« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫مترجم: زهرا حاجی‌پور ‫Zaaraa90
‫♪ چون من... ♪
‫♪ من... ♪
‫♪ یه کم شرورم ♪
‫♪ دستام خونیه ♪
‫♪ درست همون‌طور که گفتی ♪
‫♪ من... ♪
‫♪ یه کم شرورم ♪
‫[یک سال بعد]
‫آنیا؟
‫دیشب در مورد چی حرف زدیم؟
‫- آره، آره. ‫- «آره، آره» تحویل من نده.
‫نمی‌خوام بازم مدرسه‌‌‌ت پیغام پسغام بده.
‫- نامه؟ ‫- ایمیل، اصلاً هر چی. اونم نامه‌ست دیگه.
‫فقط الکترونیکی فرستاده شده.
‫که اگه به جای تیک‌تاک،
‫چهار تا کتاب می‌خوندی، ‫این چیزا رو می‌فهمیدی.
‫دارم با سم حرف می‌زنم. بزن روی ویدیو.
‫- می‌خوای سلام کنی؟ ‫- سم!
‫- سلام سم! دانشگاه چطوره؟ ‫- سلام.
‫خب، از روی حساب اوبرت می‌شه فهمید ‫که بیشتر وقتت رو توی بار می‌گذرونی.
‫- بار بازی‌های ویدیوییه. ‫- کسی کلیدای منو ندیده؟
‫یکی دیگه هم اینجاست ‫که می‌خواد ببینتت.
‫- به میتنز سلام کن. ‫- سلام میتنز. دلش واسم تنگ شده؟
‫اوه، آره. یه سره میگه دلش واسه تو تنگ شده.
‫- چرا کلیدام سر جاش نیست؟ ‫- طبقه بالا رو گشتی؟
‫دیو دیواین: ‫[ساعت 10 صبح. انگار نه انگار که همچین چیزی واست فرستادم]
‫دیو دیواین: ‫[پولم رو واریز کن. اون‌وقت دختره میاد]
‫[پیج]
‫♪ زیر آفتاب صبح، مست می‌کنم ♪
‫♪ تو آفتاب صبح، چشمک می‌زنم ♪
‫♪ خماری یه شب سخت رو می‌پرونم ♪
‫♪ آره، سخت مثل یه تفنگ پُر ♪
‫♪ چی باعث شد اون‌طوری رفتار کنم؟ ♪
‫♪ حرفایی زدم که هیچ‌وقت نمی‌گفتم ♪
‫♪ فقط می‌شه گفت احساسم حتماً عشقه ♪
‫♪ اوه، به هر حال ♪
‫♪ انگار که یه روز قشنگه ♪
‫♪ یکی بهم بگه چه حسی دارم ♪
‫پیج؟
‫منم، بابا.
‫منم، بابا، پیج. هی، هی.
‫هی...
‫پیج! پیج!
‫پیج؟ پیج؟
‫پیج؟
‫پیج؟ عزیز دلم. پیج!
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، پیج. هی.
‫- هی، صبر کن. ‫- ولم کن!
‫پیج، منم، باباتم. پیج.
‫من باباتم. همراهم بیا.
‫همراهم بیا، همه‌چی درست می‌شه، ‫بهت قول می‌دم.
‫- متاسفم. ‫- نه، اشکالی نداره عزیزم.
‫اومدم که کمکت کنم.
‫- نمی‌تونی. ‫- اگه باهام بیای،
‫- قول می‌دم همه‌چی خوب پیش بره. ‫- این چه کوفتیه؟
‫نزدیک نیا. جدی می‌گم. ‫پیج، همین الان باید باهام بیای.
‫- بیا بریم. ‫- ولم کن. دستم رو ول کن!
‫- شنیدی چی گفت. ‫- پیج! پیج، فقط گوش کن.
‫فقط برو پی کارت.
‫از سر راهم برو کنار. پیج، وایسا.
‫دست از سرش بردار پیرمرد عوضی.
‫- پیج! پیج! ‫- بابا.
‫بابا دیگه واسه اون مرده.
‫گمشو. پیج!
‫گمشو.
‫پیج!
‫دست کثافتت رو بکش ببینم.
‫اون دخترمه. ‫دخترمه. ولم کن.
‫پیج.
‫پیج!
‫♪ یکی بهم بگه چه حسی دارم ♪
‫♪ اشتباه احمقانه‌ایه ولی انگار کار درستی می‌کنم ♪
‫♪ اوه، جوری بوسم کن انگار آخرین وعده‌ی غذاتم ♪
‫♪ آره، جوری بوسم کن انگار امشب می‌میریم ♪
‫♪ چون ای وای، عاشق چشماتم ♪
‫♪ و تازه الان دارم حقیقت رو می‌بینم ♪
‫♪ آره، وقتی نیمه‌بیدار کنارت دراز کشیدم ♪
‫بهش گفتم میام.
‫آره. هنوز فرصت نکردم.
‫آره، بعداً باهات تماس می‌گیرم.
‫جسیکا کینبرگ هستم.
‫- ایوان منو فرستاده تا از اینجا ببرمت بیرون. ‫- سایمون گرین هستم.
‫پس اون لجن، دوست‌پسر ‫دختر فراریت بود، درسته؟
‫و تو هم زدی توی صورتش.
‫- درسته. ‫- غلطه.
‫تو قربانی هستی. ‫تمام کارهات کاملاً دفاع از خود بوده.
‫مشکل اینجاست که توی این ویدیو، ‫شبیه دفاع از خود به نظر نمی‌رسه.
‫اوه، لعنتی. این ویدیو همه ماجرا رو نشون نمیده.
‫اولش رو نشون نمی‌ده.
‫تو فضای مجازی همه اون چیزی رو می‌بینن که می‌بینن، سایمون. ‫و چیزی که مردم دارن می‌بینن تویی،
‫یه آدم باهوش کت‌شلواری، ‫که داره یه کارتن‌خواب رو می‌زنه.
‫- قضیه همچین چیزی نیست. ‫- بازدیدا رو نگاه کن.
‫- وای خدای من. ‫- بدشانسی آوردی.
‫یه یوتیوبر تو پارک سر کلاس بوده ‫و همه‌چیز رو ضبط کرده،
‫آپلودش کرده و حالا داره جلوی ‫همه‌ی فالوورهاش بد و بیراه می‌گه.
‫آه، آه، آه.
‫کامنت‌ها رو نخون.
غیر از امروز ‫آخرین باری که ‫«پیج» رو دیدی کی بود؟
‫هوم...
‫آه، شش ماه پیش.
‫یکی دو روز اومد خونه. ‫برادرش «سم» از دانشگاه برگشته بود.
‫ولی رفتارش...
‫قابل توجیه نبود.
‫برو کنار مامان! ‫برو کنار!
‫- از سر راهم برو کنار! ‫- چیکار می‌کنی؟
‫- برو کنار! ‫- هی، پیج!
‫همه‌مون بابت اون قضیه داغون شدیم، ولی...
‫مجبور شدیم بذاریم بره.
‫ولی بازم دنبالش گشتی.
‫باید سعیم رو می‌کردم تا برش گردونم.
‫بی‌خیال. بیا از اینجا ببریمت بیرون.
‫خیلی مسخره‌ست.
‫باید اون بیرون ‫دنبال «آرون» بگردن.
‫خب، بدون اتهام آزاد شدی. ‫به نظرم نتیجه‌ی خیلی خوبیه.
‫الان چند تا بازدید خورده؟
‫- وای خدای من. ‫- اینطوری که تو گفتی واقعاً دلگرم شدم.
‫اگه بگم ده میلیون، ‫چه حسی بهت دست می‌ده؟
‫- ده میلیون؟ ‫- در واقع دو میلیونه.
ولی بعد از شنیدن عدد 10، عدد 2 حالتو بهتر می‌کنه؟
‫- دو میلیون؟ ‫- آره، خودت که می‌دونی این چیزا چطوری پخش می‌شن.
‫- خدایا. ‫- نه. نه، نه. روشنش نکن.
‫بیا بریم خونه، ‫اونجا یه نقشه‌ای می‌کشیم.
‫دو میلیون.
‫برونو، برو بیارش!
‫برونو، بیا اینجا. بیا دیگه.
‫برونو، بیا دیگه. برونو، بیا. بیا.
‫برونو؟
‫- برونو! ‫- بیا دیگه.
‫برونو؟
‫- برونو! ‫- برو تو. برو دیگه.
‫اونجا رو بگرد عزیزم. ‫بگرد. اونجا رو بگرد.
‫- برونو؟ ‫- برونو!
‫- برونو، زود باش بیا! ‫- برونو!
‫- الو؟ ‫- اوه، سلام...
‫راستش شما منو نمی‌شناسین، ‫ولی من سگتون رو پیدا کردم.
‫وای خدای من. ‫خیالم راحت شد. ممنونم.
‫آره، می‌دونستم نگران می‌شین.
‫ولی ببینین، حالش کاملاً خوبه و جاش امنه. ‫هیچیش نشده.
‫پس چطوره این کوچولو رو ‫براتون بیارم؟
‫اوه نه. خودم میام پیشتون.
‫نه، نه، خواهش می‌کنم. ‫دارم می‌رم بیرون. زحمتی نیست.
‫اگه آدرستون رو بدین،
‫میارمش خونه.
‫پسر خوب.
‫ببین! برونوئه!
‫برونو!
‫اوه، خیلی خوشحال شد! واقعاً ممنونم.
‫تا حالا سابقه نداشته فرار کنه. ‫فکر کردیم گم شده.
‫سگه دیگه، کاریش نمی‌شه کرد.
‫شما صاحب اینجایین؟
‫آره.
‫شنیدم اینجا ‫واسه گیاه‌خوارا...
‫جای خیلی خوبیه.
‫هر وقت خواستین بیاین اینجا. مهمون من.
‫اوه، خدایا.
‫ممنونم...
‫راستش، الان میز خالی دارین؟ ‫آخه خیلی گشنه‌مه.
‫آره...
‫آره، بفرمایین بشینین.
‫الو؟
‫سلام. شما «النا ریونس‌کرافت» هستین؟
‫بله، خودم هستم.
‫شما کارآگاه خصوصی هستین، درسته؟
‫درسته.
‫اسم من «سباستین ثورپ» هست و...
‫برای پیدا کردن پسرم به کمک نیاز دارم.
می‌شه در اسرع وقت همدیگه رو ببینیم؟
‫وای خدای من. ‫باورت نمی‌شه همین الان چی شد.
‫این یارو پولداره رفت سراغ یه کارتن‌خواب
‫و کوبید توی صورتش.
‫بذارش روی بینیش، باشه؟
‫فقط لازمه که تا چند ماه دیگه برگرده.
‫- خداحافظ دکتر «گرین». ممنون. ‫- می‌بینمت!
‫«اینگرید». ظاهراً فوریه.
‫دنیا به کجا داره میره؟
‫خیلی متاسفم.
‫چرا این کارو کردی؟ ‫همه فهمیدن تو بودی. ازت متنفرن.
‫- «آنیاا»! ‫- چه اتفاقی افتاده؟
‫داشتم راضیش می‌کردم.
‫داشتم بهش می‌گفتم که همه‌چیز درست می‌شه. ‫بعد اون پیداش شد.
‫ اصلاً خوب نیست. ‫این‌جور قضایا خود به خود بزرگ می‌شن و دیگه نمی‌شه کنترلشون کرد.
‫فکر می‌کنی خودم نمی‌دونم؟
‫می‌دونی، چیزی که مردم دارن می‌بینن ‫اون اتفاقی نیست که واقعاً افتاده.
‫اگه می‌دونستن آرون واقعاً چه جور آدمیه، ‫می‌گفتن که حتی کم گذاشتم.
‫می‌گفتن باید ‫اون عوضی رو می‌کُشتم!
‫چرا بهم نگفتی داری می‌ری؟
‫چون جلومو می‌گرفتی.
‫خوش اومدی.
‫همه هواتو دارن، خب؟ اینجا جات امنه.
‫ممنون، ایوان.
‫هفته‌ی پیش یه گروه واتس‌اپی راه انداختیم
‫که هر وقت حس وحال خندیدن رو داشتی ‫بری گیف و میم‌ها رو ببینی.
‫بیخیال.
‫محض اطلاعت، فکر کنم ‫ماریون یه کراش کوچولو روت زده.
‫می‌گفت این قضیه باعث شده مردونه به نظر بیای.
‫- اوه، تمومش کن. ‫- هوم.
‫ولی جدی، هیچ‌کس سرزنشت نمی‌کنه. ‫نه بعد از اون بلایی که سرت آورد.
‫آره، ولی بی‌فایده بود، نه؟
‫هنوز معلوم نیست پیج کجاست.
‫خواهرم بهم دستور داده ‫هواتو داشته باشم تا کم‌کم به کار عادت کنی، ولی...
‫- ولی؟ ‫- دقیقاً. دیگه به اندازه‌ی کافی استراحت کردی.
‫- برگرد سر کارت. ‫- چشم، خانم.
‫اسمش آرون کورواله.
‫دوست‌دخترش، پیج گرین، ‫آخرین کسی بوده که باهاش دیده شده.
‫داریم دنبالش می‌گردیم ‫چون مقتول قاتلش رو می‌شناخته.
‫- یکی از آشناهاش این بلارو سرش آورده؟ ‫- دوتا لیوان.
‫در رو براش باز کرده،
‫آورده‌تش داخل،
‫و اون هم کشتتش.
به طرز ‫کثیف، وحشیانه و کوتاهی.
‫وقتی زندگیت بی‌قاعده و قانون باشه، ‫آخر و عاقبتت این می‌شه.
‫چه عمیق.
‫همیشه بوی خیلی خوبی می‌ده.
‫به عنوان یه بازرس خوشبوئه.
‫نظرت چیه؟ ‫نمی‌خوام توی جلسه‌ی اولیا و مربیان...
‫شبیه تاجری به نظر بیام ‫که مردمو کتک می‌زنه.
‫نه، خوبه. بهت میاد.
‫مطمئنی؟
‫منظورم اینه که اگه بخوای، خودم تنها می‌رم.
‫نه.
‫نباید قایم بشم.
‫بریم.
‫- خب، اول کجا می‌ریم؟ ‫- پیش خانم راینر.
‫خانم راینر. معلم چی بود؟
‫- جغرافیا. ‫- باشه.
‫- آقاو خانم گرین، سلام. بفرمایید بشینید. ‫- ممنون.
‫وضعیت تحصیلی آنیا واقعاً عالی بوده.
‫نمره‌های امتحان نهاییش ‫با وجود اتفاقات اخیر،
‫فوق‌العاده بود.
‫خب، ممنون.
‫خوشحالم که انقدر پیشرفت کرده.
‫- ممنون. ‫- آره.
‫- خب، بعدش کجا باید بریم؟ ‫- آقای گرین؟
‫دوتا بازرس اومدن باهاتون صحبت کنن. چطوره برید کتابخونه؟
‫شما کی هستید؟ موضوع چیه؟
‫بازرس فگبنلی هستم.
‫بازرس تاد هستم. رفتیم دم خونه‌تون. ‫همسایه‌تون گفت اینجایید.
‫می‌شه بگید دیروز عصر بین ساعت ‫۵ تا ۱۰ کجا بودید؟
‫- چرا؟ ‫- چی... قضیه چیه؟ چی شده؟
‫یادتون میاد کجاها رفتید؟
‫به وکیل نیاز دارم؟
‫خودتون بگید. من فقط دارم سعی می‌کنم ‫موقعیت مکانیتون رو مشخص کنم.
‫- بهم بگید چی شده! ‫- قضیه مربوط به پیجه؟
‫نه. مربوط به دخترتون نیست.
‫پس چیه؟
‫- این مرد رو می‌شناسید؟ ‫- معلومه که می‌شناسم.
‫خودتون می‌دونید که می‌شناسم. نصف دنیا می‌دونن که می‌شناسمش.
‫آرون کورواله. ‫دوست‌پسر دخترمونه.
‫- آخرین بار کی دیدینش؟ ‫- همون روزی که برای دفاع از خودم بهش حمله کردم.
چطور؟
‫چون دیشب جسد آرون کوروال پیدا شد.
‫اون به قتل رسیده.
‫آقای ثورپ؟
‫صبر کن. شما النا ریونس‌کرافت هستید؟
‫خود خودمم.
‫اگه بخوای می‌تونم یه دور هم برات بزنم.
‫تعریفتون رو... خیلی شنیدم.
‫خب، پس شروع کنیم؟ می‌شه...
‫بیشتر درباره‌ی پسرت بهم بگو.
‫هنری.
‫۲۱ سالشه.
‫پسر خوش‌تیپیه.
‫چند وقته گم شده؟
‫شش روزه.
‫به پلیس گزارش دادین؟
‫- معلومه. ‫- خب؟
‫اونا خیلی مودب بودن،
‫ولی گفتن چون به سن قانونی رسیده ‫و مورد مشکوکی هم وجود نداره...
‫فقط یه گزارش ثبت می‌کنن.
تا حالا نشده اینطوری بذاره بره؟
‫خب، نه.
‫ولی روزی که ناپدید شد، ‫بهم پیام داد.
‫- چی گفت؟ ‫- «با چندتا از دوستام می‌رم جنوب.»
‫«دو هفته دیگه برمی‌گردم.»
‫- پیام رو به پلیس نشون دادی؟ ‫- آره، نشون دادم.
‫- خب؟ ‫- اونا هم ازش عکس گرفتن.
‫- برای گزارششون. ‫- برای گزارششون.
‫هنری قبلاً یه سری مشکلات قانونی ‫داشته.
‫چه جور مشکلاتی؟
‫اوه، چیزای جزئی.
‫مواد. حمل مواد.
‫- زندان رفته؟ ‫- نه.
‫چیز جدی‌ای نبود.
‫به کانون اصلاح و تربیت ارجاعش دادن.
‫پس...
‫قبلاً هم غیبش زده.
‫بله، زده. ولی، خب... این‌بار فرق می‌کنه.
‫چرا؟
‫چون رابطه‌مون این اواخر
‫یه جورایی شکرآب شده بود.
‫هنری از زن جدیدم خوشش نمیاد،
‫ابیگل.
‫جذابه.
‫- می‌دونم به چی فکر می‌کنی. ‫- فکر نکنم بدونی.
‫آره، اون جوون‌تره. خب که چی؟
‫احساسات، احساساته دیگه.
‫اون پیام...
‫- شاید احمقانه به نظر بیاد. ‫- بگو بشنوم.
‫خب، دفعات قبلی که هنری فرار می‌کرد، ‫فقط می‌رفت.
‫نه یادداشتی، نه پیامی، هیچی.
‫پس، این کارش غیرعادی بود؟
‫قبل از اینکه بیام اینجا، به خودم اجازه دادم ‫و یه کم تحقیق کردم.
‫خب، پسرت اون پیام رو از گوشی خودش ‫فرستاده، درسته؟
‫درسته.
‫قبل از اینکه بیام اینجا، ‫اون گوشی رو ردیابی کردم.
‫یعنی چی؟ «ردیابی»؟
‫نمی‌دونم. یه مسئول فنی دارم، اسمش لوـئه.
‫- خب، کجاست؟ ‫- خب، مسئله همینه.
‫ردیابیمون بی‌نتیجه بود.
‫شاید فقط گوشیش رو خاموش کرده.
‫درسته، ولی جی‌پی‌اس رو هم چک کردیم، ‫و اونم به بن‌بست خورد.
‫خب؟
‫ببین...
‫نمی‌خوام نگرانت کنم،
‫ولی با شناختی که از جوونا دارم، ‫اگه بخوام صادق باشم،
‫اونا نمی‌تونن حتی دو ثانیه از گوشیشون ‫دور باشن. پس...
‫یا خودش داغونش کرده،
‫یا یکی دیگه این کار رو کرده.
‫هنری فرزندخونده‌ست،
‫ولی همسر اولم گرچن، با تمام وجودش دوستش داشت.
‫هنری فقط ۱۱ سالش بود که گرچن مُرد.
‫واقعاً متاسفم.
‫همه مشکلاتش از اونجا شروع شد.
‫آقای ثورپ،
‫من می‌تونم کمکتون کنم.
‫و قرار نیست گزارش رد کنم.
‫شب و روز می‌گردم ‫تا پسرتون رو پیدا کنم.
‫خواهش می‌کنم، خانم ریونس‌کرافت،
‫کمکم کنید پیداش کنم.
‫خب، می‌تونی بهمون بگی ‫دیشب چیکار می‌کردی؟
‫حدود ساعت ۶:۱۵ از سر کار اومدم خونه، ‫لباسم رو عوض کردم و رفتم دویدن.
‫- تنها؟ ‫- آره.
‫اوم، ولی گوشیم مسیر رو ثبت می‌کنه، ‫پس راحت باشید و چک کنید.
‫برگشتم، دوش گرفتم، ‫برای خودم و آنیا پاستا درست کردم،
‫یه کم باهاش درباره‌ی درس و مدرسه‌ش گپ زدم،
‫یه کم هم تلویزیون دیدم.
‫- یادت میاد چه برنامه‌ای بود؟ ‫- فوتبال بود. صفر-صفر شد.
‫همسرت کجا بود؟
‫سر کار بود، بیمارستان. ‫شیفت شب داره.
‫اون پزشک اطفاله.
‫دخترت، آنیاا، ۱۷ سالشه.
‫حدس می‌زنم کل شب رو ‫کنار هم ننشسته بودید؟
‫نه، اون رفت به اتاقش.
‫- چه ساعتی بود؟ ‫- من از کجا باید یادم باشه؟
‫شاید بقیه رو با خودم مقایسه می‌کنم، ‫ولی من درک زمانی خیلی خوبی دارم.
‫- واقعاً؟ ‫- بله.
‫دویدی، دوش گرفتی، شام خوردی، خب که چی...
‫۸:۳۰؟ ۸:۴۵ شد؟
‫- نمی‌تونم زمان دقیق بهت بگم. ‫- سعی کن.
‫- بازرس. ‫- حدوداً بگو.
‫۹ شب.
‫و یه پسر هم داری، درسته؟ ساموئل.
‫- اون کجاست؟ ‫- دانشگاه.
‫- چقدر با اینجا فاصله داره؟ ‫- پسرم از دانشگاه برنگشـ...
‫- سایمون! ‫- «سایمون»؟
‫ایشون آقای گرین هستن. رفیقت نیست.
‫می‌شنوی چی می‌گه؟
‫این چهاردیواری،
‫قلمروی منه، بازجویی منه.
‫پس هر جور که صلاح بدونم با بقیه حرف می‌زنم.
‫می‌خوام بهتون یادآوری کنم ‫که موکلم داوطلبانه اینجا اومده.
‫و منم می‌خوام بهتون یادآوری کنم ‫که داریم روی یه پرونده‌ی قتل تحقیق می‌کنیم.
‫آقای گرین.
...از زمان اون اتفاق توی پارک
‫که به خاطرش دستگیر شدین، ‫دیگه دختر بزرگتون پیج رو ندیدین،
‫- درسته؟ ‫- درسته.
‫از کجا می‌دونستین که ‫پیج قراره اون روز اونجا باشه؟
‫بهم... آمار دادن. ‫همسایه‌م چارلی دیده بودش.
‫بهم گفت که پیج داره نوازندگی خیابونی می‌کنه.
‫شش ماه بود که دخترم رو ندیده بودم.
‫درمونده شده بودم.
‫واسه همین... هر روز می‌رفتم ‫همون‌جایی که چارلی دیده بودش،
‫کلی پول خرج کردم تا اطلاعات بگیرم،
‫و فهمیدم که ‫نوازنده‌های خیابونی برنامه دارن.
‫برنامه؟
‫آره. یه آدم زبون‌بازی به اسم دیو دیواین ‫ردیفش می‌کنه.
‫شما بعد از دستگیری به خاطر ‫حمله به آرون کوروال ادعا کردین
‫که اون پیج رو دزدیده بوده.
‫معتقدم که اون نگهش می‌داره...
‫برخلاف میلش نگهش می‌داشت.
‫دخترتون مواد مصرف می‌کنه، درسته؟
‫- به موضوع ربطی داره؟ ‫- خیلی زیاد.
‫بله، مصرف می‌کنه.
‫ببینید...
‫یه پیج قبل از آرون کوروال وجود داشت
‫و یه پیج بعد از آرون کوروال.
‫و این دوتا خیلی با هم فرق داشتن.
‫اون یه آدم خشن و روان‌پریشه.
‫واسه همینه که،
‫وقتی توی پارک اومد سمتم، ‫نگران جونم شدم.
‫و از اینکه آرون مرده ‫و دیگه توی زندگی پیج نیست،
‫بی‌نهایت خوشحالم.
‫از اینکه مرده خوشحالی؟
‫- سایمون، تمومش کن، باشه؟ ‫- آره، خیلی.
‫و امیدوارم زجر کشیده باشه.
‫و امیدوارم تو جهنم بپوسه.
‫ولی من نکشتمش.
‫باید درک کنید که از دید ما،
‫شما هم انگیزه داشتین ‫و هم فرصتش رو...
‫بر اساس چی؟
‫یه کلیپ تیک‌تاک که گلچین و ادیت شده؟ ‫بی‌خیال بابا.
‫برید کار پلیسی واقعی‌تون رو انجام بدید.
‫خانم کینبرگ،
‫دلم می‌خواد بتونم بدون این‌همه دخالت... ‫سوال بپرسم.
‫منم دلم می‌خواد توی بالی با ادریس البا باشم،
‫ولی جفتمون باید با این ناامیدی کنار بیایم.
‫کارمون اینجا تمومه. سایمون.
‫یه نصیحت حرفه‌ای.
‫احتمالاً بهتره وقتی پلیس بهت شک داره، ‫بهشون نگی از مرگ طرف خوشحالی
‫اونم وقتی که بهت شک قتل دارن.
‫یه نصیحت حرفه‌ای.
‫احتمالاً بهتره نخوای با بازرسی که...
‫به موکلت مظنونه، رو هم بریزی.
‫- پسره‌ رسماً عوضیه. ‫- ولی عوضی جذابیه، نه؟
‫- داشتی سعی می‌کردی تحت‌تاثیر قرارش بدی. ‫- حالا هرچی.
‫اونا باید با اینگرید صحبت کنن.
‫اگه سر کار بوده، ‫پس می‌تونه بگه کجاها بوده.
‫ولی می‌بینی قضیه داره به کجا می‌کشه، ‫نه؟
‫اونا می‌خوان یه فاصله زمانی پیدا کنن.
‫یا بعد از دویدنت ‫یا موقعی که آنیا توی اتاقش بود.
‫می‌گن اون‌قدر وقت داشتی ‫که بری اونجا و بکشیش.
‫پس باید خیلی دقیق ‫به اون بازه‌ی زمانی فکر کنی.
‫رفتی تو اینترنت؟ ایمیلی زدی؟
‫هر چیزی که ثابت کنه ‫قطعاً تو اون خونه بودی.
‫خب، اگه چیزی یادت اومد بهم زنگ بزن.
‫در تماس باش.
‫ممنون.
‫خب، بذار یه چیزی ازت بپرسم.
‫به سرنوشت اعتقاد داری؟
‫- نمی‌دونم. ‫- نمی‌دونی؟
‫نظری نداری؟
‫باشه.
‫خب، به این فکر کن.
‫یه بازیکن بیسبال آمریکایی هست، ‫مال خیلی وقت پیش،
‫به اسم لاکی لورکی،
‫که توی جنگ جهانی دوم ‫مجبور می‌شه بره خدمت ارتش.
‫اولش، توی یه قطار ترابری بوده ‫که تصادف می‌کنه و سه نفر کشته می‌شن.
‫ولی لورکی بدون حتی یه خراش ‫جون سالم به در می‌بره.
‫بعدش توی چهارتا نبرد مختلف،
‫سربازی که دقیقاً کنار ‫لاکی لورکی بوده، کشته می‌شه.
‫لاکی بازم بدون حتی یه خراش ‫جون سالم به در می‌بره.
‫جنگ تموم می‌شه و لاکی قراره سوار هواپیما بشه ‫تا برگرده کالیفرنیا.
‫ولی دقیقه‌ی نود، ‫یه مقام عالی‌رتبه میاد.
‫لاکی رو از پرواز خط می‌زنن.
‫هواپیما بلند می‌شه و سقوط می‌کنه. ‫همه‌ی سرنشین‌ها کشته می‌شن.
‫این داستان واقعیه؟
‫آره، معلومه که واقعیه. ‫ولی هنوز تموم نشده.
‫بعد از جنگه و لاکی برگشته و ‫توی لیگ‌های دسته‌پایین بیسبال بازی می‌کنه.
‫تیمش تو جاده‌ن و ‫یه جا واسه غذا خوردن نگه می‌دارن.
‫یه پیام از طرف مدیر میاد
‫که به «لاکی» می‌گه به یه لیگ بالاتر ‫صعود کرده.
‫لاکی باید فوراً خودش رو ‫به تیم جدیدش معرفی کنه.
‫پس به جای اینکه با هم‌تیمی‌های قدیمیش ‫سوار اتوبوس بشه،
‫وسایلش رو جمع می‌کنه ‫و تصمیم می‌گیره با ماشین‌های جاده بره خونه.
‫اتوبوس به مسیرش ‫تو ارتفاعات کوهستان ادامه می‌ده،
‫تو دل تاریکی، در حالی که جاده خیس بوده،
‫و راننده کنترلش رو از دست می‌ده.
‫اتوبوس به ته دره سقوط می‌کنه ‫و آتیش می‌گیره.
‫- آره. ‫- به احتمالش فکر کن.
‫مرگ هفت بار سراغش میاد ‫و اون هر هفت بار از دستش در می‌ره.
‫این دیگه فراتر از شانسه.
‫این کائنات بوده که زنده نگهش داشته.
‫حالا بذار ازت بپرسم، ‫نظرت در مورد سرنوشت چیه؟
‫ماشین رو روشن بذار.
‫هر کدومشون باید به یه روش خاصی ‫انجام بشن.
‫لعنتی.
‫اگه ساکت بمونی، ‫همه‌چی درست می‌شه.
‫چی می‌خوای؟
‫پیچ‌گوشتی رو بذار زمین، کوین.
‫تو کی هستی؟ قضیه چیه؟
‫بذارش زمین.
‫به دخترات فکر کن.
‫«کیرا» و«کارلا». ‫اون تو دارن تلویزیون می‌بینن، نه؟
‫خیلی خب، گوشیت رو دربیار.
‫حالا به زنت پیام بده.
‫بنویس: «متاسفم.»
‫«منو ببخش.»
‫نه.
‫یا خودت انجامش می‌دی، یا من.
‫مجبورم نکن برم تو ‫و یه سری بهشون بزنم.
‫بهتره پای اونا رو وسط نکشیم.
‫متاسفم.
‫دوباره برگشتیم پیش هم، مگه نه؟ ‫پس شاید منم به سرنوشت باور دارم.
‫- سلام. ‫- اوه عزیزم، حالت خوبه؟
‫آره، نه، خوبم.
‫پلیسا فقط به خاطر اینکه ‫به «آرون» مشت زدم، سر و کله‌شون پیدا شد.
‫واقعاً معذرت می‌خوام که اومدن مدرسه‌ت. ‫خدایا، چقدر خجالت‌آور. ببخشید.
‫آره، خب، به «سم» گفتم ‫و اونم از نگرانی داره می‌میره، پس باید...
‫آره، نه، بهش زنگ می‌زنم.
‫- می‌خوای چند روز بیام خونه؟ ‫- نیازی نیست. ما خوبیم.
‫ولی اگه آرون به قتل رسی...
‫بابا، «پیج» کدوم گوریه؟
‫نمی‌دونن.
‫- همون‌جا بمون. ‫- اونا چی می‌گن؟
‫- فکر که نمی‌کنن اونم دست داشته، نه؟ ‫- نه، فکر می‌کنن کار منه.
‫ولی آرون یه عوضی آشغال بود، ‫و مطمئنم کلی دشمن داشته.
‫حس می‌کنم باید اونجا باشم.
‫واسه وقتی که بهم احتیاج داری.
‫تو دانشگاه بمون.
‫اگه اتفاق جدیدی افتاد بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
‫باشه. باشه.
‫ممنون.
‫عجب روزی بود، نه؟
‫هوای تازه لازم دارم.
‫- کسی می‌خواد باهام بیاد؟ ‫- نه، مرسی.
‫من میام.
مشکلی که نداری؟
‫زود برمی‌گردیم. ‫اون شراب رو نخور.
‫بدن آرون رو مثله کردن.
‫چطوری؟
‫واقعاً جزئیاتش رو می‌خوای؟
‫خب آره. تو از کجا خبر داری؟
‫«جسیکا»، وکیلم. ‫وقتی داشتم میومدم خونه بهم زنگ زد.
‫یه منبع داره.
‫تعجبی نداره.
‫منبعش بهش گفته که...
‫سه تا از انگشتاش رو بریدن.
‫جسیکا فکر می‌کنه با این حجم از خشونت، ‫ممکنه کار باندهای تبهکاری باشه.
‫خب، اگه...
‫اگه آرون زنده بوده،
‫ممکنه معنیش این باشه که یکی می‌خواسته ‫ازش اطلاعات بکشه.
‫چه جور اطلاعاتی؟
‫نمی‌دونم.
‫و حالا هم هیچ‌کس نمی‌تونه دخترمون رو پیدا کنه.
‫قراره چیکار کنیم؟
‫- سلام عزیزم. ‫- اوه.
‫خوابم نمی‌برد.
‫آره، منم همین‌طور.
‫فکر کنم بیشتر دیشب رو بیدار بودم.
‫می‌گن تقصیر ما نیست، مگه نه؟ ‫تقصیر والدین.
‫به نظرم حتماً هست.
‫یه بخش بزرگیش تقصیر ماست.
‫تقصیر انتخاباییه که داشتیم.
‫اون اوایل که فهمیدیم مواد مصرف می‌کنه، ‫به اندازه کافی باهاش قاطع برخورد نکردیم؟
‫«اینگرید»، نمی‌تونم کاری رو بکنم که تو کتابا نوشته شده.
‫اینکه بذاریم «پیج» به ته خط برسه. ‫اگه ته خطش مرگ باشه چی؟
‫حق با توئه.
‫نمی‌تونیم دست روی دست بذاریم. ‫نمی‌تونیم اون بیرون رهاش کنیم.
‫باید پیداش کنیم. اون بچه‌ی ماست.
‫می‌دونم.
‫و بیشتر از هر چیزی دلم می‌خواد برگرده به این خونه، سایمون.
‫خب، درسته، بیا با هم بریم دنبالش.
‫بیا قبل از اینکه اتفاق بدتری براش بیفته پیداش کنیم، قبل از اینکه...
‫...پلیس به چیزی متهمش کنه...
‫اون نکشتش. ‫اصلاً اهل این کارا نیست.
‫اون عوضی می‌تونست هر کسی رو به مرز آدم‌کشی برسونه. ‫برای ثابت کردنش کلی مدرک دارم.
‫فقط باید پیداش کنیم
‫و برگردونیمش خونه.
‫باید بریم آپارتمان آرون.
هان؟
‫اونجا صحنه‌ی جرمه.
‫شب می‌ریم.
‫بی‌سر و صدا.
‫اونجا آخرین جایی بود که زندگی می‌کرد.
‫باید از همون‌جا شروع کنیم. ‫بعدش می‌بینیم چی می‌شه.
‫باشه.
‫بریم برش گردونیم.
‫خب، نون پیتا با نصف سالاد.
‫و اینم غذای محبوب من.
‫نوشیدنی و بقیه‌ی چیزا ردیفه؟ عالیه.
‫چه غذای خوشمزه‌ای. ‫اینو منی میگم که گوشت‌خوارم.
‫نگران نباش.
‫این دفعه انتظار غذای مجانی ندارم.
‫خودم حساب می‌کنم.
‫- سلام. ‫- لو.
‫این پسر گمشده، هنری تورپ.
‫دارم پیج اینستاگرامش رو چک می‌کنم.
‫چیز جالبی پیدا کردی؟
‫بیشتر همون خودشیفتگی‌های همیشگیه، ولی یه چیزی هست.
‫یکی کامنت گذاشته،
‫«بی‌صبرانه منتظریم هفته‌ی دیگه ببینیمت!» ‫زیر آخرین پستش گذاشته.
‫ولی پروفایلش خصوصیه.
‫می‌تونی با اون جادوی کامپیوتریت ‫بفهمی کیه؟
‫- جادوی کامپیوتری زمان می‌بره. ‫- چقدر؟
‫نمی‌دونم. ولی...
‫یادت میاد گفتی باید بیشتر ورزش کنم؟
‫خب،
‫کلاس دوچرخه‌سواری ثابت اسم نوشتم، ‫و از امشب شروع می‌شه.
کلاس دوچرخه‌سواری ثابت اسم نوشتی؟
‫اوهوم.
‫لو، جون یه پسر در خطره.
‫می‌شه دوچرخه‌سواریت رو از هفته‌ی دیگه شروع کنی؟
‫می‌بینمت.
‫مطمئنی می‌خوایم این کارو بکنیم؟
‫تنها راهمونه.
‫آماده‌ای؟
‫باشه.
‫طبقه‌ی دوم، واحد ۲۳.
‫بیا بریم.
‫- خب حالا چی؟ ‫- بهش لگد بزن.
‫- با زانوم؟ ‫- یالا دیگه.
‫می‌خوای من بزنم؟
‫نه.
‫هی!
‫دنبال پیج می‌گردین؟
‫- می‌شناسیش؟ ‫- تو مادرشی، درسته؟
‫شبیهشی. یا اون شبیه توئه.
‫- می‌دونی کجاست؟ ‫- روحمم خبر نداره.
‫- کسی رو می‌شناسی که بدونه؟ ‫- یه نفر هست.
‫یه دوست؟
‫من دوستشم.
‫کورنلیوس هستم.
‫سایمون هستم. اینم اینگرید.
‫پیج اینجا نیست، ‫و قطعاً اون تو هم نیست.
‫اینجا آخرین جاییه که زندگی می‌کرده. ‫باید از یه جایی شروع کنیم.
‫به جز پیج، فقط دو نفر دیگه ‫کلید اون واحد رو داشتن.
‫- که یکیشون مُرده. ‫- اون یکی چی؟
‫پیج بهم یه کلید داد ‫چون مدام کلیداشون رو گم می‌کردن.
‫- اون اینجا زندگی می‌کرد؟ ‫- یا خدا.
‫زندگی جالبی نیست، نه؟
‫ولی دخترتون آدم مهربونیه.
‫حداقل با من که این‌طور بود.
‫با هم شطرنج بازی می‌کردیم. ‫سایمون، بهم گفت تو بهش یاد دادی.
‫بعضی وقتا میومد پیش من ‫یه چیزی بخوره.
‫اگه به کسی صدمه زده، ‫کار شیطان درونشه.
‫اون نقطه‌ضعف‌هات رو پیدا می‌کنه،
‫از توی پوستت می‌خزه ‫و وارد خونت می‌شه.
‫پس لابد آرون رو هم می‌شناختی؟
‫می‌شناختمش.
‫دو روز قبل از اینکه بمیره، ‫با عجله از کنارم توی پله‌ها رد شد.
‫پیج؟
‫مواد می‌خواست، واسه همین رفت پایین ‫سراغ روکو، ساقیشون.
‫اون تو زیرزمین ساختمون بغلی ‫کار می‌کنه.
‫آرون براش کار می‌کرد.
‫مواد لازم داشت. عجله داشت.
‫ولی وقتی از کنارم رد شد،
‫متوجه شدم صورتش خونیه.
‫انگار کتک خورده بود.
‫آرون کتکش زده بود.
‫پس خودم اومدم تو.
‫هیچ‌وقت تو کل زندگیم انقدر ‫دلم نمی‌خواست کسی رو بکشم.
‫ولی نکشتی.
‫پس کی کشته؟
‫واقعاً نمی‌دونم.
‫و از اون موقع دیگه «پیج» رو ندیدی؟
‫نه.
‫باید «پیج» رو پیدا کنیم.
‫بفهمیم بعد از اینکه از اینجا زد بیرون، ‫کجا رفت.
‫پس باید برید سراغ «روکو».
‫بهتون می‌گم کجا پیداش کنید.
‫- شما کی هستید؟ ‫- دنبال «روکو» می‌گردیم.
‫دخترمون، «پیج»، گم شده. ‫فکر می‌کنیم اون بتونه برای پیدا کردنش کمکمون کنه.
‫دنبالم بیاین.
‫می‌شناسمت.
‫همون چهره‌ی معروف اینترنتی هستی، آره؟
‫منو نزن!
‫خب، در مقابل شما آدمای محترم چه خدمتی از دستم برمیاد؟
‫شنیدیم که تازگی‌ها «پیج» رو دیدی.
‫اوه، شنیدید، نه؟
‫از کجا شنیدید؟
‫- فقط شنیدیم. ‫- از چی شنیدید؟
‫از کی.
‫چی؟
‫«از کی».
‫نه «از چی».
‫کجا بودیم؟
‫«پیج» مشتری شما بود.
‫اومده بود مواد بگیره.
‫هر کسب‌وکاری که فکر می‌کنید من دارم،
‫رازداری بخش اصلی‌شه.
‫ما کاری به کار و کاسبیت نداریم. ‫فقط می‌خوایم پیدا...
‫اطرافت رو نگاه کن.
‫- به نظرت اینجا شبیه جاییه که... ‫- ۱۰ هزار پوند.
‫واقعاً درمونده‌م.
‫- همراهته؟ ‫- نه، معلومه که نه. ولی می‌تونم جورش کنم.
‫- چی می‌خوان؟ ‫- اووه، اووه! هی! آروم!
‫- «لوتر»، اون اسلحه‌ی لعنتی رو بذار کنار. ‫- فقط می‌خوایم دخترمون رو پیدا کنیم!
‫- نه، نه. ‫- اینجا چیکار می‌کنی؟
‫فقط می‌خوایم دخترمون رو پیدا کنیم! ‫این کارو نکن!
[اونی که تو اینستاگرام هنری پیام گذاشته بود رو پیدا کردم]
[پیج گرین]
‫مترجم: زهرا حاجی‌پور ‫Zaaraa90
‫- نه! ‫- دیوونه‌بازی درنیار.
‫اینگرید!
‫اینگرید! اینگرید!
‫نه!
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]