« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫.::: مترجم مرتضی راکی :::.
‫نمی تونم راضیت کنم باهام بیای؟ ‫جشن توره دل مار چه مشکلی داره؟
‫هی، خوناس، اذیت نکن. ‫داریم با یکی قرار میذاریم.
‫آره، ولی دوست داشتم ‫تو رو به همه نشون بدم.
‫مرسی.
‫تا حالا گوشواره به این زشتی دیده بودی؟
‫وای، واقعا زشتن! ‫کی اینا رو بهت داده؟
‫اوه، اینا کادوئه. ‫خب... آره، خیلی زشتن.
‫یه زن نابینا بهم داده.
‫خوشت نمیاد، ولی بازم میندازی شون؟
‫خوناس، اینجا پیاده مون کن.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫- بعدا می بینمت! ‫- به سلامت!
‫مرسی.
‫آدمای خوبین؟
‫- خب، بعضیا خوبن. ‫- دلم درد می کنه.
‫خب، فقط خودتو نگه دار، خوب میشی.
‫اگه نشم چی؟
‫مارتا، بی خیال، فقط یه پارتیه. ‫یه کم فکر کن.
‫قراره حسابی برقصی.
‫یه عالمه پسر خوش تیپ اونجا هست،
‫شاید از یکی خوشت بیاد و بتونی ‫باهاش حال کنی، می فهمی؟
‫یا اگه نشد، فقط واسه بودنمون اونجا ‫بهمون پول میدن.
‫وای! چه پارتی باحالی.
‫موزیکشو دوست دارم.
‫الان به بلتران پیام میدم که رسیدیم.
‫- اوه، وای! ستاره های امشب! ‫- دیر کردیم؟
‫نه، اصلا دیر نیست، ‫دقیقا به موقع. بیاین تو!
‫خوشت اومد؟
‫عاشقشم.
‫بریم.
‫وای خدا! هه، هه، هه!
‫- به پارتی خوش اومدی! ‫- مرسی!
‫خب، حالا برو خوش بگذرون.
‫بیا.
‫لذت ببر، خودتو ول کن، هوم؟ ‫و با همه خیلی مهربون باش.
‫برو دیگه!
‫وای!
‫لعنتی، این قرص داره کارشو می کنه...
‫هی، نگاه کن. کارلوس خائن، ‫اون یارو توی تلویزیون.
‫ورونیکا؟
‫اون کیه؟
‫- هی، خوبی؟ ‫- من مراقبش می مونم.
‫نه. خودم مراقبشم، نیاز به هوا داره.
‫ورونیکا؟
‫شاید، ولی فکر کنم یه کم آب بهتر باشه.
‫- ورونیکا. ‫- هی، مارتا کجاست؟
‫هیس، هیس، هیس. ‫ آروم باش، آروم باش...
‫[ دو قبر ]
‫بابا...
‫ساعت سه شده؟
‫چی شده؟
‫- هی، هی! ‫- منو ببر اداره پلیس، متأسفم.
‫همه چیز تقصیر منه.
‫چی؟
‫عزیزم...
‫چی کار کردی؟ راستشو بهم بگو.
‫عمدا نبود. یه اتفاق بود.
‫لعنتی، حالا چی کار کنم؟
‫- لعنتی! ‫- بابا، من... نمی تونم اینجا بمونم.
‫- باید بریم گارد مدنی... ‫- بابای مارتا دنبالت میاد!
‫- نمی تونیم. ‫- یه اتفاق بود!
‫رافائل اهمیتی نمیده که اتفاقی بوده یا نه.
‫بهت گفته باباش چی کاره ست؟
‫می کشتت.
‫اون یه قاتله.
‫دنبالت میاد، اینجا امن نیست.
‫یه راهی پیدا می کنیم. قول میدم.
‫هی، بهم نگاه کن.
‫هیس.
‫نمیذارم از دستت بدم... ‫قول میدم.
‫می شنوی؟
‫نمیذارم.
‫بهم اعتماد داری؟
‫کتتو بده بهم، باشه؟
‫بیا.
‫گوشیت.
‫بیا.
‫خب. اون سرش.
‫اون سرشو بگیر. بجنب!
‫با سه می کشیم.
‫سلام، آنتونیو.
‫مرسی، فرهید. مرسی.
‫قراره یه مدت با فرهید تو مراکش بمونی.
‫نه، نمی مونم.
‫فقط تا وقتی اوضاع آروم شه، چند روز.
‫تا وقتی امن شه، فقط چند روز.
‫آنتونیو. متأسفم، ولی باید بریم.
‫بیا.
‫مواظبش باش.
‫تو فقط ولش کردی تو مراکش؟
‫کی قراره برگرده، آنتونیو؟
‫چقدر قراره بمونه؟ ‫فقط تا وقتی اوضاع آروم شه؟
‫میدونی که رافائل سالازار ‫هیچ وقت آروم نمیگیره.
‫نمی فهمی؟
‫اون هیچ وقت برنمیگرده.
‫من یه فرار به برزیل برنامه ریزی کردم.
‫یه خونه تو سائوپائولو پیدا کردم برامون.
‫اونجا هیچ کس پیدامون نمی کرد.
‫ولی بعد از اون ماجرای بلتران، ‫اون ویلا و...
‫پلیسا که بو کشیدن، من...
‫تقریبا پول لازم رو جمع کرده بودم.
‫آه، برزیل.
‫من چی؟ کِی قراره به من بگی؟
‫وقتی دیگه اونجا بودی؟
‫ها؟
‫دو سال، آنتونیو.
‫دو سال درد و رنج!
‫فقط به این فکر می کردم که ‫شاید چی به سر ورونیکا اومده.
‫این همه عذابم برای چی بود؟
‫برات مهم نیست، یا چی؟
‫هیچ کس نباید می فهمید. ‫این تنها راه محافظت ازش بود.
‫باورم نمی شه.
‫آنتونیو، نمی فهمی چی کار کردی؟
‫تو دخترتو فراری کردی. ‫این تنها کاری بود که کردی!
‫به این میگی محافظت؟
‫هه! مطمئنم فکر می کنی ‫تو محافظ بزرگ این خانوادگی،
‫ولی فقط یه بزدلی!
‫میدونی که باید بهم میگفتی، آنتونیو! ‫باید بهم اعتماد می کردی...
‫برای چی؟ چرا؟!
‫چرا؟
‫تو چی کار می کردی، هوم؟
‫کمکم می کردی؟ ها؟
‫مثل وقتی که لوپه ‫یا ورونیکا به دنیا اومدن؟
‫یا وقتی، میدونی، زنم سرطان گرفت؟
‫کجا بودی وقتی سرطان داشت ‫زنده زنده می خوردش؟
‫کجا؟ خودم بهت میگم.
‫ولمون کردی رفتی با اون هیپی های لعنتی،
‫و بعدش، بعد از پونزده سالگیم ‫دیگه به زور دیدمت.
‫پونزده سالم بود، ایزابل!
‫کی پشتم بودی؟
‫کی؟
‫هیچ وقت... هیچ وقت نبودی!
‫تو فقط یه زن خودخواهی که پیر شدی
‫و وقتی به نفع خودت بود، ‫دلت خواست مادربزرگ بشی.
‫برای همین برنگشتی؟
‫دیگه موعظه نکن، باشه، ایزابل؟
‫حقیقت ورونیکا رو بهت گفتم. ‫این برای لوپه بود.
‫نه برای تو.
‫- هی، عزیزم. ‫- هنوز سرم درد می کنه.
‫خب، بیا برات یه چیزی بیارم.
‫چرا هنوز اینجایی، ایزابل؟
‫ورونیکا کجاست؟
‫نمیدونم.
‫شش ماه بعد از اینکه ‫گذاشتمش با فرهید، غیبش زد.
‫خب، حتما هنوز باهاش در ارتباطی، نه؟
‫هر جمعه شب به خط ثابت رستوران زنگ می زنه.
‫حالش چطوره؟
‫خوبه. مهم تر اینکه امنه.
‫ما تنها کسایی نیستیم که ‫دقیقا میدونن اون شب چی شده.
‫یه دختر دیگه تو پارتی بود، ‫جمیله عبدالله.
‫- آره، جمیله، آره. ‫- دقیقا.
‫اونقدر ترسیده بود که ‫همون شب از شهر غیبش زد.
‫ولی اگه رافائل سالازار پیداش کنه، ‫جمیله می تونه بگه چی شده.
‫ولی نمی کنه، چون تا جایی که ‫اون میدونه، جمیله وجود نداره.
‫آنتونیو!
‫آنتونیو! اون میدونه، باشه؟
‫داری در مورد چی حرف می زنی؟
‫گوشیم.
‫- آره؟ ‫- پیداش کردم.
‫تو یه شهر تو آلمریا، سن خوزه. ‫آدرسو برات می فرستم.
‫تو یه کلوپ غواصی کار می کنه.
‫خودم امروز بعدازظهر می رم اونجا.
‫وقتی پیداش کردم بهت خبر میدم.
‫این دیگه چه کوفتیه، رافائل بود؟
‫آنتونیو، وایستا، وایستا.
‫باید بهم گوش بدی، آنتونیو.
‫الان برو پاسگاه گارد مدنی، ‫و رافائل سالازار رو لو بده.
‫پلیسا دنبال کارلوس خائنن، ‫همون یارو توی تلویزیون.
‫باید بگی که مطمئنی ‫سالازار اونو دزدیده. فهمیدی؟
‫این چه ربطی به کارلوس خائن داره؟
‫آنتونیو، لطفا. ‫فقط این یه بار بهم اعتماد کن.
‫اونا... چیزای وحشتناکی ‫درباره من میگن.
‫متأسفم، ولی... همش حقیقت داره.
‫ولی... همه ش برای ورونیکا بود.
‫لطفا، آنتونیو. کاری که میگم رو بکن.
‫برو پاسگاه گارد مدنی.
‫این برای خیرشه.
‫نمی تونیم همیشه فرار کنیم.
‫رافا...
‫تموم شد.
‫اشکالی نداره.
‫الان تموم شد.
‫من اینجام، پیش تو.
‫رافائل.
‫باید برم.
‫گارد مدنی
‫صبح بخیر، سالازار.
‫اگه باهام بیای... چند تا سوال دارم ‫که تو پاسگاه ازت بپرسم.
‫داریم درباره گم شدن ‫کارلوس خائن تحقیق می کنیم.
‫درباره ش چیزی شنیدی؟
‫- مجری محبوب تلویزیون؟ ‫- من زیاد تلویزیون نگاه نمی کنم.
‫خب، خائن قراره برای تعطیلات بره.
‫قرار بود بره تایلند، ‫ولی هیچ وقت نرفت،
‫چون سوار هواپیماش نشد ‫و تو هتلش هم چک این نکرد.
‫تازه، گوشیشم خاموشه.
‫رافائل، چیزی نگو!
‫- اوه، عالیه، به موقع رسیدی. بشین. ‫- بگو چرا اینجاییم.
‫دارم از موکلت بازجویی می کنم. ‫می تونی بهمون ملحق شی. فهمیدی؟
‫پس پیشنهاد می کنم بشینی، لطفا.
‫مدارکی هست که نشون میده
‫موکلت ممکنه مظنون ‫یه پرونده گم شدن باشه.
‫یه پرونده گم شدن آدما.
‫خوب گوش کن. پنج دقیقه وقت داری ‫منو از اینجا ببری بیرون، وگرنه...
‫سلام. چه خبر؟
‫آموزش کایت سرف آلمریا
‫بدون مدرک، آقا، ‫اون اصلا جنایتکار نیست.
‫خب، ما میدونیم که خائن ‫با یه ون نزدیک خونه اش برده شده.
‫ما یه فیلم از دوربین امنیتی داریم
‫که راننده رو نشون میده.
‫و اتفاقا اون قبلا برای تو کار می کرده.
‫الان دارن تو فرودگاه دستگیرش می کنن.
‫فکر می کنی چقدر احتمال داره بگه، ‫یا بهتره بگم، اعتراف کنه...
‫که تو دستور دزدیدن خائن رو دادی؟
‫داری درباره چی حرف می زنی؟
‫چرا انقدر گیر دادی به من؟ ‫میدونی جنایتکارای واقعی وجود دارن؟
‫هی حرف می زنی ‫و هیچ چیز درست حسابی نمیگی،
‫پس فکر کنم بی فایده ای.
‫نتونستی قاتل دخترمو پیدا کنی،
‫برای همین سعی داری منو نابود کنی.
‫باید مراقب باشی، ‫داری یه اشتباه خیلی جدی می کنی.
‫داری یه افسر رو تهدید می کنی؟
‫نه.
‫تهدید نیست.
‫گروهبان، یه لحظه؟
‫- خونی که پیدا کردیم، مال بلتران بود. ‫- چی؟
‫رافائل. داری آزاد میشی ‫چون مدرکی ندارن.
‫- حالا همه چیز خوبه، ولی اونا حواسشون بهته... ‫- اوه!
‫- خوبی؟ مطمئنی؟ ‫- خوبم، نگران نباش.
‫رافائل. باید بهم گوش بدی، ‫فقط برو خونه و کم پیدا باش.
‫خونه بمون، لطفا!
‫رافائل!
‫مواظب موتور باش، ‫نمی خوام به خودت آسیب بزنی.
‫بای، جمیله!
‫دارم میام!
‫جمیله؟
‫آره، سلام. می شناسمت؟
‫نه، ولی... امیدوارم بتونیم حرف بزنیم. ‫آدرستو از پدر و مادرت گرفتم.
‫پدر و مادرم؟
‫آره. می تونم بیام تو؟
‫واقعا مهمه که حرف بزنیم.
‫آه، چه بوی خوبی!
‫مرسی.
‫اوه... چیزی مثل شیر داری؟
‫- سویا دارم. ‫- آه، عالیه.
‫- اگه لطف کنی یه کم شکر اضافه کن! ‫- استویا اوکیه؟
‫آره، حتما!
‫خیلی ممنون.
‫صبح بخیر، آنتونیو.
‫- رستوران باز نیست. ‫- مادرت کجاست؟
‫نمیدونم.
‫گوشیشو جواب نمیده، ‫ماشینش هم تو پارکینگ نیست،
‫برای همین فکر کردم شاید تو بدونی.
‫اینم از ایزابل. یهو غیبش می زنه و ‫به هیچ کس نمیگه برمیگرده یا نه.
‫خب، مهمه.
‫میدونی گفتی یه تماس ناشناس
‫درباره کارلوس خائن داشتی؟
‫هر دومون میدونیم دروغه. ایزابل بود.
‫خدایا، اون یه زن هفتاد ساله هست.
‫- چرا باید چیزی درباره اون بدونه؟ ‫- آنتونیو...
‫قبلا، ما، اوه، تو خونه ش خون پیدا کردیم.
‫گفت از گوشته، ‫ولی در اصل مال بلتران بود.
‫مادرت حالش خوب نیست.
‫نمیدونیم چطور، ولی فکر می کنیم ‫با رافائل سالازار در ارتباطه.
‫تا جایی که شنیدم، رافائل تو زندانه.
‫دیگه نه.
‫مدرک کافی نبود، ‫برای همین مجبور شدیم آزادش کنیم.
‫آنتونیو، من... ‫می فهمی چی دارم بهت میگم؟
‫دارم میگم فکر می کنیم مادرت ‫تو دو تا قتل دست داشته.
‫و اگه اینطور باشه، باید دستگیرش کنیم،
‫نمی تونم بی خیالش بشم.
‫نمیدونم کجاست.
‫مدت زیادیه اینجا زندگی می کنی؟
‫چند ماهه، آره.
‫- هوم. ‫- خب، چی می خوای بگی؟
‫اوه... پدر و مادرت ‫خیلی ازت تعریف کردن.
‫نه، نکردن.
‫چند ساله باهاشون حرف نزدم.
‫نمیدونم تو کی هستی...
‫خب فقط بگو چی می خوای، ‫یا قهوه تو تموم کن و برو.
‫درباره اون پارتیه. ‫تو اون پارتی چی شد؟
‫کدوم پارتی؟
‫همون که دو سال پیش بود. ‫همونی که مارتا سالازار توش مُرد.
‫من چیزی درباره اون پارتی نمیدونم.
‫یه دختر دیگه هم تو اون پارتی بود. ‫و فکر کردن اونم مرده.
‫- ورونیکا رو می شناسی؟ ‫- حالم... خوب نیست.
‫ورو...
‫هی عزیزم، برگشتم!
‫داری چیزی درست می کنی؟ ‫چون بوی خوبی میده!
‫کجایی؟
‫مامان بزرگ؟
‫وای خدایا!
‫- اوه! ‫- ورو!
‫- اوه، مامان بزرگ. ‫- ورو...
‫خیلی وقته دارم خواب ‫این لحظه رو می بینم.
‫اینجا چی کار می کنی؟
‫ورو...
‫رافائل سالازار نمیدونه ‫مارتا چطور مُرد.
‫هیچ کس دیگه هم نمیدونه.
‫فقط بابام میدونه.
‫خب، نه. میدونی، ‫الان پلیسا درباره ویلا میدونن،
‫بلتران و پارتی هم همین طور.
‫ولی اسمت، ‫هنوز مطمئن نیستم بدونن.
‫جمیله... بیا.
‫این حالتو خوب می کنه، یه جرعه بخور.
‫عادلانه نیست!
‫باید بازم فرار کنم؟
‫الو؟
‫چی کار کرد؟
‫آره، اوه، مرسی که خبرم کردی.
‫الان بهم گفتن یه مردی ‫اومده سرکار دنبالم.
‫- جیو! ‫- ایزابل!
‫وای، چقدر گذشته!
‫مرسی بابت این!
‫خواهش می کنم!
‫هیچ وقت فراموشش نمی کنم.
‫ورونیکا، بیا اینجا.
‫- این جیوئه. ‫- سلام.
‫- نوه ام. ‫- ورونیکا.
‫- سلام. ‫- و جمیله.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫بیا تو! همه چیزو آماده می کنم.
‫اوه، مرسی!
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫جمیله الان خوابه. ‫حالش خیلی خوب نیست.
‫خب، اوه، شما دو تا چطور دوباره همو دیدین؟
‫تو اینستاگرام شروع کردیم به حرف زدن.
‫من یه پروفایل فیک داشتم، و...
‫بعد یه روز بهش گفتم تو آلمریام.
‫بابام گفته بود یه روز ‫دوباره همه کنار همیم، ولی...
‫اون روز هیچ وقت نرسید، پس...
‫اگه جمیله نبود، ‫من هنوز تو مراکش بودم،
‫هرچند هیچ کدوممون ‫اینو انتظار نداشتیم.
‫کابوس میدیدم.
‫خیلی سعی کردم، ‫ولی فقط به مارتا فکر می کردم.
‫فکر کنم اینو حقمه.
‫عادلانه نیست که...
‫من خوشحالم.
‫فکر می کردم از همه زرنگترم.
‫پول خوب درمی آوردم و...
‫حسابی خوش میگذروندم.
‫و مارتا رو راضی کردم که باهام بیاد.
‫ولی چرا؟ میدونی که ‫اون نیازی به پول نداشت.
‫همه چیز فقط پول نبود.
‫آخرش، حس می کنم ‫ما دقیقا یه چیزو می خواستیم.
‫یه کم از زندگیمون فرار کنیم.
‫از وقتی مامانم مرد...
‫کار آسونی نبود.
‫ولی... ولی انگار... ‫انگار تنها بودی، من پیشت بودم!
‫نه، واقعا نبودم.
‫یه مدت بودی ‫و بعدش ما رو ول می کردی.
‫اشکالی نداره،
‫ولی چون نبودی، ‫من باید جای خالیتو پر می کردم.
‫با بابا، یا با لوپه...
‫متأسفم، ولی تو همیشه خودخواه بودی.
‫اینو از بابات شنیدی؟
‫نه. خودم دیدم.
‫ولی... همین که هست. ‫ازت متنفر نیستم برای این.
‫خب، برای اون گوشواره های زشت ‫از من متنفری؟
‫عزیزم!
‫بریم بخوابیم، دیروقته.
‫میرم یه کم قدم بزنم. ‫تو برو بخواب.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم، ورو.
‫- برو. ‫- چاو.
‫ورو.
‫- ورو. ‫- بله؟
‫مامان بزرگت غیبش زده.
‫فکر نمی کردم بهم زنگ بزنی، ایزابل.
‫یا اینکه تو آلمریا باشی.
‫دیگه نمی تونستم صبر کنم.
‫باید با جمیله حرف می زدم ‫تا بگه اون شب چی شد.
‫- پس پیداش کردی، درسته؟ ‫- نه.
‫هیچ کس نمیدونه کجا زندگی می کنه.
‫خب، من میدونم کجاست، ایزابل.
‫مشکلی که هست، از شهر غیبش زده.
‫اونم عجله ای، ‫حتی لباساشو با خودش نبرده.
‫نه سرکار اومده، نه خونه ش.
‫تا حالا فکر کردی که شاید...
‫خب، اینکه همه کارایی که تا حالا کردیم ‫بی فایده بوده؟
‫بی فایده؟
‫اونقدر بی فایده که بخوای بی خیال شی.
‫حالا دیگه کنجکاو نیستی ‫کی نوه تو کشته؟
‫معلومه که هستم، ‫ولی ما نمیدونیم چی شد.
‫آخه... تا جایی که میدونیم، ‫شاید یه اتفاق بوده.
‫دخترم مورد تجاوز قرار گرفته.
‫با سنگ کوبیدن تو سرش... ‫و انداختنش تو دریا.
‫این چطور می تونه اتفاقی باشه، ایزابل؟
‫داری چی رو بهم نمیگی؟
‫رافائل، فقط یه حس دارم، ‫میدونی، که وقتی تموم بشه...
‫بعد از همه اینا، ‫من و تو حس بهتری نداریم.
‫من اینو از قبل میدونم، ایزابل.
‫از وقتی دخترم کشته شد، میدونستم.
‫که هیچ وقت حس بهتری ندارم.
‫هر روز آرزو می کنم ‫کاش بیشتر با دختر کوچولوم وقت گذرونده بودم.
‫الان نمی تونم این کارو بکنم.
‫ولی اینو می تونم.
‫و نمیذارم دوباره ناامیدش کنم.
‫این تنها کاریه که می تونم بکنم.
‫کجایی؟
‫آنتونیو، وقت زیادی ندارم. ‫گوش کن.
‫- ورونیکا باید برگرده مراکش... ‫- نه، لطفا بهم گوش بده!
‫به فرهید بگو بره دنبالش ‫تو بندر سن خوزه.
‫من خودم می رسونمش اونجا.
‫مامان، حالت خوب نیست. ‫داری چی میگی؟
‫ورونیکا مرده.
‫نمیدونم کجایی، ‫ولی باید برگردی.
‫زائرا می خواد باهات حرف بزنه.
‫گوش کن...
‫اگه کار خلافی کردی،
‫اگه با رافائل سالازاری...
‫باید به زائرا بگی.
‫هر چی تو سرته، بی خیالش شو.
‫نه، آنتونیو.
‫نمی تونم... نمیذارم بی خیال شم.
‫نه اینو.
‫داری چی می خوای بگی؟
‫لطفا عزیزم، هر چی گفتم رو انجام بده.
‫منو ببخش، آنتونیو. ‫ولی باید از همه تون محافظت کنم.
‫نه! لعنتی!
‫- خب؟ ‫- کوتاه بود، نتونستم ردشو بگیرم.
‫آه، لعنتی.
‫کجا بودی؟
‫اوه، فقط باید، اوه، یه چیزایی رو ‫مرتب می کردم... آه، جمیله!
‫یه لحظه...
‫من و تو می ریم یه مدت ‫تو یه هاستل دوستام.
‫و تو، ورو، برمیگردی طنجه ‫تا اوضاع آروم شه.
‫- بریم. همه چیزو جمع کنیم! ‫- ولی چرا؟
‫خب، چون نمی تونی ‫یه جا برای مدت طولانی بمونی.
‫- رافائل سالازار ممکنه پیدات کنه. ‫- نه، دیگه از فرار کردن خسته شدم.
‫گوش کن، ‫بابات با فرهید هماهنگ می کنه.
‫باید صبح زود بری مراکش.
‫فرهید می تونه هر دومونو ببره!
‫فعلا نه، با هم بودن خطرناکه.
‫جمیله، بریم.
‫مواظبش باش.
‫خب، حالا برو تو. ‫زود برمیگردم، باشه؟
‫زود دوباره پیش همیم.
‫رافائل، سوار شو.
‫جمیله رو پیدا کردم.
‫خب چطور پیداش کردی؟
‫متأسفم، ولی دروغ گفتم.
‫باهاش ملاقات کردم. ‫تو هنوز نرسیده بودی.
‫باهام اومد یه کمون که می شناسم.
‫ولی دیگه اونجا نیست.
‫بردمش یه هاستل نزدیک سن پدرو. ‫اونجا می تونی باهاش حرف بزنی.
‫فرض می کنم چیزی بهت نگفت.
‫من... به زمان نیاز داشتم، رافائل. نمی تونم.
‫مثل تو نیستم.
‫ولی تو مثل منی، ایزابل.
‫دو سال پیش تقریبا تسلیم شده بودم، ‫ولی تو دوباره منو آتیش زدی.
‫تا آخرش نمی ایستم. ‫فکر کنم توام بالاخره مثل منی.
‫- به آخرش رسیدیم. ‫- نه.
‫ورونیکا هنوز زنده ست.
‫هر سه تا دخترا از پارتی رفتن ‫و اون شب بحثشون شد.
‫مارتا! آروم باش. لطفا، عزیزم.
‫می خوام برم پاسگاه گارد مدنی.
‫- نه پلیس، نه. ‫- بهم تجاوز شد!
‫بلتران بهمون پول میداد که اونجا باشیم.
‫اصلا جدیمون نمیگیرن.
‫میگن ما فاحشه ایم.
‫- من میگم بریم و... ‫- نباید از کاری که کرده قسر در بره!
‫حتی اگه بابام منو بزنه ‫که فاحشه م!
‫یا اگه کارلوس خائن رو بکشه!
‫من حالم بهم می خوره.
‫اینجوری حرف نزن.
‫- داری چی کار می کنی؟ ‫- بهتره بمیرم.
‫هی، اونو بده به من.
‫گمشو اون ور! ‫تو منو اونجا تنها گذاشتی!
‫- اون بطری لعنتی رو بنداز. ‫- بده به من!
‫مارتا، داری به خودت آسیب می زنی! ‫تو... صبر کن، فقط...
‫مارتا، داری به خودت آسیب می زنی!
‫خدایا!
‫گور بابات!
‫مارتا...
‫ورونیکا فقط... دخترتو هل داد.
‫نه، نه، نه!
‫- بدشانسی بود، رافائل. ‫- مارتا!
‫وقتی افتاد عقب، ‫سرش خورد به سنگ و مرد.
‫- واقعا یه اتفاق بود. ‫- نه.
‫میدونم به دخترم تجاوز شده ‫و انداختنش تو دریا،
‫این اتفاقی نبود.
‫نمی خواست اینجوری بشه!
‫پسر من بهش کمک کرد برای جنازه ‫و برای فرار از دست تو!
‫- از کِی میدونستی؟ ‫- واقعا یه اتفاق بود.
‫- از کِی میدونستی؟ ‫- از دیروز.
‫جمیله همه چیزو دیده، رافائل. ‫برای همین داریم میریم پیشش.
‫ورونیکا کجاست؟
‫نه. نه.
‫پسرت کجاست؟
‫- اونا نه! ‫- بگو کجان، ایزابل!
‫- نه، نکن! ‫- بگو کجان!
‫الان بگو کجان!
‫بیخیال نمیشم، ایزابل، ‫می شنوی؟
‫هر چی میدونی بگو!
‫تـرجـمه از مـرتـضـی راکـی
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫قبل از اینکه راه انتقام رو پیش بگیری
‫دو تا قبر بکن