« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::.
‫ببخشید.
‫خانم، اومدم خداحافظی کنم.
‫باید برم یه کار ناتموم رو درست کنم.
‫دلتون نمیخواد باهاتون بیام.
‫آه، متأسفانه نمیشه.
‫ولی شما قول داده بودین.
‫با این حرفایی که در موردت میزنن،
‫اصلا درست نیست در کاخ سلطنتی دیده بشی.
‫من که به تنهایی نمیتونم
‫همه این پلیدی هایی که ‫پاریس عاشقشه رو
‫در این دنیای بی ‌فایده ‌ایی که ‫ما داریم ساکت کنم.
‫آه عزیزم، ناراحت نشو...
‫چقدر التماس میکنم.
‫بفهم دیگه چقدر باید عاشقت باشم
‫که دارم همه اینا رو تحمل میکنم.
‫[ اغواگری ]
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫نه بریست نه سوبیز
‫هیچکدوم عمق فاجعه‌ ایی که ‫منتظرمونه رو نمیفهمن.
‫خودم میدونم چطور ‫انگلیسی ها رو تو آمریکایی ها رو بزنم زمین.
‫کل استراتژی اینجاست.
‫ولی ژنرالهای محترممون
‫الان بیشتر سرگرم توطئه ‌های درباریشونن...
‫برات پیام اومده
‫...حواسشون از فرماندهی آدما پرت شده.
‫اگه حواسمون پرت بشه،
‫دیگه خداحافظ فرانسه نو، ‫میافته دست انگلیس.
‫خانم، میدونم چقدر ناراحتتون کردم.
‫ولی بدترین بدبختیم اینه که ‫از نظرتون ازم متنفرین
‫در حالی که به کمکتون نیاز دارم.
‫کمک من؟
‫چرا باید بهت کمک کنم؟
‫در خونه ژرکور جلوی همه ‫تحقیرم کردی و مسخرم کردی.
‫حالا همه پاریس بهم پشت کردن.
‫با این حال بازم اومدی.
‫نامه ‌هات ول‌کن نبودن.
‫خانم،
‫بهتون قول میدم.
‫تا اوضاع رو درست نکنم یه لحظه آروم نمیشینم.
‫حالا که پاریس ما رو بیرون کرده،
‫میخوام خودم بیارمش اینجا.
‫میخوام یه مهمونی راه بندازم.
‫ایده باحالیه.
‫من قلعه و اسم دارم،
‫ولی از دنیا سر درنمیارم.
‫شما اشراف ‌زاده‌ها رو به اینجا میاری ‫و کمک میکنی که محترم بشم.
‫منم باعث میشم بدرخشی ‫و دیگه اعتبارت به خاطر من خراب نشه.
‫یه چیز کوچیک رو یادت رفته،
‫که به نظرم خیلی مهمه، ‫هرچند پیش پا افتاده هم هست.
‫شوهرت.
‫ژرکور و اشراف‌ زاده‌ها رو بیار.
‫من خودم شوهرم رو درست میکنم.
‫اگه یه مهمونی حسابی راه بندازیم چی؟
‫یه جشن برای سربازها در آمریکا.
‫برای جمع کردن پول براشون.
‫صد نفر مهمون رو یه شبه ‫تو صومعه قدیمیت جا بدیم؟
‫تزئینش میکنم، ‫تبدیلش میکنم به یه جای رویایی.
‫بالرین هم میاریم.
‫آه چقدر التماست میکنم.
‫این عجزم داره دیوو‌م میکنه.
‫خب، دست ‌کم انگیزه داری، ‫تحسینت میکنم.
‫واقعا.
‫استراتژیت اینجا عالیه،
‫ولی تاکتیکت افتضاحه.
‫مهمونی به هیچ دردی نمیخوره.
‫فرانسه آمریکا سرباز میخواد.
‫فایده نداره صدتا آدم ‫خوش ‌لباس رو دعوت کنیم
‫که فقط برای موسیقی و شامپاین میان.
‫هرچند شاید یه کم ساده ‌لوحم، عزیزم،
‫این ایده یه خوبی داشت.
‫این جشن تو رو به کل پاریس نشون میداد
‫به‌ عنوان قهرمان بی‌چون ‌و چرای ‫مبارزه برای فرانسه آمریکا.
‫فقط ظاهره، ولی...
‫تو همین دنیای بی‌ فایده ‌ایی که ما داریم.
‫خب پس شد.
‫بیا بزرگ فکر کنیم... عزیزم.
‫آقا و خانم دو لا کورتلیر،
‫ویکُنت پره‌ ساله و خانم پاکو دو فوشه.
‫پنه‌ لوپه مزون کرون.
‫کُنت دو ژرکور.
‫خوشحالیم دعوتتون میکنیم
‫بیست‌ و یکم اکتبر به مهمونی
‫عمه جونم، شنیدم تو پ ‫شت مهمونی مرتوی هستی.
‫چقدر خیالم راحت شد ‫که با هم آشتی کردین.
‫زیاد میبینیش؟
‫سباستین.
‫مث همیشه خوشگلی.
‫از من چیزی نمیگه؟
‫خستم کردی، برادرزاده‌.
‫من یادم رفته بودم عاشق خودشه،
‫تو فقط عاشق بخشش‌ هاش هستی.
‫چون دعوت ‌نامم نیومد، ‫گفتم خودم بیام بگیرم.
‫- دعوت نشدی. ‫- جرات داری؟
‫لازم نیست یادآوری کنی ‫اون رفتار قشنگت تو خونه ژرکور چی بود؟
‫ولی فکر کنم اون هنوز قراره بیاد.
‫ژرکور ستاره اصلی ماست.
‫وقتی تو، برادرزادم، فرصت داشتی ‫باهاش تسویه‌حساب کنی
‫متأسفانه گند زدی.
‫حالا برای اینکه آبروی خودم
‫و عزیزِ دلت ایزابل رو نجات بدم،
‫مجبورم ازت بپرسم میای یا نه.
‫- ولی داری منو ضایع میکنی. ‫- آها!
‫خوشبختانه اشتباهاتت ثروتت رو نابود نکرد.
‫اعتبارت هم همینطور.
‫حالا اگه دوست داری میتونی بری.
‫خانم دو روزموند، دوست عزیز.
‫انگار زیر نظر ژرکور
‫اشراف ‌زاده ‌ها نمیخوان بیان به مهمونیمون.
‫هر روز یه عالمه جواب منفی میرسه.
‫خانم، امکان نداره بیام. کُنت دو رابا.
‫انگار مصممه انتقام بگیره
‫با بدترین تحقیری که بتونه.
‫ما تو جشن بیست ‌و یکم‌تون نیستیم.
‫آیمن دو مونتسکیو.
‫بیشتر از همیشه به کمکت نیاز دارم.
‫اگه شوهرم بفهمه چه رسوایی ‌ایی منتظرمونه،
‫فکر کنم از هر کاری برمیاد.
‫برای مارکِز خانم
‫مرسی.
‫فرستنده؟
‫پسر عموتونه. دوک دو کوسه.
‫جوابش؟
‫بدون ما، کوسه
‫میاد.
‫خیلی خوشحالم.
‫بخون ببین چی نوشته.
‫مارکِز خانم، عمو جون عزیز، ‫تو این کار نشون دادی
‫همون روح بی‌ چشمداشت ‫پسرعموم مارکِز رو داری،
‫که بهم یادآوری کرد ‫اتحاد خانوادگیمون چقدر برام ارزشمنده.
‫من فکر میکردم از ازدواجمون بدش میاد.
‫این فرصت رو از دست نمیداد ‫که تو این کار شریف شرکت کنه.
‫به سلامتیش و کامل شدن عشقمون، عشقم.
‫عشقم،
‫من فتح کردم...
‫پالاتینا رو.
‫یادت نرفته باشم.
‫آهرین بار کی بهت افتخار دادم، عشقم؟
‫مارکِز خوشمز‌م.
‫همین امروز صبح بود.
‫امروز صبح؟ خب اون دیگه قرن پیش بود عزیزم.
‫ما برای با هم بودن ساخته شدیم، خانم.
‫آه مارکِز...
‫داره همین الان اتفاق میافته.
‫مارکِز، میبینی که...
‫میبینی.
‫یه کم دیگه صبر کن.
‫میبینی.
‫میبینی، مارکِز کوچولوی من.
‫فاحشه کوچولوی من.
‫ایزابل دو مرتویِ عالی من.
‫فاحشه گاییدن!
‫مارکِز کوچولوی من.
‫باید ببینی چی... آه!
‫گایید منو.
‫چرا داری میخندی؟
‫تو افتضاحی.
‫لباساتو بپوش.
‫من هنوز...
‫- آه! ‫- شب بخیر خانم.
‫تعجب کردم این ‌قدر زود دیدمت.
‫اومدم کمک بخوام، سباستین.
‫وقت بدی اومدی.
‫داریم میریم عروسی دختر یه نونوا،
‫میخوایم تبدیلش کنیم به عیاشی.
‫این کارو برام بکنی، ‫منم میبرمت پیش ایزابل.
‫این کارو برام میکنی؟
‫میتونم کاری کنم نسبت بهت مهربونتر بشه.
‫این قله‌ایه که ترجیح میدم تنهایی ازش بالا برم.
‫اگه تو کمک کنی، افتخارش مال تو میشه.
‫با این حال بهت فرصت میدم دوباره
‫از ژرکور جلو بیفتی.
‫مهمون افتخاریت اذیتت کرده؟
‫به همه گفته پاشونو تو خونه مارکِز نذارن.
‫خودت میدونی وقتی تصمیم بگیره ‫بلایی سر آدم بیاره چیکار میکنه.
‫آره راست میگی. ‫منم یه دوئل ناتموم باهاش دارم
‫جلوی چشم پاریس
‫جلوی چشم ایزابل.
‫اینم مارکِز ماست.
‫اینجا ژرکور.
‫و اینجا سلاح مخفیمون.
‫یه مهمون باکلاس که نفوذش ‫شاید بتونه ژرکور رو خنثی کنه.
‫کِی قراره این کارو بکنه؟
‫مثلاً قهرمان فونتنوا، کُنت دانتروش.
‫وبا گرفته قربان. میگن داره میمیره.
‫- عجب کلکی. ‫- آره خیلی.
‫چرا دوک دو روایان نه؟
‫بزرگترین سرمایه‌ دار پادشاهی؟
‫فقط اومدنش خودش یه اتفاقه که ‫کمتر کسی جرات نکنه بیاد.
‫دقیقاً، چون این مرد بی ‌نهایت پولدار
‫همیشه دور خودشو با بدهکارای ابدی پر کرده
‫لشکر انگل و هرزه بیشمار.
‫یه عالمه گزینه که پایه خوبی ‫برای مهمونیمون میشه.
‫ولی دوک به‌ خاطر هیچکسی ‫از قلعه ا‌ش بیرون نمیاد.
‫چطور میخوای بیاریش؟
‫با دخترش میکشیمش بیرون.
‫ژولیت دو روایان، ‫که دیوونه هست شوهرش بده.
‫ژولیت رو فاسد کنیم ‫تا پدرش رو تحت فشار بذاریم؟
‫تا وقتی بتونم به ‫دیدنیترین شکل ممکن خرابش کنم.
‫دیگه ژولیت نمیتونه ازدواج کنه.
‫ولی من به دوک قول میدم ‫فسادش رو مخفی نگه دارم.
‫- هوم. ‫- بعدش مجبوره هرچی بگم گوش کنه.
‫اسم خوب روایان رو هم ‫به لیست فتوحاتت اضافه کنیم.
‫ولی اون منو میشناسه.
‫اعتبارم معروفه. ‫نمیذاره نزدیک دخترش بشم.
‫پس باید یه نفر رو پیدا کنیم.
‫ازش چی میدونی؟
‫برای جبران قیافه نه‌ چندان خوب دخترش،
‫مجبورش کرده خیلی جدی موسیقی کار کنه.
‫دوست داره خواننده حرفه‌ ایی بشه.
‫پس ما به یه موزیسین نیاز داریم.
‫- یه معلم جذاب. ‫- یه پسر خوشگل با دستای لطیف.
‫خوشتیپ، اشرافی،
‫و حسابی مجهز.
‫من پیداش میکنم.
‫تو بیا.
‫خانم.
‫اسمت؟
‫دانسنی.
‫شوالیه دانسنی.
‫بذار ببینم.
‫بیا دنبالم.
‫خانم.
‫کوتاه میگم.
‫از خجالت دارم میمیرم.
‫حتی جرات نمیکنم نگاهتون کنم.
‫نمیتونم تحمل کنم ‫در چشاتون ببینم دیشب کی بودم.
‫هیچ حرفی، هیچ عذرخواهی ‌ایی
‫نمیتونه جبران گندی که زدم رو بکنه.
‫ولی دیوونه ‌وار دلم میخواد ‫دوباره احترامت رو به دست بیارم،
‫با یه کار بزرگ.
‫میرم آمریکا، میرم پیش سربازامون،
‫برمیگردم با کلی افتخار ‫که با زور به دست آوردم
‫و آبروم رو برمیگردونم.
‫و مثل همیشه
‫عشق تو رو میخوام.
‫خانم، همین الان میرم. ‫خداحافظ، تا دیدار دوباره.
‫خانم.
‫صبح بخیر.
‫فوری برگرد تو کالسکه.
‫ اینو تو این خونه اوردی؟
‫باید به حرفاش گوش کنی.
‫- هیچ‌وقت گوش نمیدم. ‫- میدونه چطور ژرکور رو زمین بزنه.
‫بدون اون نمیتونی.
‫خانم، من فقط میخوام کمک کنم.
‫حتی اگه کمکم رو بخوای، ‫مهمونی نمیای، تمومش کرد.
‫این چیه...
‫مهمون داری؟
‫خواهر شوهرمه، خانم دو ولانژ.
‫خانم.
‫شوهر عزیزم،
‫الان برات مینویسم چون میدونم ‫به ‌زودی سوار کشتی میشی
‫که از لطفت به خودم تشکر کنم.
‫به ‌خاطر تو تنها نیستم.
‫خانم دو ولانژ که تو
‫با فکر خوب دعوتش کردی،
‫زن فوق ‌العاده‌ایه
‫که با اون درباره آماده کردن مهمونیمون ‫خیلی خوش میگذره.
‫در حضورش و دخترش دوباره
‫ذوق بازی پیدا کردم، ‫ذوق جوونیِ ورق بازی
‫با دوستان، با اعتماد و خنده.
‫شک ندارم خواهرت هم ‫برات از شادی قلعه میگه.
‫حضور سسیل
‫به‌ خصوص با ارزشه چون خواننده ماهریه.
‫دوستم خانم دو روزموند ‫پیشنهاد داد موزیسین دعوت کنم
‫که بتونن سسیل رو همراهی کنن.
‫یه استاد جوون و معتبر، شوالیه دانسنی
‫و ژولیت، دختر دوک دو روایان،
‫که پدرش با لطف اجازه داد ‫بیاد تو کنسرت دل ‌انگیزی
‫که الان خونمون رو پر کرده.
‫سسیل و ژولیت خیلی زود با هم جور شدن.
‫ژولیت آدم دوست‌ داشتنی‌ ایی هست.
‫اعتمادش میتونه خیلی به کارمون بیاد.
‫اگه پدرش محبت کنه بیاد مهمونیمون،
‫ثروت و نفوذش کافیه که آمریکا رو
‫دوباره ببره وسط همه حرفا.
‫تو رو با شمشیر تو دستت تصور میکنم ، ‫در بدترین خطرها،
‫از تحسین دارم میلرزم
‫و شاید یه حس لطیفتر.
‫قربان...
‫مسیر پر از باده، ‫تا پونزده مایل دریایی شرقی.
‫امروز راه افتادن خیلی خطرناکه.
‫کی پیشنهاد میکنی بریم؟
‫وقتی فرانسه نو
‫تبدیل شده باشه ‫به یه کنجکاوی تاریخی مسخره،
‫می‌سی‌سی‌پی سرکش فقط مال شجاعا میمونه
‫و فقط مال اونا، دوست من.
‫برو آماده شو.
‫ژولیت به دانسنی نگاه نمیکنه.
‫ولی سسیل و دانسنی ‫انگار به هم علاقه دارن،
‫برناممون خراب شد.
‫دانسنی یه کم عاقله.
‫برای بعضی زنا زیبایی کافی نیست.
‫یه چیز دیگه هم میخوان.
‫مثلا یه کم شیطونی؟
‫میشه اینجوری گفت.
‫خودت دست به کار شو. ‫چون دانسنی زیادی عاقله،
‫من به شیطنت تو اعتماد دارم ‫که ژولیت رو فاسد کنی.
‫مگر اینکه این دختر خوشگل اصلاً تیپت نباشه.
‫آه یادم رفت،
‫اعتبارت.
‫خوشحالیت مهم ‌تر از این حرفاست.
‫پس بعد از کلاس ببرش خونه‌ش.
‫فرق کردی.
‫چته؟
‫نکنه حامله ‌ایی؟
‫حامله نیستم.
‫یه کم تجربه دارم تو این زمینه...
‫به همین خاطر هنوز اینجایی، ویکُنت.
‫حالا امیدواریم این تجربه
‫روی ژولیت ما اثر درست بذاره.
‫اوایل بهار ۱۷۳۱، ونیز غرق در زیبایی بود.
‫از هر خونه ‌ایی صدای بالاد و سونات میاومد.
‫خوشبختی و عقل انگار همه جا پخش شده بود
‫مثل ویبراتوی ماندولین.
‫- ولی شعر میگه... ‫- دیگه کافیه.
‫خیلی.
‫چرا پیپت رو نمیذاری کنار ‫و ترومبونت رو درنمیاری؟
‫ببخشید مامان؟
‫آقا، دیگه تموم بشه.
‫وایسا!
‫برو یه کم قارچ شانتره جمع کن.
‫شانتره تو این فصل؟
‫باشه، خانم
‫خب، قراره چکار بکنی که اینقدر...
‫خوشمزه باشه؟
‫که باعث بشه برات یه نامه پر از عشق بنویسم.
‫نامه‌ ایی که بعدش ‫تو باهاش پدرم رو تهدید کنی.
‫تا مجبورش کنی ‫دعوت دوست عزیزت رو قبول کنه.
‫مگر اینکه...
‫یه راهی پیدا کنی که ‫شوالیه دانسنی رو مجبور کنی بیاد سراغم؟
‫با این حال...
‫من به مارکِز دو مرتوی احترام میذارم ‫و تو هم بامزه‌ ایی، ویکُنت.
‫ها!
‫شاید از پدرم بخوام بیاد مهمونی کوچولوتون.
‫واقعاً؟
‫بالاخره...
‫میتونستم همه اینا رو بعد از ‫لذت بردن از جاذبه‌ هات بگم.
‫خیلی خوشمزه‌ هست، خانم.
‫نمیدونم چطور از پذیراییت تشکر کنم.
‫کلمه مهم نیست، دخترم.
‫امروز صبح از مارکِز نامه گرفتم.
‫میدونستی برادرم قرار بود دیروز حرکت کنه؟
‫جالب نیست؟
‫طوفان چند ساعت بعد از رفتن از ساحل
‫مجبورش کرد برگرده بندر.
‫پس انگار زودتر از اون چیزی که فکر میکرد
‫لذت برگشتن شوهر بزرگت رو داری.
‫استادت رو چطور پیدا کردی؟
‫شوالیه دانسنی؟
‫خب، فکر کنم خیلی...
‫خیلی؟
‫بااستعداد؟
‫آره.
‫تو خودت هم انگار خیلی بااستعدادی.
‫شما دوتا برای هم ساخته شدین.
‫کیه؟
‫ویکُنت عزیزم.
‫چه خبرای خوبی آوردی؟
‫احتمالاً جوابای مثبت بیشتر، ‫ولی یه پیام از دوک دو روایان هم هست.
‫امیدوارم پشیمون نشده باشه...
‫ایزابل.
‫آه چیکار کردی؟
‫ایزابل.
‫اینجام.
‫- برو بیرون. ‫- ایزابلا...
‫گفتم برو بیرون!
‫برو بیرون!
‫تموم شد.
‫بیا اینو فراموش کنیم و برگردیم سر کارامون.
‫برادر عزیزتر از جانم،
‫جدی بودن اوضاع مجبورم کرد ‫دوباره برات بنویسم.
‫هنوز دارم نقشه ‌های همسرت ‫و ویکُنت دو والمون رو کشف میکنم.
‫هم ‌دستیشون انگار داره ‫به برنامه ‌های آینده میرسه،
‫که میترسم به آبروی تو لطمه بزنه.
‫رویان چی میگه؟
‫بورس آمستردام ورشکست شد.
‫دوک کاملاً درگیره ‫و معذرت خواسته که نمیتونه بیاد.
‫قول داده بود بیاد، میاد.
‫ژولیت میاد.
‫باید دوک رو مجبور کنیم ‫دخترش رو به پولش ترجیح بده.
‫هوم.
‫باید امشب استراحت کنی.
‫اراده‌ ات تحسین‌ برانگیزه.
‫ولی حتی شجاع ‌ترین سربازا ‫وقتی زخمی شدن اسلحه‌ شون رو زمین میذارن.
‫کدوم زنی از سرباز تو قویتره؟
‫مگه از بچگی به خون و درد عادت نکرده؟
‫و به درد؟
‫جدی، ویکُنت،
‫نذار ترست بیاره پایین.
‫بیا دوباره شروع کنیم.
‫حالا، یه پدر واقعا چقدر میتونه کور باشه؟
‫چی میگی؟
‫رویان نمیتونه صدای دخترش رو مثل ما بشنوه.
‫مرد که هنوز کر نشده.
‫پس ما به...
‫نقطه اوج جشن یه لحظه موسیقی باشه.
‫از اون مدل که یه پدر رو ‫پر از غرور کنه، مثلا.
‫و ژولیت؟
‫ژولیت.
‫تعجب میکنم اگه کور باشه ‫به بی ‌استعدادی خودش.
‫همه‌چیز باید قشنگ‌تر بشه.
‫یه گول زدن،
‫یه مانور.
‫ایزابل.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫خانم دو فورسی. ‫چقدر خوشحال شدم اومدین.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- عالی، مرسی.
‫پسر عزیزتون هنوز در مأموریتشه؟
‫آره.
‫- همه چیزایی که گفتم رو یادت مونده؟ ‫- گیج ‌کننده‌ هست.
‫- اینقدر اسم بهم گفتی. ‫- نباید اشتباه کنی.
‫رویان داره میرسه. ‫الان همه‌ چیز مشخص میشه.
‫ببخشید.
‫لطفاً همه بیان نزدیک صحنه،
‫- کنسرت داره شروع میشه. ‫- آه!
‫یه قطعه از شوالیه دانسنیه.
‫برای آقای دوک دو روایان، راه بدین لطفاً.
‫فکر نکنم تمرین کرده باشه.
‫باید ببینیم.
‫واقعاً میتونه بخونه؟
‫مرسی، خیلی خیلی ممنون.
‫مرسی از شوالیه و مارکِز دو مرتوی.
‫مرسی مارکِز، امشب فوق ‌العاده بود.
‫خیلی عالی بود.
‫کی فکرشو میکرد اینقدر خوب بخونه؟
‫ما رو میشنید!
‫- مرسی، ویکُنت. ‫- چرا؟
‫خودت خوب میدونی چرا.
‫قول میدم، مارکِز، واقعاً نمیدونم.
‫میدونی، هیچوقت نباید به بچه‌ ات شک کنی.
‫خانم، اگه کمکی از دستم بربیاد.
‫مارکِزم الان تو بندر سنت آرگون گیر افتاده.
‫باید بره آمریکا.
‫و دوست داری زودتر راه بیفته؟
‫فردا میتونم جورش کنم.
‫امشب جور میکنی؟
‫افتخار و شهرت برای مارکِز شجاع دو مرتوی.
‫مرسی.
‫ببخشید.
‫من کُنت دو ژرکورم.
‫سسیل دو ولانژ.
‫عزیزم، خوبی؟
‫دخترت از آسمون افتاد ‫و تو هم درست بعدش پیدات شد.
‫امشب خوشبخت ‌ترین مرد دنیام.
‫کُنت عزیزم.
‫آه، بالاخره اومدی.
‫میشه گفت نذاشتی انتخابی داشته باشم. ‫هدف خیلی شریفی.
‫مهمونی خیلی قشنگی.
‫دوستای نزدیکم،
‫- دوک دو روایان، تو عزیزم. ‫- آه...
‫ولی شنیدم نمیخوای بیای.
‫تو از همه بیشتر میدونی ‫نباید به شایعه ‌ها گوش داد.
‫من شاید گوش ندم، ‫ولی اونا بازم میان سراغم.
‫ولی مطمئنم حضورت ‫برای همیشه ساکتشون میکنه.
‫- خانم. ‫- کُنت عزیزم.
‫این خیلی خجالت‌ آوره.
‫چرا خانم؟
‫دیر اومدم خوش ‌آمد بگم، کُنت عزیز.
‫ولی منم به همون اندازه دیر کردم.
‫خجالت نکشیدی؟
‫خب خانم، من برای خجالت کشیدن ‫به بیشتر از اینا نیاز دارم.
‫اولین دیدارمون، اگه درست یادم باشه.
‫خیلی دور از خجالت.
‫غافلگیرت میکنم، خانم.
‫یکی از لذتای کوچیک زندگیم ‫که خیلی دوستش دارم
‫اینه که بفهمم یکی رو دست ‌کم گرفتم ‫و از پیشرفتش تعجب کنم.
‫دیدنت امشب اینقدر ‫درخشان خیلی بهم حال داد.
‫فکر کنم بیشتر همدیگه رو ببینیم.
‫به جهنم خوشمزه دنیای بزرگ خوش اومدی.
‫خانم.
‫این یه پیروزی بود.
‫دشمنام اومدن جلوم زانو بزنن.
‫دیروز ما زنای تحقیرشده بودیم.
‫لذتشو ببر، ایزابل.
‫فردا دوباره هدف میشیم.
‫خانم، استعداد میزبانیتون
‫زیبایی معاشرت ما رو روشن میکنه
‫و اینجا به ذهن لطیفتون ‫ادای احترام میکنم که باعث فکر کردن میشه.
‫همین امروز صبح چیدم، خانم.
‫به درخواست کُنت دو ژرکور.
‫مطمئن بودم برام مینویسه.
‫چه مرد بااحساسی.
‫عزیزم...
‫خیلی بهت افتخار میکنم.
برگردان به پارسی: مرتضی راکی
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]