساما از پرزهاست؟!
‫مارین-چان، تازه دارم می‌شنوم ها! چرا بهم نگفتی؟!
‫یه‌سری مواد مغذی رو فقط می‌شه از کاسپلی‌های مرد جذب کرد!
‫جون خیلی‌ها رو نجات می‌دی ها!
‫مارین-چان، عکس‌هاش کو؟!
‫نشونمون بده!‌ توروخدا!
‫راستش...
‫عکس و فیلم گرفتن توی مسابقه‌ی زیبایی ممنوع بود.
‫وقت نکردم سلفی هم بگیرم، چون همه‌جا رو باید تر و تمیز می‌کردیم.
‫سوزوکا!
‫مارین-چان، محض اطمینان می‌پرسم...
‫کدوم لباس ری-ساما رو کاسپلی کردی؟
‫نگو که...
‫معلومه، صحنه‌ی بنتو دیگه!
‫وای! وای! وای! وای!
‫همون لباس کوگامی ری که هوش از سر همه‌ی دخترا پروند؟!
‫خوب سرت می‌شه که!
‫وایسا، وایسا ببینم احمق! تو بردی!
‫نجاتم بده!
‫که اینطور. عجب خانواده‌ی خوبی‌ داری.
‫آره واقعاً.
‫مامان بابای من...
‫زیاد نظرشون راجع‌به مانگا اینا مثبت نیست. ‫ ولی الان مستقلم، برای همین راحت‌ترم.
‫دیگه نمی‌تونن وسایلمو بریزن بیرون.
‫آه... منم تجربه‌ی مشابه‌ای با دوست‌دخترم داشتم، ‫برای همین باهاش بهم زدم.
‫فعلاً دوست‌دختر نیاز ندارم.
‫اشکالش چیه. زندگی که همه‌ش همین نیست.
‫سیگار نمی‌کشی؟
‫نه، درواقع من سیگاری نیستم.
‫درمورد مارین-چان...
‫ازش خوشت نمیاد؟
‫از اونجایی که تا مارین-چان رفت پرحرف شدی،
‫خیلی تابلو بود.
‫آه.
‫واکانا...
‫انگار حرفامونو شنید.
‫واقعاً معذرت می‌خوام. اتفاقی داشتم رد می‌شدم.
‫می‌دونیم.
‫از اونجایی که دوستشی، طبیعیه توجهت جلب بشه.
‫ببخشید.
‫توضیح می‌دم.
‫من...
‫من نمی‌خوام کنارش باشم.
‫نمی‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫نمی‌خوام اصلاً نزدیکم باشه.
‫واقعاً نمی‌تونم.
‫حدس می‌زدم اینطوری بشه،
‫ولی جدی انگار قراره از صحنه‌ی شام عکاسی کنیم.
‫واقعاً فکر نکنم از پسش بر بیام.
‫اَه، عالی شد.
‫اونه-چان، خوش برگشتی!
‫برای کاسپلی گروهی ذوق داری؟!
‫خیلی خیلی خیلی ذوق دارم...
‫آره، حتماً.
‫چیکار کنم؟
‫با اجازه.
‫بیا تو!
‫بریم تو هال بازی کنیم؟
‫تلویزیونش بزرگ‌تره.
‫کیتاگاوا-سان،
‫وقتی اون فیلم ترسناکه رو دیدیم، خیلی وحشت کرده بودی،
‫ولی با این بازی مشکلی نداری؟
‫سبک طراحی تابوت خیلی نازه، برای همین رواله!
‫وایسا، شرمنده! احتمالاً باید سریع بری خونه تا آقا جون نگرانت نشه، نه؟
‫راستش امروز خونه نیست، اشکال نداره.
‫آخر هفته‌ها خونه‌ی فامیل می‌مونه.
‫یه فیزیوتراپ خیلی خوب اون نزدیکی‌هاست.
‫و روز بعدش مستقیم می‌ره کارگاه.
‫مگه تو خونه کار نمی‌کنن؟
‫بعضی وقتا چرا، ولی این چندوقت بیشتر تو کارگاهه.
‫که اینطور.
‫پس...
‫یعنی می‌تونی تا دیروقت اینجا بمونی؟!
‫تا کِی می‌تونی بمونی؟ تا کِی قراره بمونی؟
‫هوم... احتمالاً نباید زیاد دیر بشه.
‫می‌خوای شبو باهم بگذرونیم؟
‫ها؟! ولی اونطوری که...
‫شوخی بود! شوخی کردم بابا!
‫آه، درسته.
‫طراحیش واقعاً بامزه‌ست.
‫مگه نه؟! و اینم شخصیت... اصلیه، میرا!
‫و کسی که قراره کاسپلیش کنم...
‫این یکیه! رز-تاسو!
‫خیلــــــی خوبه!
‫رز-تاسو...
‫فکر کنم دارم می‌فهمم چرا همه پیشنهادش کردن.
‫هر روز می‌تونی کارشون رو به‌عنوان راهبه ‫و غذا خوردن‌شون رو ببینی.
‫با اینکه ارتباط خونی ندارن، ولی از هم حمایت می‌کنن،
‫و با وقت گذروندن کنار همدیگه، ارتباط‌شون رو ‫ به‌عنوان خانواده عمیق‌تر می‌کنن،
‫و این روز آروم رو پشت‌سرهم تکرار می‌کنن.
‫این واقعاً بازی ترسناکه؟
‫مطمئنم عین SuccIDKـه که فقط اولش یکم ناجور به‌نظر می‌رسید.
‫عاشق اینجور بازیای آرومم.
‫عا، آره.
‫باید لباسی که خریدمو پرو کنم!
‫راستی.
‫گوجو-کون، چطور شدم؟
‫خیلی بی‌نظیره.
‫زیورآلاتش هم خیلی باکیفیته.
‫انگار نیاز نیست اندازه‌ش هم دستکاری کنیم!
‫آره. ولی یکم چروک شده، بعداً باید اتوش کنیم.
‫باشه!
‫نظرت چیه؟
‫جلوی موهاش خیلی بلنده، برای همین راحت می‌شه طولش رو تنظیم کرد.
‫یه موی گوجه‌ای هم از قبل داریم، ‫برای همین خیلی تو وقت‌مون صرفه‌جویی می‌شه.
‫چه عالی!
‫آه.
‫ساعتو ببین.
‫من دیگه برم خونه. ببخشید تا دیروقت مزاحم شدم.
‫هـــا؟!‍ می‌خوای بری؟!
‫یکم زود نیست؟
‫باید بیشتر بمونی!
‫نه، نمی‌خوام مزاحم بشم.
‫و قطار هم... ها؟
‫قطار تأخیر خورده...
‫ها؟! چرا؟!
‫انگار یه حادثه رخ داده.
‫عجب! ایستگاه تا خرخره پُره!
‫معلوم نیست کِی دوباره راه میفته.
‫گوجو-کون.
‫می‌خوای امشبو اینجا بمونی؟
‫هـ ـ هـ ـ ها؟! چی؟!
‫امشبو بمون! بابام از تختش استفاده نمی‌کنه، می‌تونی اونجا بخوابی.
‫توروخدا... خواهش می‌کنم تو همچین شرایطی شوخی نکن.
‫ها؟ ولی شوخی نبود!
‫چرا تو این وضعیت باید مسخره‌بازی در بیارم؟
‫اونقدرم بدبخت نیستم که!
‫و ـ ولی، آخه! شـ ـ شـ ـ شب رو اینجا موندنـ-
‫نمی‌تونم که!
‫و ـ و بعدشم! مـ ـ من... لـ ـ لـ ـ لـ ـ لباس اضافه نیاوردم!
‫خب می‌تونیم بریم بخریم.
‫معلوم نیست قطار کِی دوباره راه بیفته،
‫و اگه بخوای پیاده بری هم سختته.
‫معلوم نیست چند ساعت طول بکشه، و اگه دوباره سرما بخوری چی؟
‫باشه؟
‫کیتاگاوا-سان داره از روی خوبی همچین چیزی می‌گه.
‫و واقعاً هم نمی‌خوام دوباره سرما بخورم و باباجون رو نگران کنم.
‫باشه.
‫ایول! پس همین‌کار رو می‌کنیم!
‫بیا بریم دونکی این نزدیکی خرید کنیم.
‫می‌تونی یکی از سوییشرتای منو بپوشی،
‫ولی مطمئنم شلوار اندازه‌ت ندارم.
‫حوله و شامپو داریم، برای همین فقط مسواک و...
‫شبو قراره اینجا بمونم...
‫می‌دونم وضعیت جوریه که چاره‌ی دیگه‌ای ندارم.
‫ولی، شبو اینجا موندن...
‫حـ ـ حس می‌کنم خط قرمزیه که نباید ردش کنم!
‫اگه پدر کیتاگاوا-سان اینجا بودن انقدر ناجور نمی‌شد، اما...
‫شبو تنها با کیتاگاوا-سان گذروندن دیگه خیلی...
‫خیلی حس بد، و عذاب وجدان دارم.
‫قفسه‌ی سینه‌م از اضطراب درد گرفته.
‫گوجو-کون، بیا بریم!
‫می‌رم برای صبحونه‌ی فردا دنبال یه‌چی بگردم، فعلاً!
‫باشه...
‫هم... ها؟
‫وایسا، نکنه...
‫مدل اصلی نوشیدنی‌ای که کانامه-کون توی SuccIDK، می‌خورد؟
‫نمی‌دونستم واقعیه!
‫هوی ساکیباس کله‌خراب! انقدر نوشیدنی‌های منو نخور!
‫کانامه-کون همیشه قبل از ضرب‌الاجل‌هاش اینا رو می‌خورد،
‫موندم یعنی بیدار نگه‌م می‌دارن...
‫برای اینکه خوابم نبره.
‫فهمیدم.
‫کافیه نخوابم!
‫اگه نخوابم، دیگه اینطوری نیست که شبو باهاش گذرونده باشم،
‫و کافیه تا قطارها دوباره راه بیفتن، بمونم!
‫اینم می‌خرم!
‫اونی رو می‌خرم که به‌نظر تأثیرش بیشتره!
‫خب، همین خوبه.
‫وایسا... نصف شب یهو باهم اومدیم خرید...
‫یـ ـ یعنی اگه باهم زندگی می‌کردیم هم همچین حسی داشت؟
‫وایسا نه! معلومه الان وقت فکر کردن به این چیزا نیست!
‫اشتباه کردم.
‫اوناهاش!
‫گوجو-کون! هرچی می‌خواستی رو خریدی؟
‫به چی زل زدی؟
‫چی... ها؟ آه...
‫گـ ـ گوجو-کون... می‌خوای اونو بخری؟
‫بله.
‫ها؟ و ـ ولی، چرا...
‫چون نمی‌خوام امشب بخوابم.
‫می‌رم صندوق پرداخت کنم.
‫وایسا...
‫جدی جدی می‌خواد بخرتش؟!
‫چرا؟! چرا خب؟!
‫جریان که اونطوری پیش نمی‌رفت، نه؟!
‫نمی‌دونم چه‌خبره، ولی ممکنه اوضاع خیلی بی‌ریخت شه!
‫ها؟! می‌ترسم... نکنه خیلی اهلشه؟!
‫ها؟ وایسا ببینم. خیلی یهوییه.
‫«هرچیز ناجوری،» ها؟
‫نکنه ما...
‫امشب قراره انجامش بدیم؟!
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫قسمت بعد.
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
Tenshi Hunter & Cielo :کاری از
‫صدای RAIIN ‫ کیتاگاوا مارین
قسمت 21 ‫چون‌ که امشب قصد ندارم بخوابم
‫خیره...
‫هیجان‌زده خیلی ‫صحنه‌ی شام؟! ‫ صحنه‌ی شام؟
‫تابوت
ناخنک ناخنک ناخنک ناخنک ناخنک
‫تابوت
‫این بازی برای کسانی که به تجربیات ناگوار حساس هستند، مناسب نیست
داده‌ای در دسترس نیست
‫ذخیرۀ کامل
‫امروز باری دیگر از پدر آسمانی‌مان سپاسگزاری، و دعا می‌کنیم.
‫پدرمان در بهشت که نامت مقدس باد!
‫بابت مهر و محبتت از تو تشکر می‌کنیم و غذای امروزمان را میل می‌کنیم.
‫غذایمان را میل می‌کنیم.
‫آمین.
تق
کافیه وصلش کنی
‫شنبه 12/2
‫قطار؟! وای نه!!
‫چاره‌ی دیگه‌ای نیست، ‫ پس امشب رو همین‌جا بمون!!
‫اگه یه قیم اینجا بود، توجیه‌پذیرتر می‌شد
‫واکانا اینو درست کرد
و ‫دورش چسبوند
فهمیدم
ورود دبیرستانی‌ها یا افراد زیر 18 سال ممنوع می‌باشد
قسمت 22 پس الان دیگه همه‌چی رواله!؟